Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Melanie de Biasio; mooi slot van ingetogen dag 2 Gent Jazz

2.7.2018. Soms is het allemaal weer anders op Gent Jazz. Na een mooie pittige “pop” dag om mee te beginnen dit keer een ingetogen dag. Zitplaatsen en rustige muziek. Muziek die je noodzaakt het “binnen te laten komen”. Genieten op weer een hele andere manier.

Dag 2 en de pianisten.

Dag 2 begon met pianisten. Eerst de winnaars van de Jong Jazztalent Gent-prijs Steiger, die een thuiswedstrijd afwerkten en niet onverdienstelijk speelden. Een veelbelovend trio dat ook visueel aan de weg timmert.

Steiger, Gent Jazz Festival, 01.07.2018

Joep Beving en de kracht van internet

Aansluitend Nederlander Joep Beving die, in tegenstelling tot de weg die vele anderen bewandelen, zijn bekendheid grotendeels dankt aan internetkanalen als Spotify en You Tube. Zijn muziek wordt vaak omschreven als simpel en eenvoudig, maar niks is minder waar. Hij componeert en speelt en zijn muziek is uitermate toegankelijk voor velen en dat verklaart ook zijn succes. Misschien is hij, positief benaderd, wel een absolute bruggenbouwer naar de klassieke muziek. Het is mooie innemende muziek waar mensen graag naar luisteren. Muziek die je pakt. Op Gent Jazz krijgt hij terecht een open doekje.

 

 

Degelijke set Wim Mertens

Aansluitend Wim Mertens op het podium met zijn trio. De Vlaamse evenknie van Beving (of is het andersom?) maakt ook eigentijdse muziek voor een groot publiek. Wellicht iets meer avantgardistisch, al valt hij niet onder de noemer jong en vooruitstrevend. Je zou kunnen zeggen Mertens zoekt de uitdaging in zijn muziek en geeft klassieke stukken een andere uitstraling mede ook door zijn zang. Mij persoonlijk sprak overigens die zang het minste aan. Maar in grote lijnen plezierig om naar te luisteren en inderdaad toegankelijk. De muziek is meeslepend en soms dramatisch. Het spel solide, maar niet heel verrassend.

Melanie de Biasio laat ons de pijn voelen

Ingetogen zieleroerselen. Het diepste van de ziel, poëtisch gebracht met veel passie. Als je De Biasio ziet zingen voel je de pijn, de twijfels, de liefde en wellicht dus het leven. Zonder hard te zingen weet De Biasio je in haar muziek te trekken. Je gaat luisteren of je wil of niet. De Biasio is als een goed boek of een goed glas wijn. Je gaat de diepte in. Prima concert en mooie afsluiter van dag 2.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

foto’s: Maurits van Hout

Bruno Bollaert (Steiger)

tekst: Maurits van Hout

all rights reserved

 

NB beelden Maurits van Hout zijn te koop. Geschoten met Hasselblad dus geschikt om in hoge kwaliteit aan de muur te hangen. Interesse? stuur een mail naar info@mauritsvanhout.com

 

Gent Jazz 2018 sterk van start met David Byrne

1.07.2018 Gent Jazz 2018 is weer gestart. Met een ijzersterke David Byrne als afsluiter op het hoofdpodium. Dag 1 begon met Ghostpoet. Gelet op het vroege aanvangstijdstip en de helaas immer aanwezige files vanuit Nederland naar België hiervan geen verslag en/of beeld. Gelukkige wel op tijd om Baxter Dury te zien. Inderdaad de zoon ván (Ian Dury)! Sex and drugs and rock and roll vertrouw ik hem wel toe, maar de muziek was toch wel anders; ondanks dat er een dikke knipoog zat naar de New Waveperiode in de jaren tachtig door het gebruik van veel electronische muziek. De man had een aantal danspasjes voor ons in petto; iets wat zijn vader ons uiteraard nooit liet zien. En gestoken in een mooi pak of niet, hij kon behoorlijk rauw zijn. “Fucking dit en fucking dat..” Muzikaal gezien echter prima, mede door een sterke band.

Baxter Dury, Gent Jazz Festival, 29.06.2018, Gent, BE

Nneka rauw en wisselend

Aansluitend Nneka uit Nigeria. Jaren terug zag ik de vrouw in een kleine zaal van het toen nog beruchte Nighttown in Rotterdam en ik was ze daarna uit het oog verloren. Op het moment dat Nneka speelde begon het al iets drukker te worden in de tent en dat hielp. De eerste nummers trad Nneka op met een zonnebril en het leek daardoor ook wat afstandelijker naar het publiek. Toen ze de zonnebril kwijt was kwam het echte contact met het publiek ook en ging het optreden leven. Rauwe teksten gericht om aan te zetten tot nadenken. Maatschappelijke thema’s, maar uiteraard ook de liefde. Prachtig voorbeeld hiervan was “Do you love me?” wat mij betreft het beste nummer van het optreden. Sowieso waren haar ballads het beste. Rauw, puur en mooi. De hiphop nummers en de reggae-achtige nummers vond ik echt minder. Ook hier een sterke band erachter.

David Byrne prachtige afsluiter eerste avond Gent Jazz

Om 22.30 uur was het tijd voor David Byrne. Wie kent hem niet? Deze duizendpoot was in de jaren tachtig al het gezicht achter de Talking Heads en vooral het creatieve brein; met als absolute hoogtepunt het album “Stop making sense”. Bij David Byrne is niet alleen de muziek en de stem goed, het is altijd visueel een groot feest. Ik waande me regelmatig in een videoclip waarin over alles was nagedacht. Choreografie, licht, achtergrond, maar ook kleding en ritme. Het grootste deel van de avond traden Byrne en co op blote voeten op.

Fantastisch was het dan ook om te zien hoe show begon met een simpele tafel en een stoel en een paar hersenen erop. 1 spot.That’s it. En ineens zat daar David Byrne. Een mooie binnenkomer. Alsof het een uitnodiging betrof aan het publiek: “gebruik je hersens eens”.

 

Vervolgens een prachtige show met muzikanten, soms trommelaars, die in allerlei verschillende ritmes en settings over het podium bewogen en uiteraard schitterende muziek maakten. Het was genieten en kijken en vooral ook luisteren. Byrne was uitstekend bij stem (alsof de tv in de jaren tachtig weer aanging) en naast nieuwe nummers kwamen er veel hits voorbij zoals bijvoorbeeld aan het einde “Burning down the house”.

Byrne liet zien dat je muziekstukken als een concept kan zien en dat de visuele aankleding ervan het totaal versterkt. Een mooie eye-opener voor de jazzwereld waarin hier vaak een taboe op lijkt te zitten. Al met al een prachtige inspirerende eerste avond.

 

Gezien: Gent Jazz 2018 dag 1

tekst en beeld:

Maurits van Hout

 

behalve Baxter Dury: copyright Bruno Bollaert

all rights reserved

 

Mbt beeldvragen: getoonde beelden zijn te koop in hoge resolutie. Foto’s zijn geschoten met Hasselblad en dus geschikt voor een mooie vergroting. Interesse? stuur een mail: info@mauritsvanhout.com

 

 

 

 

 

Topoptreden Craig Taborn Quartet in Koorenhuis

12.5.2018 Geen mooier einde van Hemelvaartsdag dan inspirerende jazz in het Koorenhuis moet de leiding van ProJazz Den Haag gedacht hebben. Craig Taborn werd gestrikt en met een goed gevulde zaal was het wachten op het concert. Een prima concert. Tuurlijk, de muziek van Taborn en zijn kwartet is niet heel toegankelijk en zelf de meest geoefende jazzluisteraar (en die zaten er voldoende in de zaal) moet er echt even in komen. In het begin leken de bandleden elkaar zelfs in een soort van roes te spelen, terwijl het publiek moeite had de aanknopingspunten te vinden. Maar het loonde om verder te luisteren en het werd beter en beter. Subtiele tempowisselingen werden moeiteloos door elkaar overgenomen en bij vlagen leek het wel een perfect ingespeelde machine. Saai werd het nooit want de stukken kenden rustige fases (ballad-achtig) met veel compositie en ritmiek, maar ook stormachtige delen met een electronisch klankenspel gestuurd vanuit improvisatie. Dit echter zonder de controle te verliezen of door het dak te schieten. Terecht aan het einde een staande ovatie.

gezien: Chris Taborn Quartet Koorenhuis Den Haag, organisatie ProJazz

beeld en tekst: Maurits van Hout

 

 

 

 

Achter de schermen

19.4.2018. Op dit moment wordt er achter de schermen hard gewerkt aan een nieuwe site over jazzfotografie. Zodra er meer bekend is volgt er hier meer informatie. Binnenkort weer nieuwe optredens en festivals. Wist u dat de fotograaf achter jazzphotographyholland.com ook portretfoto’s schiet van jazzartiesten? Op zijn site www.mauritsvanhout.com is te zien wat hij allemaal doet.

tot binnenkort weer!

August 5 2017 Antwerp, atmosphere Jazz Middelheim

Sound of Europe festival succesvol!

6.2.2018. Met ruim meer bezoekers dan begroot is de eerste editie van het Sound of Europe Festival in het Chassétheater in Breda een succes gebleken. In twee dagen tijd konden liefhebbers genieten van 13 concerten verdeeld over drie verschillende podia.

Aftrap door Saskia Lankhoorn

De aftrap vond plaats op zaterdagavond 3 februari met een concert van Saskia Lankhoorn. Ze speelde stukken van het project Musings from the Lowlands dat ze samen met Wolfert Brederode brengt. Het eerste deel van de avond was voor haar alleen, later volgde Brederode met zijn trio in het verlengde van dit concert. Het concert van Lankhoorn viel op door een enorme subtiliteit. Elke noot die ze speelde kreeg zijn volle bereik qua klank en de muziek was vaak langgerekt en wijds. Hele stille en breekbare stukken, waarbij je een speld kon horen vallen in de zaal. Je kon je voorstellen dat je je bevond in een landschap, waarin er rust en sereniteit was en diversiteit en waarin het lieflijke de boventoon voerde. Maar zoals in de boze buitenwereld; er lag iets op de loer. Soms, heel soms kwam dit ineens als een harde confrontatie naar boven in de muziek. Lankhoorn wist zo subtiel te spelen dat je continu wilde horen wat er daarna kwam. Waar het naartoe ging en hoe het af zou lopen. Ze liet klanken komen en wegsterven, zo overtuigend dat het publiek soms niet wist wanneer te klappen. Al met al nam ze ons mee op een heerlijke reis.

Vreemdelingenlegioen van Thomas van Geelen overtuigt

Na Lankhoorn was het tijd om naar de foyer te gaan, waar cellist Thomas van Geelen klaar stond met een hele groep om het thema reizen in de muziek vorm te geven. Het was de eerste keer dat zij in deze samenstelling speelden en er was nog geen naam voor deze samenstelling. Máár, zo betuigde Van Geelen; het was zeker niet de Thomas van Geelen groep. Immers iedereen in deze groep was even belangrijk. De muziek was heel divers. Niet alleen vanwege de samenstelling (een Shakuhachi, een fluit, een Bansuri, een Rhodes en een Tabla onder andere) maar zeker ook door de stukken. Zo waren er onder andere prachtige stukken uit het Oosten (India) waar vooral ook de Tabla-speler Tarang Poddar ruimte kreeg om te excelleren. Ofschoon het begin wat onwennig leek, was het na verloop van tijd bijna een soort van trein die ritmisch perfect op elkaar aansloot, waar de lol vanaf spatte. Uitstekend optreden.

 

Wolfert Brederode trio, meer dan prima toetje dag1

Na het boeiende concert in de foyer was het Wolfert Brederode Trio aan de beurt in de MK2 zaal. Zij speelden muziek uit het “Musings from the Lowlandsproject” dat Bredero samen met Saskia Lankhoorn brengt. De stukken waren van zijn hand en brachten naast een prima samenspel met Gudmundsson op de bas en Van Hulten op de drums een formidabele Bredero. Zijn uitvoering was bij vlagen geniaal en altijd zeer gedreven. Brederode als perfectionist en inspirator een rol die hij uitstekend lag deze avond. Ook hij zette een klanklandschap neer, zij het met een hele andere uitvoering (meer jazz dan klassiek uiteraard). Hun set was anders dan die van Lankhoorn, maar paste wel in het beeld van een landschap weergegeven door muziek. In de stukken kon je met een beetje fantasie je voorstellen dat het ging over lucht en zee en dat was mooi; muziek als een vorm van storytelling…

 

Pascal Schumacher zorgt voor mooie fusion in Breda!

Dag 2 begon met een optreden van vibrafonist Pascal Schumacher samen met Maxime Delpierre en Jeff Herr. Niet alleen visueel een waar spektakel, het mengen van de verschillende soorten muziek (klassiek, electronisch en pop) was nog mooier. Telkens de uitdaging zoeken en het publiek regelmatig op het verkeerde been zetten, zonder teveel in herhaling te vallen. Maar ook ritmisch een plezierig geheel. Mooie composities.

Pascal Schumacher

 

Gijs Idema laat bezoekers genieten in foyer

Tijdens het concert van Schumacher speelde in de foyer ook Gijs Idema met zijn trio. En wat voor een trio. Want naast Idema timmeren ook Ben van Gelder (3 februari j.l. stond hij nog met Reinier Baas in het concertgebouw) en Koen Schalkwijk behoorlijk aan de weg. Prachtig samenspel en wat een mooie rol speelde Schalkwijk met zijn Wurlitzer een instrument dat je niet zo vaak hoort op het podium. Maar de hoofdrol uiteraard voor het subtiele gitaarspel van Idema.

Gijs Idema

Daniel Herskedal brengt Noorse verrassing naar Breda!

Uit alle hoeken van Europa waren er muzikanten in Breda. Zo ook de Noorse Daniel Herskedal met zijn band. Maar als je denkt dat het ging om Noorse muziek dan zat je er langs. Herskedal wordt namelijk geïnspireerd door de muziek uit het Midden Oosten en dus zijn er stukken die je meenemen op een reis. Waarbij er tussendoor toch nog steeds een station aangedaan wordt dat jazz genoemd kan worden. Een verrassend optreden niet in het minst door de samenstelling van de band (tuba, viool, piano en percussie) waarbij de accenten per nummer verschuiven. Boeiend optreden.

Daniel Herskedal

 

Rogier Telderman is veelzijdig!

Zagen we de afgelopen tijd Rogier Telderman met zijn Triptych project, dit keer gewoon met zijn trio in Breda. Van de uitdagende klanken en experimenten in “Triptych” tot een veel meer jazz geïnspireerd trio hier in Breda. Violist Adam Baldych en cellist Vincent Courtois zorgden weliswaar voor een meer klassieke inbreng, maar de hoofdmoot was jazz. Toch is het bijzonder om te horen hoe Telderman de accenten moeiteloos weet te verleggen en telkens weer zoekt naar  nieuwe klanken en een uitbreiding van zijn ruime idioom. Bijzonder hoe deze drie muzikanten elkaar naadloos aanvoelden terwijl ze pas net met elkaar speelden…

Rogier Telderman

 

Sanne Rambags schept een eigen (muzikale) wereld

Tijdens het concert van Rogier Telderman en co stond Sanne Rambags in de foyer.

Net als tijdens het optreden op Jazz International zagen we ook nu weer een Sanne Rambags die met haar stemgeluid een sfeer en een fantasiewereld wist neer te zetten en volledig op improvisatie gestoelde ondersteuning kon rekenen van bram Stadhouders en Joost Lijbaart die zorgden voor de wegen waarlangs de fictieve wereld van Rambags ons voerde. Soms neuriet ze uitsluitend, soms zijn het lange diepe uithalen. Soms is het tekst die ze gebruikt, dan zijn het weer fantasiewoorden. En of je nu wil of niet, je wordt er in onder gedompeld. Soms is het beklemmend en lijkt het te lang te duren, maar dan komt er toch weer die andere weg. Voer voor de geoefende luisteraar. En dat in een foyer die altijd onrustiger is dan een zaal.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

De originaliteit van Marius Neset en zijn kwartet

Naast een uitstekende saxofonist is Marius Neset inmiddels een steeds bekendere naam als het gaat om het componeren van complexe en verrassende stukken. Van melodieus tot opzwepend improviserend. Neset en co speelden vol energie en wisten de zaal mee te krijgen. Toch waren ook de rustigere stukken zeker de moeite waard.

 

Sound of Europe een blijvertje?

Sound of Europe is een geslaagd festival. Een paar honderd enthousiaste bezoekers over beide dagen, goed gevulde zalen en puur genieten van al het mooie dat er in Europa is op jazzgebied. Niet puur de vaste paden bewandelen, maar durven kiezen voor verrassingen. Het zijn allemaal kwalificaties die passen bij dit festival. Volgend jaar editie nummer 2. Schrijf maar alvast in de agenda: 2 en 3 februari 2019!

 

gezien: Sound of Europe Festival. Chassétheater Breda; 3 en 4 februari 2018.

tekst en beeld: Maurits van Hout

beeld 4 februari: Dietrich  van Gobbel

 

all rights reserved.

 

 

 

Nieuw festival in Breda; Sound of Europe!

31.1.2018 Met een heel nieuw jazzfestival Sound of Europe gaat de Stichting Beaux Jazz, in samenwerking met onder andere sponsor Sena, Breda’s positie op de jazzkaart versterken op 3 en 4 februari aanstaande.

Nieuwe moderne muziek uit heel Europa met verschillende stijlen. Pop, klassiek, jazz, en electronische muziek. Niks is te gek. Dit gevarieerde festival met uitstekende namen zoals Pascal Schumacher, Rogier Telderman en het pianisten koppel Saskia Lankhoorn en Wolfert Brederode (die los van elkaar optreden) zorgt voor een tweetal topdagen in het prachtige Chassé Theater in Breda.

 

Meer informatie is te vinden op  sound of europe.nl

 

saskia landhoorn en wolfert brederode gefotografeerd door Maurits van Hout
Saskia Lankhoorn en Wolftert Brederode

Red brengt passie naar Sociëteit de Witte!

22.1.2018. Stijf uitverkocht was de zaal bij Sociëteit de Witte aan het Plein in Den Haag toen Red ging optreden afgelopen vrijdag. Ter gelegenheid van hun eerste cd, waarvan het credo Uplifting, Vibrrrant and Energetic diverse malen werd genoemd, treedt deze formatie op diverse plaatsen op.

Het deftige en wellicht enigszins elitaire publiek genoot met volle teugen van de muziek en was gedisciplineerd. Geen geouwehoer achterin de zaal, maar genieten van elke noot. Het moet dankbaar zijn om voor zo’n groot publiek van liefhebbers te spelen. Dit keer aangevuld met mensen van buitenaf naast de leden van de sociëteit.

Trompettiste Van der Molen nam vaak het voortouw als het ging om contact met het publiek en dat viel goed door een veelal droge humor “ook wij muzikanten hebben een gevoelige kant en daarom deze  ballad”. Het publiek vond het prachtig. Deze avond waren er vooral stukken geschreven door de ervaren Ellister van der Molen (trompet en flugelhorn) en Bob Wijnen (Hammond). De twee sets waren redelijk gevarieerd, van meer soulachtige nummers (met vaak de Hammond leidend in de hoofdrol) tot de meer jazzy/funky nummers met een grotere rol voor Van der Molen op trompet en vaak samen met Mo van der Does op altsax (Mo van der Does en Sander Smeets (drums) vervingen respectievelijk Gideon Tazelaar en Wouter Kühne). De wisselwerking tussen Van der Molen en Van der Does was prima. Soms wat aarzelend, maar meestal goed. Wat moet het heerlijk zijn voor die jonge gasten om te mogen spelen met deze twee door de wol geverfde muzikanten.

Vooral bij de solo’s van Van der Molen en Wijnen was het genieten. Wijnen liet zijn Hammond bij vlagen door de zaal “schieten” en de ballads van Van der Molen waren voldoende om de zaal stil te krijgen. Terecht een staande ovatie aan het einde.

“Red’ is nog volop te boeken voor het komende seizoen. Voor meer info: www.red-sounds.com

Gezien: Red, vrijdag 19.1.2018 Sociëteit De Witte

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

 

 

Teus Nobel verrast met nieuw kwartet!

19.1.2018 Nog voor de storm in Nederland los zou barsten begon er al een storm in Oosterhout. In het prachtige Theater de Bussel vinden regelmatig jazzconcerten plaats. De kleine zaal is dan het podium voor de “Kluiz concerten”.

Op 17.1.2018 stonden Teus Nobel en zijn nieuwe kwartet op het podium. Twee sets met heerlijke nieuwe muziek (Teus grapte tussendoor: “allemaal wereldpremières”). Telkens verrassingen en uitdagingen. Van het prachtige “Journey of man” tot het meer verhalende “Iseo” en het mooie funky “Crush”. Natuurlijk was het af en toe nog aftasten in deze nieuwe formatie. Maar het niveau van de muzikanten maakt dat ze telkens tot een mooie muzikale oplossing kwamen en de reis naar de perfecte uitvoering van de stukken op zich al de moeite waard was.

In de tussentijd werken de heren aan een gezamenlijke cd die over een paar maanden volgt.

 

gezien: Teus Nobel Kwartet

Theater De Bussel Oosterhout

Tekst en beeld:

Maurits van Hout

all rights reserved

 

Buena Vista Social Club!

18.1.2018 In de jaren 40 van de vorige eeuw was De Buena Vista Social Club in Havana een beroemd trefpunt van muzikanten. Later, in de jaren 90 richtte Ry Cooder een band op met dezelfde naam met muzikanten die ooit in die club speelden. Van alle bandleden van toen zijn er nog slechts 2 over, maar beide heren kwamen er pas later bij. En uiteraard zangeres Omara Portuondo die inmiddels ruim in de tachtig is.

In Cuba treedt de Buena Vista Social Club nog heel regelmatig op. In Havana was het niet mogelijk maar in Varadero was er een mogelijkheid ze te zien in het Plaza America Convention Center. In een vrijwel uitverkochte zaal met voornamelijk toeristen kregen we een mooie show te zien. En mét Omara Portuondo die er op deze avond (4.1.2018) bij is. Ze zingt slechts een klein deel van de avond. Maar wat ze doet is uitstekend en buitengewoon gedreven. Aan het einde sluit ze de show af met het beroemde “Guantanamera” dat vrijwel iedereen kan meezingen. De band is zoals gezegd grotendeels met nieuwe namen, maar speelt dezelfde herkenbare muziek met veel enthousiasme en zet het idee op een mooie manier voort. Het publiek wordt uitgedaagd en geprikkeld met show en dans en mooie solo’s. Geen mooiere plek om de Buena Vista Social Club te zien dan hier in Cuba. De ontmoeting na afloop met Omara Portuondo maakt de avond compleet!

 

 

 

 

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑