Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Maand

juli 2014

Gent Jazz dag 5, 6 en 7

26.7.2014.

 

Tweede week Gent Jazz veel mooie raakvlakken met jazz..

In de tweede week van Gent Jazz is er traditioneel gezien veel ruimte voor muziek die niet direct exact jazz hoeft te zijn, maar wel hele mooie raakvlakken heeft en laat zien hoe breed jazz eigenlijk is en hoe jazz de muziek beïnvloed(de). Zo zagen we op dag 5 twee prima zangeressen; Melanie de Biasio (eerder al op Jazz Middelheim) en Julia Holter, die het goed deden. Ook op dag 6 was er een zangeres die het publiek wist te bekoren: Agnes Obel (na een moeizame start prima optreden).

 

Charles Bradley sloot het festival af met een topconcert!

Zangers waren er ook voldoende: topoptredens van José James (hij lijkt een definitieve keuze gemaakt te hebben voor een meer soulachtige genre en dat is goed!) en Gabriel Rios (steeds meer verdieping in zijn stem en altijd veel passie) en mocht de man die als komeet gekomen is het festival afsluiten met een buitengewoon goede en strakke show: Charles Bradley (James Brown is zeker niet dood!) Eerder was er nog op dag 6 (vrijdagavond) de singer-songwriter Michael Kiwanuka die veel jongedames  naar de tent trok met een popgeluid.

Instrumentaal gezien waren er zeker ook hoogtepunten. Het optreden van componist Ludovico Einaudi (bv filmmuziek Intouchables) en zijn strijkers op dag 5 was prachtig! En de jonge honden van BadBadNotgood wisten de zaal aan het springen te krijgen met hun strakke sound. Olafur Arnalds kreeg daarentegen de zaal volledig stil met hele kleine verstilde muziek en Plaistow liet horen dat uptempo jazz spannend kan zijn.

 

In de Gardenstage viel verder GoDeville Remembered het meeste op met een prachtige visuele show en eerbetoon aan makker DJ GoDeville (René Dewever) die onlangs overleed. Veel variatie en gebracht met passie.

 

Gent Jazz 2014: prima sfeer, goed festival!

Gezien: Gent Jazz 2014

foto’s en tekst: Maurits van Hout

all rights reserved Maurits van Hout

Gent Jazz Dag4: Hiromi steelt de show…

26 juli 2014

Graaf trapte af, geïnspireerd door Tineke Postma.

Zondag 13 juli betekende het debuut van een aantal conservatoriumstudenten uit Gent met hun band Graaf op het hoofdpodium van Gent Jazz. Dat deden ze prima en toen Tineke Postma zelf verscheen en mee ging spelen werd het zelfs goed. Natuurlijk miste er hier en daar nog wel wat finesse, maar voor een eerste keer een prima optreden.

Joshua Redman geeft gas op Gent Jazz

Terwijl de meeste bezoekers nog binnen moesten komen, was het alweer de beurt aan Joshua Redman en zijn kwartet. Was het begin nog voorzichtig, aan het einde knalde de ene na de andere solo door de tent. Als kwartet was het echter ook heel goed. Alles ondersteunde elkaar, of het nu bassist Rogers en drummer Hutchinson waren of juist een subtiele intro van pianist Goldberg; over alles was nagedacht. Stukken als Lushlive en Discolive, joegen de toch al behoorlijke temperatuur naar een jazzkookpunt, waarbij de passie en de energie van Redman de grote katalysator bleken.

 

Hiromi en Gent Jazz blijkt prima combinatie

Eerder was pianiste Hiromi Uehara al met Stanley Clarke te bewonderen op Gent Jazz, nu was ze er met een eigen trio. Een trio waarmee recent een album (Move) was opgenomen dat overal bewondering oogstte. Hiromi is een kleine Japanse vrouw, die ietwat verlegen zich presenteerde aan het publiek in een weinig bijzonder wit jurkje. Echter éénmaal achter de piano ontpopt Hiromi zich tot een beest. Wilde bewegingen (waarbij telkens weer de juiste toets wordt geraakt) afgewisseld met rustige gecontroleerde stukjes, maar altijd in een strak ritme door het trio gebracht. Soms was het hard en bijna rockmuziek zoals in “Warrior”, maar het andere moment weer gewoon bijna klassieke muziek. Hiromi daagt het publiek uit met haar spel en de contrasten in haar muziek en dat werd erg goed gewaardeerd. Eén van de beste optredens dit festivaljaar.

 

 

Legendes Corea en Clarke sloten dag 4 af.

Heel relaxed stonden ze daar opeens. De inmiddels legendes in de jazz: Chick Corea en Stanley Clarke. Chick Corea in een spijkerjasje dat ie maar even voor het gemak aan de piano hing en Stanley Clarke in een soort van Chinees jasje met wit overhemd eronder en een ordinaire spijkerbroek. Net aangekomen en klaar voor een relaxte set. En zo zou het zijn. Wanneer topmuzikanten met elkaar spelen is het altijd lekker en lijkt alles te passen. Of er nu een jas uitgaat of niet. Soms daagden ze elkaar uit, maar meestal was het heel relaxed. Kwaliteit laat zich niet verloochenen, zeker niet als aan het einde Hiromi nog verschijnt…

 

Gardenstage:

 

Hier stond vandaag Jon Batiste en Stay Human en dat was absoluut een leuk optreden. Verrassend, fris, anders en energiek. Mocht je de gelegenheid hebben ze nog elders te zien: doen!

 

 

 

Gezien: dag 4 Gent Jazz 2014

beeld en tekst: Maurits van Hout (copyright maurits van hout)

 

 

Beelden dag 4, 5 en 6 Gent jazz

19.7.2014. Later nog de reviews van de laatste concerten. Hier alvast beelden van de laatste dagen. Vanavond de grote finale met onder andere Charles Bradley…

Gent Jazz dag 3: Darcy James steelt de show

18.07.2014.

Dag 3 Gent Jazz 2014 zaterdag 12 juli 2014

Programchange voor Mehldau

Voor ons begon de dag met het optreden van Brad Mehldau en Mark Guiliana. Voor de gelegenheid omgedoopt in “Mehliana”. De begenadigde pianist is een nieuwe weg ingeslagen. Met veel electronica en een partner in crime achter de toetsen. Tussen de bedrijven door nog slechts enkele flitsen van het mooie pianospel. Nieuw zijn heel veel ritmes en klankenpatronen. Toen de cameradame zwenkte en iets meer inzoomde op het scherm waar Mehldau achter zat, zag ik met grote letters staan “Programchange”. En dat leek er ook te gebeuren. Grotendeels geautomatiseerde klanken die telkens een andere richting in werden gestuurd. Sommige stukken waren de moeite waard, bij andere stukken vond ik het erg langdradig. Mehldau lijkt nog zoekende en met weemoed denk ik terug aan de mooie pianoconcerten. Maar, we gaan het zien. Van Mehldau geen foto’s, deze meneer heeft daar problemen mee.

Darcy James en de andere kijk op de bigband

Darcy James Argue trad op met een grote bigband. Vooraf had ik mijn twijfels, maar het pakte perfect uit. Zijn Secret Society deed het fantastisch. Prachtige stukken met heel veel variatie en ook stukken die je niet direct bij een bigband zou plaatsen. Verrassend en soepel. Niet de logge geluidsfabriek die een bigband nog wel eens lijkt te zijn, maar een soepele perfecte machine met heel muzikale verrassingen en lol. De moeite waard om eens te zien.

Dave Holland; degelijk en goed

Na de bigband was het tijd voor Dave Holland de bassist die samen met zijn kwartet het programma “Prism”  speelde. Holland is bekend om zijn strakke, duidelijke basspel en dat was uiteraard goed verzorgd. Iedereen speelde zijn solo’s prima en het optreden liep als een trein. Maar ik vond het wat mat overkomen.

De Beren Gierden weer volop

Passie, beleving, het experiment en volop expressie. Daar staan De Beren Gieren voor. En ze speelden inmiddels al voor het vijfde jaar in Gent en niet voor niks. Deze jongens sleuren aan hun instrumenten met een enorme passie en gaan altijd op zoek naar andere geluiden, naar andere vermengingen van klanken en dat is leuk om te horen, maar zeker ook om te zien. Leuk optreden in de Garden Stage.

 

Gezien: Gent Jazz 2014 dag 3

tekst en beeld:

 

Maurits van Hout

Verrassende dag 2 op Gent Jazz 2014

15.07.2014. Dag 2 Gent Jazz 2014 vrijdag 11 juli 2014

 

Oaktree maakte uitverkiezing 2013 meer dan waar..

Dag 2 van Gent Jazz begon sterk met Oaktree. Oaktree was in 2013 het jong jazztalent van het jaar en mocht nu het hoofdpodium  starten op editie 2014. Daarnaast was er nog een cd voorstelling aan de pers achteraf. De muziek was een mengeling van klassieke muziek, jazz, wereldmuziek en zelfs een vleugje zigeunermuziek. Het ene moment waren het de stemmen van zangeres Sarah Klenes en Kristof Hiriart, het andere moment werd je meegenomen in prachtige solo’s en muzikale invullingen van Michel Massot op tuba of Annemie Osborne op cello. Telkens anders, telkens verhalend en meestal meeslepend. Prima optreden.

 

Tigran verrast vriend en vijand met enorme veelzijdigheid…

De Armeense pianist Tigran Hamasyan kwam zag en overwon in Gent. Met de presentatie van stukken van zijn vorig jaar verschenen cd Shadow theater wist hij absoluut te overtuigen. Een optreden van Tigran is altijd de moeite waard omdat de man zo veelzijdig is en altijd met enorm veel passie speelt. Geen stuk leek hetzelfde en het was onmogelijk om de muziek te missen. Zo begon hij redelijk klassiek waarbij ook zangeres Areni Agbabian een uitstekende rol vervulde. Ook had hij zelf een aantal mooie solo’s gespeeld met veel virtuositeit.  Om vervolgens dan terecht te komen in een snoeihard rockstuk met snerpende gitaren. Het publiek was verrast en genoot. Na een staande ovatie volgde vervolgens een stuk dat bestond uit een soort van electromuziek. Maar telkens klopte het en bleek er juist wel die lijn in te zitten met meestal een uitstekende opbouw naar een mooie finale. Uitstekend concert.

 

Taxiwars, boeiend project!

Na Tigran kwamen de heren van Taxiwars op het podium. Vooraf was het echt onduidelijk wat ik hiervan moest verwachten. Een frontman van een rockband (Tom Barman van Deus) een rustige, klassiek geschoolde saxofonist (Robin Verheyen) die in New York werkte aan muzikale verbreding. Tom Barman wist echter direct de toon te raken en knalde direct de zaal in. Alsof we Bono hadden uitgenodigd, zo stond hij te rocken. Jazz met een sterke vleug rock. Iets heel anders, maar heel boeiend en meeslepend. Soms korte teksten en voorgelezen woord en daarachter een stevige beat, uptempo met een prachtige saxsolo er doorheen. Verhalend, meeslepend zoals in  “Somewhere down the crazyriver”.. alsof je de straten van New York voelde. Jazz als een manier om het leven te vertellen… En altijd met de sterke inbreng van een uitstekende Verheyen op de sax. Meer graag!

Ibrahim Maalouf zet de werkelijkheid op zijn kop!

Met zijn cd “illusions” wil Maalouf de werkelijkheid laten bekijken vanuit een ander perspectief. In Gent vooral nummers van deze cd. Wat is traditioneel bij een trompet? Mooi, dan laten we de andere kant zien! Zijn trompet is geen normale trompet, maar met een extra ventiel kan hij er geluiden uit toveren die niet klassiek zijn. Om dit te illustreren gaat Maalouf regelmatig tussen een rijtje trompettisten achteraan het podium staan. Het is niet wat het lijkt echter wanneer hij uitstapt en direct een geweldige solo eruit knalt die echt compleet anders is en de luisteraar zelfs meeneemt naar het Midden-Oosten. Het ene moment denk je te luisteren naar een soort bigband, het andere moment ben je in de straten van Caïro. Het lijkt een wereldreis door de muziek, waarbij Maalouf achtereenvolgens reisleider en dirigent is. En soms zie hem even afstand nemen en genieten van wat zijn “mannen” neerzetten op het podium. Topafsluiting van een perfecte avond.

Ibrahim Maalouf
Ibrahim Maalouf

 

De Gardenstage en die andere Avishai…

Tussen de bedrijven door waren er uiteraard ook optredens in de Gardenstage. Meest opvallende naam hier was trompettist Avishai Cohen. Die met zijn Triveni trio een mooie set speelde.

 

gezien: Gent Jazz 2014 dag 2. vrijdag 11 juli 2014.

tekst en beeld (tenzij anders aangegeven) Maurits van Hout

 

Gent jazz 2014 dag 1

14 juli 2014. Dag 1 Gent Jazz 2014 donderdag 10 juli 2014

Manu Katché en co gaven de donderdag een perfecte afsluiter

Startact op de donderdag was het Labtrio, een enthousiast gezelschap jonge muzikanten met onder hen Lander Gyselinck. Ondanks zijn jonge leeftijd wist Gyselinck al vaak te overtuigen, zo speelde hij onder andere in New York al met John Zorn. Het trio, met pianist Bram De Looze en bassiste Anneleen Boehme, zorgde voor spannende stukken meteen aan het begin van de donderdag. Ze spelen sinds 2007 samen en passen goed bij elkaar. Alledrie durven ze oude stukken nieuwe invullingen te geven en tegelijkertijd met nieuwe stukken openingen te forceren. Mooi is het klankenspel dat ze samen perfect beheersen. Helaas stonden ze erg vroeg geprogrammeerd waardoor het voor veel bezoekers te vroeg kwam.

labtrio
Labtrio, foto copyright Bruno Bollaert

 

Na het Labtrio was het de beurt aan Kellylee Evans, een mooie slanke, donkere verschijning met een stem die vergeleken wordt met Erykah Badu of Lizz Wright. Als je dit soort dingen leest, dan ga je onbewust vergelijken en dat moet je eigenlijk niet doen. Immers dat haalt de authentieke beleving eraf. Gek genoeg covert ze ook weer een groot aantal bekende nummers waardoor ze eigenlijk zelf wel vraagt om vergelijking. In ieder geval slaagde ze erin het aanwezige publiek enigszins op te warmen en op te vrolijken, iets waar het miezerige weer echt om vroeg. Haar stem is krachtig en hiermee kan ze  wat mij betreft uitgroeien tot  een gevestigde waarde.

 

Kellylee Evans. copyright Bruno Bollaert
Kellylee Evans. copyright Bruno Bollaert

 

Aansluitend werden de SABAM Jazz Awards uitgereikt. Sabam, het equivalent van de Nederlandse Buma Stemra keert jaarlijks een bedrag van 5000 euro uit aan aanstormend jazztalent en 10.000 euro aan een gevestigde waarde in de jazz. Dit jaar gingen de prijzen naar trompettist Bart Maris als gevestigde waarde en talent pianist Seppe Gebruers. Daarnaast kreeg fotograaf Jos L Knaepen de muzeprijs voor zijn verdiensten voor de jazz.

Sabam Awards
De winnaars van de Sabam awards. Links Fotograaf Knaepen, derde van links Seppe Gebruers en derde van rechts Bart Maris. foto: copyright Maurits van Hout

 

Na deze prijsuitreiking de naam waar toch velen voor kwamen: Bobby McFerrin die met zijn “Spirityouall”  programma iets nieuws bracht. Niet de klanken die we kenden van “Don’t worry be happy”, of de rustige jazzynummers maar iets anders. Een optreden met verrassingen zoals bijvoorbeeld het bluesnummer ‘Psalm 25:15″. Juist in dit soort nummers haalt McFerrin de intensiteit die nodig is. Ondanks dat Mcferrin op het podium een erg rustige indruk maakte en zittend op een kruk regelmatig tussendoor een kop thee dronk wist hij uiteindelijk toch de mensen mee te nemen op een muzikale reis vol spiritualiteit. Het was even wennen, maar uiteindelijk toch zeker de moeite waard.

Tussen de bedrijven door trad in de Garden Stage als main act Zara McFarlane op. Een vrouw met een prachtige diepe volle stem, die zowel met jazzstandards als prachtige soulnummers uitstekend uit de voeten kan. Ik zou deze vrouw (die voor mij nu al de ontdekking van het festival is) graag eens op een groter podium zien, want deze stem gaat er zeker komen!

Zara McFarlane live at Gent Jazz 2014
Zara McFarlane live at Gent Jazz 2014

 

Andere Garden Stage acts waren: Blackflower en Jukwaa.

 

De afsluiter van dag 1 was echter muzikaal het hoogtepunt en dus buitengewoon goed geprogrammeerd.

Drummer Manu Katché, (bas)gitarist Richard Bona, pianist Eric Legnini en saxofonist Stefano di Battista brachten namelijk een zeer strakke set van uptempo jazz waarin de ene na de andere solo over het podium vloog en men elkaar uitdaagde om iets moois neer te zetten. Geen pure klassieke jazz, niet uitsluitend bop, maar verfrissende klanken die van bijna blues liepen tot prachtige wereldmuziek. Iedere muzikant had zijn eigen inbreng in de richting van de muziek en uiteindelijk bleek het telkens weer een meeslepend geheel zonder dat de heren op een foutje te betrappen waren. Ingespeelde topmuzikanten die lastige composities smeedden tot iets bijzonders. Uniek concert.

 

gezien: Gent Jazz donderdag 10 juli 2014

tekst: Maurits van Hout

Beeld: Maurits van Hout, tenzij anders vermeld.

all rights reserved Maurits van Hout

 

 

 

 

Rest in peace Charlie Haden

12.7.2014 De Amerikaanse contrabassist Charlie Haden is gisteren overleden in Los Angeles. Haden die met veel beroemde jazzartiesten samen speelde heb ik zelf mogen zien op Jazz Middelheim in 2011. Daar speelde hij slechts op de achtergrond een bescheiden rol. Ondanks dat hij daar nauwelijks te fotograferen viel staat hij er toch op. Meer foto’s van het concert dat hij toen in Antwerpen gaf samen met het Liberation Orchestra zijn te vinden op: https://jazzphotographyholland.com/artiesten/charlie-haden-liberation-music-orchestra/

charlie haden

 

 

Gent Jazz is gestart!

11.07.2014. Met een wat druilerige, klamme dag is Gent Jazz editie 2014 gestart. Muzikaal gezien was het echter prima, met voor de een Zara McFarlane als grote ontdekking en voor de ander Kellylee Evans. of ging het Belgische Labtrio met die prijs er vandoor? Prijzen waren er in ieder geval voor een aantal artiesten en een fotograaf. Zij kregen de SABAM awards. Hier alvast een paar beelden van donderdag 10 juli 2014. Later een volledig verslag van Gent Jazz.

foto’s copyright maurits van hout, behalve waar anders aangegeven.

 

 

Gent Jazz 2014 vandaag uit de startblokken!

10.7.2014. Met optredens van het Labtrio, Kellylee Evans, Jukwa, Zarah McFarlane, Bobby McFerrin, Manu Katché, Eric Legnini, Richard Bona en Stefano Di Battista gaat Gent Jazz vanavond uit de startblokken. Er zijn nog kaarten beschikbaar via: http://www.gentjazz.com/tickets  De komende periode komen er hier verslagen en foto’s van de meeste optredens, dus kom regelmatig terug hier!

Het festival vanuit de lucht gezien. copyright foto Stad Gent
Het festival vanuit de lucht gezien. copyright foto Stad Gent

 

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑