Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Maand

juni 2013

Nationale Jazzdag komt eraan!

27.6.2013 Morgen en overmorgen staan in het teken van de Nationale Jazzdag in Rotterdam. In Lantaren Venster en Hotel New York zullen naast ontmoetingen tussen mensen die in de Nederlandse jazzwereld iets betekenen zoals programmeurs, artiestenmanagers en media ook diverse optredens plaatsvinden van (“nieuwe”)  artiesten die zich presenteren aan het grote publiek zoals: Ana Elis de Jong, Batik, Benjamin Herman Trio, Simin Tander Kwartet en Maite Hontelé. Kijk voor het volledige programma op: http://www.jazzdag.nl/festival/programma-artiesten

Simin Tander
Simin Tander

Win een t-shirt!

Win een t-shirt van Swingin’ Groningen! Klik hier https://jazzphotographyholland.com/win-een-t-shirt/

neobash

Swingin’ Groningen zeer de moeite waard!

Dit jaar was het in Groningen de twintigste editie van Swingin’ Groningen, dus tijd om eens te gaan kijken. Op 4 buitenpodia en een aantal binnenpodia van donderdag tot en met zaterdag jazz in de binnenstad. En ondanks de matige temperatuur en een incidentele plensbui waren er genoeg mensen op af gekomen en wat mij betreft volkomen terecht. Het programma was perfect met kwalitatief goede optredens. Ik heb ze bijna allemaal kunnen zien, al was het flink doorstappen tussen de diverse buitenpodia.

Het eerste optreden dat ik zag was van een voor mij onbekende (sorry Brenda) zangeres Brenda Frans en haar band. Deze Molukse zangeres zong met veel passie. Soms in het Moluks, meestal in het Engels en zelfs in het Nederlands maar dat was voor haar moeder. Ze heeft een warme jazzy stem en zingt met veel passie. Samen met haar band brengt ze een vrolijk en fris geluid en ik denk dat we haar vaker gaan zien en horen..

Brenda Frans

Aansluitend was het de beurt aan Ntjam Rosie die een paar honderd meter verderop stond met haar band. Deze dame uit Rotterdam (origine Kameroen) heb ik de afgelopen jaren vaker gezien en ze blijkt iedere keer weer verder gegroeid. Niet alleen qua uitstraling en podiumpresentatie maar ook qua zingen. Haar stem wordt steeds mooier en gevarieerder en het is dan ook niet gek dat ze hard aan de weg timmert met een nieuwe cd en heel veel optredens. Haar optreden was goed en ze wist ondanks de kou de mensen te verwarmen. En dat ondanks de verre reis zoals ze het zelf noemde.

Ntjam Rosie

Na Ntjam Rosie een kennismaking met de Big Band van het Prins Claus Conservatorium aangevuld met saxofonist Yuri Honing. In een sneltreinvaart kwamen er vele composities voorbij. Meestal redelijk klassiek, maar perfect uitgevoerd. Tussen de bedrijven door de nodige solo’s, waaronder die van Honing. Hij trok de meeste aandacht en kreeg de handen op elkaar na elke solo.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vervolgens als een haas door naar het Waagplein waar drummer Nick van Gelder op het podium stond met zijn band. Voor mij een strak ritmisch geheel maar een ietwat rommelig optreden. Deels ook wel veroorzaakt door de hevige plensbui die toen plaatsvond en ervoor zorgde dat het publiek wegvluchtte.

nick van gelder

Na Nick van Gelder en band even kijken bij Neobash op het Poeleplein. Deze band had inmiddels de dansers al aangesproken want voor het podium werd stevig geswingd. Opzwepende muziek met funk en rap en veel emotie. Daarna maar weer flink doorgestapt richting Ellebogen waar op de straathoek een podium stond met een aantal blazers. The Jig bracht funky jazz met veel blazers werkt altijd aanstekelijk en zo ook hier. Terecht applaus voor deze mannen.

Jazzanova was vervolgens de volgende act op de Grote Markt met als bonus act Paul Randolph. Deze groep Duitsers speelden erg strak en lieten diverse muziekstijlen passeren. Hun muziek is te omschrijven als fusion een mix van diverse stijlen. Gecombineerd met een energiek optreden van zanger/gitarist Paul Randolph begon hier de Grote Markt aardig op stoom te raken.

neobash neobash

Na dit podiumgeweld opnieuw door naar het Boeleplein, waar DJ Maestro in een grote hoeveelheid rookwolken het plein had veranderd in een danceclub met zijn jazzrecords….

neobash

Lilian Vieira stond als afsluiting vervolgens op de Ellebogen met haar band en dat was leuk. Ofschoon de start wat aarzelend was en zowel Lilian als het publiek even moesten wennen, werd het toch nog een swingend Braziliaans feestje… Alsof de zon scheen…lilian vieira

En op de terugweg naar de Grote Markt mijn laatste act: Electro Deluxe. Voor mij de meest geslaagde act van de avond. Wat een enorme energie en passie genereert zanger James (Jimmy) Copley als hij op het podium staat. Schitterende act ook met die kostuums aan en daarbij opgeteld de mooie funky muziek en je hebt echt een topoptreden. Het Waagplein ging helemaal uit zijn dak en terecht!

electro deluxe

Conclusie leuk festival, helemaal gratis (en dat in tijden van crisis!) met alles erop en eraan. Volgend jaar hopelijk meer….

Leuk Jazzfestival Groningen!

swinging groningen Komend weekeinde is er een leuk jazzfestival in Groningen:

Swinging Groningen Verspreid over het weekeinde treden onder andere op:

Ruben Hein

Tineke Postma

Joost van Schaik

Wouter Hamel

Yuri Honing

Ntjam Rosie

Lilian Vieira

DJ Maestro

De moeite waard dus. Kijk voor het programma op:  Swinging Groningen

Cutting Edge Den Haag groot succes!

Met een zeer geslaagde vrijdagavond en een uitverkochte zaterdagavond heeft Den Haag er een perfect nieuw jazzfestival bij. Tegelijkertijd ontstaat er dan een luxeprobleem. “Want als je bij de eerste editie al uitverkocht bent dan kun je niet meer groeien?” Althans dat hoorde ik één van de enthousiaste bezoeksters zeggen… Creatief als de organisatie Van ProJazz  is geweest zullen ze dit echter wel weer oplossen… meer zalen, anders programmeren; legio mogelijkheden. Het belangrijkste: Den Haag heeft er weer een jazzfestival bij!

De combinatie van Theater Dakota en dit festival beviel me prima. Perfecte loungeruimtes voor een hapje en een drankje tussen de optredens door en gezellig personeel. Klein minpuntje. Zelf zie ik liever toch een deel stoelen in de grote zaal, omdat door het vooraan zitten op de vloer door de kamperende bezoekers (schijnt erbij te horen?) de staanruimte achterin beperkt is evenals het zicht.  Toen er echter bij de Saskia Laroo Band en aan het einde bij Hans Dulfer geswingd moest worden was dit euvel verholpen…Want zitten op de vloer is er dan niet meer bij.

Ik was er dus de zaterdagavond en begon met David Golek en Simin Tander. Een duo dat ik recent ook zag in het chique Pulchri Studio’s. Klein verschil; de zaal zat nu wel vol. Het optreden was prima, maar ik merkte aan Simin dat de ultieme verstilling waar sommige nummers toch echt om schreeuwen verstoord werd door festivalbezoekers die tussentijds verkassen naar een andere zaal. De echte liefhebbers konden desondanks genieten van de schitterende klanken van Tander aangevuld met fraai ingetogen gitaarspel van David Golek. Prima optreden wat mij betreft.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Aansluitend ging ik luisteren bij Reinier Baas en zijn schier onuitsprekelijke band met de naam: The More Socially Relevant Jazz Music Ensemble (zo en nu spreek ik het niet meer uit!). Een verzameling jonge honden met een drive om de jazzhemel te bestormen. Meestal vond ik het erg goed maar soms vond ik de composities wat lastig te volgen en te druk. Naast Baas viel hier voor mij saxofonist Van Gelder positief op. Leuk en enthousiast en we gaan ze nog vaker zien…maar die naam….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na Baas en co ging ik een kijkje nemen bij Jazzschool Den Haag. Leuk om te zien hoe er op dit moment kinderen al enthousiast met muziek bezig zijn en op een goed niveau. Natuurlijk ging niet alles vlekkeloos, maar het was erg leuk om te zien.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na de Jazzschool een korte break en toen was het tijd voor Saskia Laroo en haar band. Net weer terug van een leuke toer in Afrika en weer vol nieuwe inspiratie besloten Laroo en co er een perfect feestje van te maken. Laroo die overal in de wereld al speelde op vrijwel alle jazzfestivals, bracht een waar spektakel. Springende rappers (waarvan ze overigens de namen lastig kon onthouden) de altijd prima Warren Byrd achter de piano en de rest van haar band zorgden vooral voor een visueel spektakel. Het muzikale spektakel zat in de solo’s van Laroo op haar trompet voorzien van samplers waardoor het een electronische trompet werd. Even haperde de show en Laroo besloot akoestisch te spelen en dat beviel me eigenlijk heel goed. Die hele show en dat gedoe eromheen is leuk voor het vermaak, maar ik hoor het allerliefste de perfecte trompet van Laroo. Het publiek genoot, zeker toen Laroo tussen hen in ging spelen en zo kreeg dan toch ieder het zijne.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Terwijl Laroo de zaak op zijn kop zette was er in de bovenzaal iets heel anders gaande. De voor mij nog onbekende pianist Georgios Tsolis speelde er met zijn trio en dat was een bijzonder optreden. Dan weer speelde Tsolis ingetogen, dan weer wist hij in een hoog tempo de mooiste klanken uit de prima piano te krijgen. De composities met hele mooie solo’s van bassist Maciej Domaradzki en het zeer strakke drumspel van Owen Hart Jr. waren een verademing. Niemand verliet de zaal en na afloop kregen de heren een staande ovatie en was het ondanks het strenge tijdsschema toch onmogelijk te vertrekken zonder nog een toegift. En Tsolis? Die genoot met volle teugen en zal met plezier terugdenken aan deze mooie avond. Wat mij betreft een absolute aanrader. De ontdekking voor mij van dit festival. Ik zeg: “bookers” let op!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Maar de koek was nog niet op. Na dit vuurwerk was het podium in de grote zaal klaar voor Rembrand Frerichs, Hermine Deurloo en Etienne Nillesen. Deze combinatie had ik nog niet eerder gezien. Alle drie zag ik ze al in andere combinaties, dus ik was benieuwd. Een afgeladen zaal luisterde naar de klanken van Deurloo op de mondharmonica, het pianospel van Frerichs en het gegoochel van Nillesen achter de drums. Ik vond het een verfrissend optreden met een aantal perfecte accenten in het spel van zowel Deurloo op de mondharmonica als van Frerichs achter de piano. Nillesen schoot wat mij betreft een beetje door in het brengen van allerlei geluiden achter de drums met een soort van rariteitenkabinet als schuivende deksels, plastic zakjes etc. Niks mis mee, maar net iets te ver doorgevoerd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Toen snel naar boven waar ik me bijna schaamde om de zaal binnen te komen. In een volle zaal speelde Tiltan, de groep van David Golek, hele mooie breekbare wereldmuziek uit onder andere het Midden Oosten. Mooi gitaarspel van Golek en prachtige ondersteuning van bijvoorbeeld Natalio Sued (Argentinië) op clarinet brachten je op een soort van wereldreis vol melancholie en passie. Als je de ogen sloot en goed luisterde was je even weg uit Den Haag en dat is mooi. Mooi als muziek je mee kan nemen. Geen jazz, maar wel heel mooi.

Tiltan

En als klap op de vuurpijl de man waar toch veel Hagenaars voor waren gekomen: Hans Dulfer en zijn band. Door de jaren heen heb ik Dulfer al vaak zien spelen en waar je hem ook ziet, het is altijd een feestje. Niet gek dat Saskia Laroo ooit bij hem begon. Hans Dulfer is altijd extrovert, zoekt contact met de zaal, activeert ze en krijgt ze in beweging. Zo ook deze avond in Den Haag. Ieder bandlid krijgt echter zijn moment en zijn solo en dat valt te prijzen. Een optreden met Hans Dulfer is nooit puur de Hans Dulfer show, maar iedereen doet mee. Dulfer is wel de regisseur van het geheel. En zijn spel is toch duidelijk de rode draad. Als Dulfer zijn tenorsax voor de zoveelste keer heeft laten knallen komt Saskia Laroo erbij op het podium en het feest is compleet en de zaal gaat uit zijn dak. Of je zijn muziek mooi vindt of niet. Waar Dulfer komt is altijd een feestje en dus ook hier in Den Haag. Een feestelijke afsluiter van een goede eerste editie. Complimenten aan de organisatie van ProJazz.

Hans Dulfer Band

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑