Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Maand

juli 2018

Melanie de Biasio; mooi slot van ingetogen dag 2 Gent Jazz

2.7.2018. Soms is het allemaal weer anders op Gent Jazz. Na een mooie pittige “pop” dag om mee te beginnen dit keer een ingetogen dag. Zitplaatsen en rustige muziek. Muziek die je noodzaakt het “binnen te laten komen”. Genieten op weer een hele andere manier.

Dag 2 en de pianisten.

Dag 2 begon met pianisten. Eerst de winnaars van de Jong Jazztalent Gent-prijs Steiger, die een thuiswedstrijd afwerkten en niet onverdienstelijk speelden. Een veelbelovend trio dat ook visueel aan de weg timmert.

Steiger, Gent Jazz Festival, 01.07.2018

Joep Beving en de kracht van internet

Aansluitend Nederlander Joep Beving die, in tegenstelling tot de weg die vele anderen bewandelen, zijn bekendheid grotendeels dankt aan internetkanalen als Spotify en You Tube. Zijn muziek wordt vaak omschreven als simpel en eenvoudig, maar niks is minder waar. Hij componeert en speelt en zijn muziek is uitermate toegankelijk voor velen en dat verklaart ook zijn succes. Misschien is hij, positief benaderd, wel een absolute bruggenbouwer naar de klassieke muziek. Het is mooie innemende muziek waar mensen graag naar luisteren. Muziek die je pakt. Op Gent Jazz krijgt hij terecht een open doekje.

 

 

Degelijke set Wim Mertens

Aansluitend Wim Mertens op het podium met zijn trio. De Vlaamse evenknie van Beving (of is het andersom?) maakt ook eigentijdse muziek voor een groot publiek. Wellicht iets meer avantgardistisch, al valt hij niet onder de noemer jong en vooruitstrevend. Je zou kunnen zeggen Mertens zoekt de uitdaging in zijn muziek en geeft klassieke stukken een andere uitstraling mede ook door zijn zang. Mij persoonlijk sprak overigens die zang het minste aan. Maar in grote lijnen plezierig om naar te luisteren en inderdaad toegankelijk. De muziek is meeslepend en soms dramatisch. Het spel solide, maar niet heel verrassend.

Melanie de Biasio laat ons de pijn voelen

Ingetogen zieleroerselen. Het diepste van de ziel, poëtisch gebracht met veel passie. Als je De Biasio ziet zingen voel je de pijn, de twijfels, de liefde en wellicht dus het leven. Zonder hard te zingen weet De Biasio je in haar muziek te trekken. Je gaat luisteren of je wil of niet. De Biasio is als een goed boek of een goed glas wijn. Je gaat de diepte in. Prima concert en mooie afsluiter van dag 2.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

foto’s: Maurits van Hout

Bruno Bollaert (Steiger)

tekst: Maurits van Hout

all rights reserved

 

NB beelden Maurits van Hout zijn te koop. Geschoten met Hasselblad dus geschikt om in hoge kwaliteit aan de muur te hangen. Interesse? stuur een mail naar info@mauritsvanhout.com

 

Gent Jazz 2018 sterk van start met David Byrne

1.07.2018 Gent Jazz 2018 is weer gestart. Met een ijzersterke David Byrne als afsluiter op het hoofdpodium. Dag 1 begon met Ghostpoet. Gelet op het vroege aanvangstijdstip en de helaas immer aanwezige files vanuit Nederland naar België hiervan geen verslag en/of beeld. Gelukkige wel op tijd om Baxter Dury te zien. Inderdaad de zoon ván (Ian Dury)! Sex and drugs and rock and roll vertrouw ik hem wel toe, maar de muziek was toch wel anders; ondanks dat er een dikke knipoog zat naar de New Waveperiode in de jaren tachtig door het gebruik van veel electronische muziek. De man had een aantal danspasjes voor ons in petto; iets wat zijn vader ons uiteraard nooit liet zien. En gestoken in een mooi pak of niet, hij kon behoorlijk rauw zijn. “Fucking dit en fucking dat..” Muzikaal gezien echter prima, mede door een sterke band.

Baxter Dury, Gent Jazz Festival, 29.06.2018, Gent, BE

Nneka rauw en wisselend

Aansluitend Nneka uit Nigeria. Jaren terug zag ik de vrouw in een kleine zaal van het toen nog beruchte Nighttown in Rotterdam en ik was ze daarna uit het oog verloren. Op het moment dat Nneka speelde begon het al iets drukker te worden in de tent en dat hielp. De eerste nummers trad Nneka op met een zonnebril en het leek daardoor ook wat afstandelijker naar het publiek. Toen ze de zonnebril kwijt was kwam het echte contact met het publiek ook en ging het optreden leven. Rauwe teksten gericht om aan te zetten tot nadenken. Maatschappelijke thema’s, maar uiteraard ook de liefde. Prachtig voorbeeld hiervan was “Do you love me?” wat mij betreft het beste nummer van het optreden. Sowieso waren haar ballads het beste. Rauw, puur en mooi. De hiphop nummers en de reggae-achtige nummers vond ik echt minder. Ook hier een sterke band erachter.

David Byrne prachtige afsluiter eerste avond Gent Jazz

Om 22.30 uur was het tijd voor David Byrne. Wie kent hem niet? Deze duizendpoot was in de jaren tachtig al het gezicht achter de Talking Heads en vooral het creatieve brein; met als absolute hoogtepunt het album “Stop making sense”. Bij David Byrne is niet alleen de muziek en de stem goed, het is altijd visueel een groot feest. Ik waande me regelmatig in een videoclip waarin over alles was nagedacht. Choreografie, licht, achtergrond, maar ook kleding en ritme. Het grootste deel van de avond traden Byrne en co op blote voeten op.

Fantastisch was het dan ook om te zien hoe show begon met een simpele tafel en een stoel en een paar hersenen erop. 1 spot.That’s it. En ineens zat daar David Byrne. Een mooie binnenkomer. Alsof het een uitnodiging betrof aan het publiek: “gebruik je hersens eens”.

 

Vervolgens een prachtige show met muzikanten, soms trommelaars, die in allerlei verschillende ritmes en settings over het podium bewogen en uiteraard schitterende muziek maakten. Het was genieten en kijken en vooral ook luisteren. Byrne was uitstekend bij stem (alsof de tv in de jaren tachtig weer aanging) en naast nieuwe nummers kwamen er veel hits voorbij zoals bijvoorbeeld aan het einde “Burning down the house”.

Byrne liet zien dat je muziekstukken als een concept kan zien en dat de visuele aankleding ervan het totaal versterkt. Een mooie eye-opener voor de jazzwereld waarin hier vaak een taboe op lijkt te zitten. Al met al een prachtige inspirerende eerste avond.

 

Gezien: Gent Jazz 2018 dag 1

tekst en beeld:

Maurits van Hout

 

behalve Baxter Dury: copyright Bruno Bollaert

all rights reserved

 

Mbt beeldvragen: getoonde beelden zijn te koop in hoge resolutie. Foto’s zijn geschoten met Hasselblad en dus geschikt voor een mooie vergroting. Interesse? stuur een mail: info@mauritsvanhout.com

 

 

 

 

 

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑