Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Wolfert Brederode

Cutting Edge Jazzfestival bewijst reputatie!

17.5.2019. Voor de zesde keer alweer organiseerde ProJazz Den Haag het Cutting Edge Jazzfestival. Ook deze keer weer in theater De Nieuwe Regentes in Den Haag. Dit voormalige zwembad biedt altijd een prachtige decor en sluit perfect aan bij de beleving van jazz. En net als andere jaren ook dit keer een perfecte mix van grote namen en verrassingen en verschillende stijlen.

The Bad Plus

Grote naam van dit festival was uiteraard The Bad Plus. Een band bestaande uit: pianist Orin Evans, bassist Reid Anderson en drummer David King. Deze mannen spelen als sinds de jaren 90 samen, maar vormen pas vanaf 2000 The Bad Plus. The Bad Plus speelde de zaal plat met een strakke set. Ritmisch, up-tempo en naadloos aansluitend op elkaar. “Je bent zo goed als je zwakste schakel” is de uitdrukking. The Bad Plus kent geen zwakke schakel. Iedereen is even goed en virtuoos. En gek genoeg zit daar wat mij betreft een beetje de valkuil in. Het klinkt soms te perfect. Waardoor het bijna commercieel gaat klinken. Soms mis ik de interpretaties het uitdagen van elkaar, het afwijken van.. Als je snapt wat ik bedoel. Toegegeven er waren wel stukken met meer improvisatie, maar dat had nog meer gemogen. Maar smaken verschillen en het is ook gewoon heel mooi om die perfectie te horen. Mooie luistermuziek en de zaal genoot, terecht een dik applaus.

 

Brederode boeit met vernieuwend project

De avond begon op het hoofdpodium met Wolfert Brederode. Dit keer geen muziek die we van hem kennen; virtuoos, klein, subtiel, maar een nieuw project samen met  Raphael Vanoli en Samuel Rohrer. Lemuria is een project dat gaat over een verzonken mythisch continent en dat sloot perfect aan beide muziek. Alle drie de mannen gebruikten electronica en gingen experimenteren met klanken. Bijzonder en meeslepend en vooral spannend. Je weet niet precies waar het naartoe gaat. Tegelijkertijd blijft er wel gewoon een lijn in en wordt het geen chaos. Er zat veel variatie in en het ging van subtiel naar soms wat meer bombastisch. Prima concert om dit festival mee te starten.

 

Rembrandt Frerichs Trio prima!

Nog zo’n Haagse toppianist. Wel een heel andere muziekstijl dan Brederode. Klassiek, melodieus en wat minder diep dan Brederode, maar heel virtuoos en ook gewoon mooi om naar te luisteren. Topoptreden.

Verrassend! Amaguk en Kalfa & Dumitriu

Verrassend waren de kleine zalen in het voormalige zwembad waar Amaguk (moderne uptempo jazz met een vleugje rock) en het duo Kalfa en Dumitriu (rustige wereldmuziek) lieten genieten. In de foyer ook de hele avond prima muziek gehoord met Nitin Parreé en de Jazzschool.

 

gezien: Cutting Edge Jazzfestival Editie 6

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

 

Sound of Europe festival succesvol!

6.2.2018. Met ruim meer bezoekers dan begroot is de eerste editie van het Sound of Europe Festival in het Chassétheater in Breda een succes gebleken. In twee dagen tijd konden liefhebbers genieten van 13 concerten verdeeld over drie verschillende podia.

Aftrap door Saskia Lankhoorn

De aftrap vond plaats op zaterdagavond 3 februari met een concert van Saskia Lankhoorn. Ze speelde stukken van het project Musings from the Lowlands dat ze samen met Wolfert Brederode brengt. Het eerste deel van de avond was voor haar alleen, later volgde Brederode met zijn trio in het verlengde van dit concert. Het concert van Lankhoorn viel op door een enorme subtiliteit. Elke noot die ze speelde kreeg zijn volle bereik qua klank en de muziek was vaak langgerekt en wijds. Hele stille en breekbare stukken, waarbij je een speld kon horen vallen in de zaal. Je kon je voorstellen dat je je bevond in een landschap, waarin er rust en sereniteit was en diversiteit en waarin het lieflijke de boventoon voerde. Maar zoals in de boze buitenwereld; er lag iets op de loer. Soms, heel soms kwam dit ineens als een harde confrontatie naar boven in de muziek. Lankhoorn wist zo subtiel te spelen dat je continu wilde horen wat er daarna kwam. Waar het naartoe ging en hoe het af zou lopen. Ze liet klanken komen en wegsterven, zo overtuigend dat het publiek soms niet wist wanneer te klappen. Al met al nam ze ons mee op een heerlijke reis.

Vreemdelingenlegioen van Thomas van Geelen overtuigt

Na Lankhoorn was het tijd om naar de foyer te gaan, waar cellist Thomas van Geelen klaar stond met een hele groep om het thema reizen in de muziek vorm te geven. Het was de eerste keer dat zij in deze samenstelling speelden en er was nog geen naam voor deze samenstelling. Máár, zo betuigde Van Geelen; het was zeker niet de Thomas van Geelen groep. Immers iedereen in deze groep was even belangrijk. De muziek was heel divers. Niet alleen vanwege de samenstelling (een Shakuhachi, een fluit, een Bansuri, een Rhodes en een Tabla onder andere) maar zeker ook door de stukken. Zo waren er onder andere prachtige stukken uit het Oosten (India) waar vooral ook de Tabla-speler Tarang Poddar ruimte kreeg om te excelleren. Ofschoon het begin wat onwennig leek, was het na verloop van tijd bijna een soort van trein die ritmisch perfect op elkaar aansloot, waar de lol vanaf spatte. Uitstekend optreden.

 

Wolfert Brederode trio, meer dan prima toetje dag1

Na het boeiende concert in de foyer was het Wolfert Brederode Trio aan de beurt in de MK2 zaal. Zij speelden muziek uit het “Musings from the Lowlandsproject” dat Bredero samen met Saskia Lankhoorn brengt. De stukken waren van zijn hand en brachten naast een prima samenspel met Gudmundsson op de bas en Van Hulten op de drums een formidabele Bredero. Zijn uitvoering was bij vlagen geniaal en altijd zeer gedreven. Brederode als perfectionist en inspirator een rol die hij uitstekend lag deze avond. Ook hij zette een klanklandschap neer, zij het met een hele andere uitvoering (meer jazz dan klassiek uiteraard). Hun set was anders dan die van Lankhoorn, maar paste wel in het beeld van een landschap weergegeven door muziek. In de stukken kon je met een beetje fantasie je voorstellen dat het ging over lucht en zee en dat was mooi; muziek als een vorm van storytelling…

 

Pascal Schumacher zorgt voor mooie fusion in Breda!

Dag 2 begon met een optreden van vibrafonist Pascal Schumacher samen met Maxime Delpierre en Jeff Herr. Niet alleen visueel een waar spektakel, het mengen van de verschillende soorten muziek (klassiek, electronisch en pop) was nog mooier. Telkens de uitdaging zoeken en het publiek regelmatig op het verkeerde been zetten, zonder teveel in herhaling te vallen. Maar ook ritmisch een plezierig geheel. Mooie composities.

Pascal Schumacher

 

Gijs Idema laat bezoekers genieten in foyer

Tijdens het concert van Schumacher speelde in de foyer ook Gijs Idema met zijn trio. En wat voor een trio. Want naast Idema timmeren ook Ben van Gelder (3 februari j.l. stond hij nog met Reinier Baas in het concertgebouw) en Koen Schalkwijk behoorlijk aan de weg. Prachtig samenspel en wat een mooie rol speelde Schalkwijk met zijn Wurlitzer een instrument dat je niet zo vaak hoort op het podium. Maar de hoofdrol uiteraard voor het subtiele gitaarspel van Idema.

Gijs Idema

Daniel Herskedal brengt Noorse verrassing naar Breda!

Uit alle hoeken van Europa waren er muzikanten in Breda. Zo ook de Noorse Daniel Herskedal met zijn band. Maar als je denkt dat het ging om Noorse muziek dan zat je er langs. Herskedal wordt namelijk geïnspireerd door de muziek uit het Midden Oosten en dus zijn er stukken die je meenemen op een reis. Waarbij er tussendoor toch nog steeds een station aangedaan wordt dat jazz genoemd kan worden. Een verrassend optreden niet in het minst door de samenstelling van de band (tuba, viool, piano en percussie) waarbij de accenten per nummer verschuiven. Boeiend optreden.

Daniel Herskedal

 

Rogier Telderman is veelzijdig!

Zagen we de afgelopen tijd Rogier Telderman met zijn Triptych project, dit keer gewoon met zijn trio in Breda. Van de uitdagende klanken en experimenten in “Triptych” tot een veel meer jazz geïnspireerd trio hier in Breda. Violist Adam Baldych en cellist Vincent Courtois zorgden weliswaar voor een meer klassieke inbreng, maar de hoofdmoot was jazz. Toch is het bijzonder om te horen hoe Telderman de accenten moeiteloos weet te verleggen en telkens weer zoekt naar  nieuwe klanken en een uitbreiding van zijn ruime idioom. Bijzonder hoe deze drie muzikanten elkaar naadloos aanvoelden terwijl ze pas net met elkaar speelden…

Rogier Telderman

 

Sanne Rambags schept een eigen (muzikale) wereld

Tijdens het concert van Rogier Telderman en co stond Sanne Rambags in de foyer.

Net als tijdens het optreden op Jazz International zagen we ook nu weer een Sanne Rambags die met haar stemgeluid een sfeer en een fantasiewereld wist neer te zetten en volledig op improvisatie gestoelde ondersteuning kon rekenen van bram Stadhouders en Joost Lijbaart die zorgden voor de wegen waarlangs de fictieve wereld van Rambags ons voerde. Soms neuriet ze uitsluitend, soms zijn het lange diepe uithalen. Soms is het tekst die ze gebruikt, dan zijn het weer fantasiewoorden. En of je nu wil of niet, je wordt er in onder gedompeld. Soms is het beklemmend en lijkt het te lang te duren, maar dan komt er toch weer die andere weg. Voer voor de geoefende luisteraar. En dat in een foyer die altijd onrustiger is dan een zaal.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

De originaliteit van Marius Neset en zijn kwartet

Naast een uitstekende saxofonist is Marius Neset inmiddels een steeds bekendere naam als het gaat om het componeren van complexe en verrassende stukken. Van melodieus tot opzwepend improviserend. Neset en co speelden vol energie en wisten de zaal mee te krijgen. Toch waren ook de rustigere stukken zeker de moeite waard.

 

Sound of Europe een blijvertje?

Sound of Europe is een geslaagd festival. Een paar honderd enthousiaste bezoekers over beide dagen, goed gevulde zalen en puur genieten van al het mooie dat er in Europa is op jazzgebied. Niet puur de vaste paden bewandelen, maar durven kiezen voor verrassingen. Het zijn allemaal kwalificaties die passen bij dit festival. Volgend jaar editie nummer 2. Schrijf maar alvast in de agenda: 2 en 3 februari 2019!

 

gezien: Sound of Europe Festival. Chassétheater Breda; 3 en 4 februari 2018.

tekst en beeld: Maurits van Hout

beeld 4 februari: Dietrich  van Gobbel

 

all rights reserved.

 

 

 

Nieuw festival in Breda; Sound of Europe!

31.1.2018 Met een heel nieuw jazzfestival Sound of Europe gaat de Stichting Beaux Jazz, in samenwerking met onder andere sponsor Sena, Breda’s positie op de jazzkaart versterken op 3 en 4 februari aanstaande.

Nieuwe moderne muziek uit heel Europa met verschillende stijlen. Pop, klassiek, jazz, en electronische muziek. Niks is te gek. Dit gevarieerde festival met uitstekende namen zoals Pascal Schumacher, Rogier Telderman en het pianisten koppel Saskia Lankhoorn en Wolfert Brederode (die los van elkaar optreden) zorgt voor een tweetal topdagen in het prachtige Chassé Theater in Breda.

 

Meer informatie is te vinden op  sound of europe.nl

 

saskia landhoorn en wolfert brederode gefotografeerd door Maurits van Hout
Saskia Lankhoorn en Wolftert Brederode

De muzikanten van Segbroek

6.12.2017. In het Haagse stadsdeel Segbroek wonen opvallend veel jazzmuzikanten. In het kader van het Cutting Edge Jazzfestival dat recent plaatsvond, schoot fotograaf Maurits van Hout portretten van een paar van deze bijzondere muzikanten. Hier de foto’s van de expositie die toen getoond werden. Met dank aan Patricia Lopez, Patricia Wisse, Marcio Philomena, Tanya Schaap, Saskia Lankhoorn en Wolfert Brederode.

Heb je als muzikant portretfoto’s nodig ten behoeve van bijvoorbeeld publiciteit, neem gerust contact op via: info@mauritsvanhout.com of tel. 06-50624221.

Op www.mauritsvanhout.com zie je meer van zijn werk.

Vanavond Cutting Edge Jazzfestival Den Haag met mooie expo!

18.11.2017 Voor de vijfde keer alweer begint vandaag het Cutting Edge Jazzfestival (georganiseerd door ProJazz Den Haag) in de Nieuwe Regentes in Den Haag. Dit keer naast alle muzikale hoogtepunten, met onder andere Chris Potter, een bijdrage van ondergetekende met een expositie van portretten van een paar van de vele muzikanten die het Haagse stadsdeel Segbroek rijk is. Hierbij een voorproef; Saskia Lankhoorn en Wolfert Brederode.

Saskia Lankhoorn en Wolftert Brederode

 

Meer informatie over het festival:

https://projazz.nl/cutting-edge/

 

 

 

foto en tekst: maurits van hout

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑