Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

robin verheyen

Jazz Middelheim 2018 zit erop!

12.8.2018. Na een wat sombere start qua weer is Jazz Middelheim 2018 een zonovergoten editie geworden. Met voor mij als hoogtepunten de optredens van Robin Verheyen, Archie Shepp, Philip Catherine en Fred Hersch. Totaal aantal bezoekers 20.000.

Op de laatste dag was de aftrap aan AKA Moon, de Belgische band bestaande uit Fabrizio Cassol, Michel Hatzigeorgiou en Stéphane Galland. Jaren terug zag ik ze voor de laatste keer. Toen met allerlei Afrikaanse muzikanten en bijzondere instrumenten. De versie van vandaag was de “basicversion” zullen we maar zeggen. De muziek beviel me wel. Funky, uptempo en ook wel opzwepend. Soms miste ik wel wat variatie, maar al met al een prima optreden.

Alles wat Robin Verheyen dit weekeinde deed veranderde in goud leek het wel, want het optreden samen met Joey Baron (drums) en jonge hond Bram de Looze was er één om in te lijsten. Toverwoorden: subtiel, improvisatie en perfect inspelen op elkaar. Van uitdagen tot excelleren, van ruimte geven tot ruimte nemen. Het zat er allemaal in. Soms was Verheyen de animator, maar net zo makkelijk deed hij een stap naar achteren. Prima set.

 

Toen de zon achter een paar wolken kroop stonden Steve Coleman en zijn Five Elements klaar om de tent te trakteren op een swingende brij noten. Met de zang van Kokayi en het strakke ritmische drumspel van Sean Rickman zorgde Coleman voor een rijdende trein waarop hij weliswaar met zijn sax machinist was, maar zeker niet de enige die mocht genieten van de rit. Ritme was het toverwoord in dit optreden. Geen zware ingewikkelde stukken, wel een ritmisch geheel met soms mooie teksten en veel plezier. Fijne muziek om naar te luisteren en op te bewegen.

Steve Coleman by Dutch Jazzphotographer Maurits van Hout
Antwerpen, 12 augustus 2018
tijdens het jaarlijkse jazz middelheim treden Steve Coleman & the five elements op.

Archie Shep sluit met een schitterende finale Jazz Middelheim 2018 af

Alles zat mee. Een volle tent, een schitterende set van Steve Coleman vooraf en een heerlijke zwoele zomeravond. Tel daarbij op de aanwezigheid van toptrompettist Randy Brecker en een hele goede band om je heen (denk onder andere aan de uitstekende bassist Reggie Washington) en je krijgt het recept voor een prachtige afsluiting van Middelheim 2018. Stukken van John Coltrane vol passie en energie gespeeld. Niet gek want Shepp kende hem persoonlijk, sterker nog adoreerde hem. Het was genieten. Shepp heeft namelijk ook gewoon veel humor en weet het publiek te bespelen. Perfect einde van een uitstekend festival! Tot volgend jaar Jazz Middelheim.

Archie Shepp by Maurits van Hout
Antwerpen, 12 augustus 2018
tijdens het jaarlijkse jazz middelheim treedt Archie Shepp op. Naast speciale gast Randy Brecker spelen Hamid Drake, Reggie Washington. Carl Henri Morisset en Marion Rampal.

 

Gezien: Jazz Middelheim 2018

foto’s en tekst:

Maurits van Hout

all rights reserved

 

 

 

Jazz Middelheim 2018; dag 3; een top jazzdag!

12.8.2018. Het lijkt deze editie iedere dag beter te worden. Zo ook dag 3, waar in een goed gevuld en zonnig Park den Brandt de nadruk voor het allergrootste deel lag op “echte” jazz, zonder overigens hierover een discussie te willen starten wat dat dan precies is.

De dag begon met het Ben Sluijs kwartet dat muziek bracht van een hoog niveau. Dromerig, melodieus en met prachtige solo’s van Sluijs zelf. Dit kwartet speelt sinds 2016 samen en lijkt de weg wel gevonden te hebben. Breekbare muziek met verstillingen erin, met altijd ruimte voor het experiment. Het uitgangspunt lijkt duidelijk; het eindstation niet en daarom was het de moeite waard om naar te luisteren.

Aansluitend stond Robin Verheyen’s quartet op het hoofdpodium. Dit was jazz op een andere manier. Powerjazz; dampend, opzwepend (niet in het minst door de zeer energieke Verheyen) en buitengewoon interessant om naar te luisteren. Wat heeft die man een ontwikkeling doorgemaakt en hij lijkt elk jaar beter te worden. Uitstekende mensen ook om zich heen.Wat te denken van legende Billy Hart op drums of Marc Copland achter de piano?

Robin Verheyen Quartet by Dutch Jazzphotographer Maurits van Hout
Antwerpen, 11 augustus 2018. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim trad Robin Verheyen op met zijn kwartet

Daarmee was het nog niet gedaan, want niemand minder dan Fred Hersch kwam op het hoofdpodium met zijn trio. Jaren geleden al bijna dood en begraven, maar niets is minder waar. Fred Hersch is springlevend en hoe! Prachtig subtiel pianospel, zeer gevarieerd. Zelden zag ik een tent zo aandachtig luisteren. Als we Jason Moran en Brad Mehldau goed vinden en hij was hun grote voorbeeld, dan is deze man bijna god. Geen speld tussen te krijgen technisch en toch zeer gevoelig. Topoptreden.

 

Tussen de bedrijven door een prima duo in de clubstage: de heren Rifflet en Mienniel uit Frankrijk. Creatief en vermakelijk, waarbij de laatste set het meeste in het oog sprong.

 

Het slotakkoord van dag 3 was voor het “Jazz loves Disney project“. Disney klassiekers gezongen door topvocalisten zoals Ben L’oncle Soul, Selah Sue, China Moses en Hugh Coltman. Op de achtergrond een Franse bigband aangevuld met conservatoriumstudenten uit Den Haag.

Of het aan de nummers lag die ze zongen, of de presentatie van de in mijn ogen gladde Nederlandse DJ Michiel Veenstra; het kwam op mij allemaal te commercieel over. Iets te gesmeerd en dat schuurt. Het meeste konden me nog de nummers van Selah Sue en China Moses bekoren, maar al met al was dit niet mijn ding. Het publiek leek het echter wel te waarderen.

Ondanks een wat minder einde, een absolute top-jazzdag!

beeld en tekst: Maurits van Hout

all rights reserved.

 

 

 

Jazz Middelheim 2018…. starting today!

9.8.2018. vandaag start Jazz Middelheim weer. Met onder andere topnamen als Kamasi Washington en Archie Shepp. Maar bekijk vanavond ook zeker Taxiwars met een fenomenale Robin Verheyen. Tickets en programma vind je hier:

https://jazzmiddelheim.be/nl/nieuws/9-augustus-buiten-de-lijnen-zonder-stoelen

TaxiWars live at Gent Jazz 2014
Taxiwars, op de foto: Robin Verheyen (m).

 

 

 

Jazz Middelheim 2016 zit erop! dag 4..Power all the way!

Rijswijk, 16.8.2016. Het zit erop! editie 2016 is klaar. Nou ja, bijna klaar want in Antwerpen loopt er nog de expositie 35 jaar Jazz Middelheim. Wat een uitstekend festival dit jaar! Alles zat mee. Veel publiek (21.000 een record), uitstekende optredens en heerlijk weer. Muziek luisteren in een park, genieten in de buitenlucht wat wil je nog meer.

Dag 4 werd begonnen met een interview met het Powertrio. Altijd interessant om te horen wat artiesten mee hebben gemaakt, hoe ze tot samenwerking komen en wat muziek voor hen betekent.

JT powertrio_003.jpg
Antwerpen, 15 augustus 2016. Tijdens Jazz Middelheim interviewt Ashley Kahn Geri Allen en David Murray van het Power Trio

 

Om half 1 stond Craig Taborn op het programma. Een man en zijn piano meer was er niet, maar de uitstekend uitgevoerde ballads en nooit vervelende improvisaties maakten dat het publiek ademloos luisterde. Vandaag de echte jazzliefhebbers in de tent. Minder maar zeker zo enthousiast.

craig taborn_013
Antwerpen, 15 augustus 2016, Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim Festival treedt Craig Taborn op.

 

Daarna het optreden van Dré Pallemaerts één van Belgisch meest gewaardeerde drummers met een geheel eigen stijl. Zijn programma “Seva” voerde hij uit met een aantal topmuzikanten zoals bijvoorbeeld Robin Verheyen (sax) en Nicolas Thys (bas). Bij vlagen was de muziek avontuurlijk en verrassend en leidden improvisaties tot hele mooie passages.

 

Was het begin van de dag nog even geplaagd door een stroomstoring met de komst van het Powertrio om half 5 was er voldoende energie voor de hele tent.

David Murray op sax, Geri Allen achter de piano en Terri Lyne Carrington op drums speelden vooral stukken van hun album “Perfection”, van rustige nummers tot hele snelle swingende jazz. Vooral Carrington leek vaak de aanjager. Het titelnummer “Perfection” aan het einde was een mooi eerbetoon aan Ornette Coleman.

 

Tussen de bedrijven door trad vandaag in de Club Stage saxofonist Ben Sluijs op in verschillende samenstellingen. Eerst met Erik Vermeulen, later met een tweetal trio’s en uiteindelijk met zijn kwartet. Verdienstelijk, waarbij voor mij het samenspel met Christian Mendoza en Brice Soniano het meeste kon bekoren.

Sluis_3_4_007
Antwerpen, 15 augustus 2016, Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim Festival treedt Ben Sluijs in verschillende samenstellingen op. In dit geval met Christian Mendoza op de piano en Brice Soniano op bas.

 

De afsluiting van het festival op het hoofdpodium was dit jaar echter voor Pharoah Sanders  , Joachim Kühn en Zakir Hussain. 

En daar waar alles rustig leek te gaan toen Sanders rustig het podium op strompelde als een oude man bleek het tegenovergestelde. Want een uur later stond de oude baas (75) als een gek te swingen op het podium, in eerste instantie rustige moves, maar daarna was ie echt los. Dat swingen deed hij voornamelijk op de muziek van  percussionist Hussain die de werkelijke show stal. Of die, beter gezegd, fungeerde als bliksemafleider voor de rustmomenten van de oude baas. Prima optreden, maar het Powertrio genoot mijn voorkeur vandaag.

Jazz Middelheim 2016 is historie.Terugkijkend een prima festival met uitstekende jazz. Uiteraard zijn er kritische geluiden hoorbaar over de programmering, maar eigenlijk is het gewoon heel goed dat er variatie tussen zit, dat er zo af en toe een kennelijk vreemde eend in de bijt is. Optredens als Patti Smith en Einaudi lieten heel veel mensen genieten van muziek en dat is gewoon heel prima. Dat het geen pure jazz is. Who cares? Juist die variatie maakt een festival de moeite waard. Misschien had zelfs een soulzangeres niet misstaan. Maar dat zal misschien volgend jaar het geval zijn. Ik denk dan aan iemand als Chloe Charles.. wat zou dat mooi zijn! Als we alleen maar improvisatiejazz hebben of bebop jazz, dan wordt het ook maar saai. Dus laten we dit festival omarmen. En ook volgend jaar weer genieten in het mooie Park den Brandt.

 

Tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

Jazz Middelheim van start met regen en uitstekende muziek!

16.8.2015 Ofschoon de zon bij de start van vrijdagmiddag anders deed vermoeden zijn de eerste twee  festivaldagen van Jazz Middelheim getroffen door behoorlijke regenbuien. Haaks op deze weermisère staat echter de kwaliteit van de muziek en de sfeer. Deze is uitstekend.

Een totaalverslag komt na het festival, hierbij alvast het beeldverslag van de eerste twee dagen.

Kaarten voor vandaag en morgen zijn nog te krijgen via: http://www.jazzmiddelheim.be/tickets-jazz-middelheim/

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verrassende dag 2 op Gent Jazz 2014

15.07.2014. Dag 2 Gent Jazz 2014 vrijdag 11 juli 2014

 

Oaktree maakte uitverkiezing 2013 meer dan waar..

Dag 2 van Gent Jazz begon sterk met Oaktree. Oaktree was in 2013 het jong jazztalent van het jaar en mocht nu het hoofdpodium  starten op editie 2014. Daarnaast was er nog een cd voorstelling aan de pers achteraf. De muziek was een mengeling van klassieke muziek, jazz, wereldmuziek en zelfs een vleugje zigeunermuziek. Het ene moment waren het de stemmen van zangeres Sarah Klenes en Kristof Hiriart, het andere moment werd je meegenomen in prachtige solo’s en muzikale invullingen van Michel Massot op tuba of Annemie Osborne op cello. Telkens anders, telkens verhalend en meestal meeslepend. Prima optreden.

 

Tigran verrast vriend en vijand met enorme veelzijdigheid…

De Armeense pianist Tigran Hamasyan kwam zag en overwon in Gent. Met de presentatie van stukken van zijn vorig jaar verschenen cd Shadow theater wist hij absoluut te overtuigen. Een optreden van Tigran is altijd de moeite waard omdat de man zo veelzijdig is en altijd met enorm veel passie speelt. Geen stuk leek hetzelfde en het was onmogelijk om de muziek te missen. Zo begon hij redelijk klassiek waarbij ook zangeres Areni Agbabian een uitstekende rol vervulde. Ook had hij zelf een aantal mooie solo’s gespeeld met veel virtuositeit.  Om vervolgens dan terecht te komen in een snoeihard rockstuk met snerpende gitaren. Het publiek was verrast en genoot. Na een staande ovatie volgde vervolgens een stuk dat bestond uit een soort van electromuziek. Maar telkens klopte het en bleek er juist wel die lijn in te zitten met meestal een uitstekende opbouw naar een mooie finale. Uitstekend concert.

 

Taxiwars, boeiend project!

Na Tigran kwamen de heren van Taxiwars op het podium. Vooraf was het echt onduidelijk wat ik hiervan moest verwachten. Een frontman van een rockband (Tom Barman van Deus) een rustige, klassiek geschoolde saxofonist (Robin Verheyen) die in New York werkte aan muzikale verbreding. Tom Barman wist echter direct de toon te raken en knalde direct de zaal in. Alsof we Bono hadden uitgenodigd, zo stond hij te rocken. Jazz met een sterke vleug rock. Iets heel anders, maar heel boeiend en meeslepend. Soms korte teksten en voorgelezen woord en daarachter een stevige beat, uptempo met een prachtige saxsolo er doorheen. Verhalend, meeslepend zoals in  “Somewhere down the crazyriver”.. alsof je de straten van New York voelde. Jazz als een manier om het leven te vertellen… En altijd met de sterke inbreng van een uitstekende Verheyen op de sax. Meer graag!

Ibrahim Maalouf zet de werkelijkheid op zijn kop!

Met zijn cd “illusions” wil Maalouf de werkelijkheid laten bekijken vanuit een ander perspectief. In Gent vooral nummers van deze cd. Wat is traditioneel bij een trompet? Mooi, dan laten we de andere kant zien! Zijn trompet is geen normale trompet, maar met een extra ventiel kan hij er geluiden uit toveren die niet klassiek zijn. Om dit te illustreren gaat Maalouf regelmatig tussen een rijtje trompettisten achteraan het podium staan. Het is niet wat het lijkt echter wanneer hij uitstapt en direct een geweldige solo eruit knalt die echt compleet anders is en de luisteraar zelfs meeneemt naar het Midden-Oosten. Het ene moment denk je te luisteren naar een soort bigband, het andere moment ben je in de straten van Caïro. Het lijkt een wereldreis door de muziek, waarbij Maalouf achtereenvolgens reisleider en dirigent is. En soms zie hem even afstand nemen en genieten van wat zijn “mannen” neerzetten op het podium. Topafsluiting van een perfecte avond.

Ibrahim Maalouf
Ibrahim Maalouf

 

De Gardenstage en die andere Avishai…

Tussen de bedrijven door waren er uiteraard ook optredens in de Gardenstage. Meest opvallende naam hier was trompettist Avishai Cohen. Die met zijn Triveni trio een mooie set speelde.

 

gezien: Gent Jazz 2014 dag 2. vrijdag 11 juli 2014.

tekst en beeld (tenzij anders aangegeven) Maurits van Hout

 

Gent Jazz Dag4: Miss Gardot

Zondag 8 juli stond Gent Jazz in het teken van schitterende jazz met Robin Verheyen en zijn New York Quartet en Joshua Redman met The Bad Plus. Opwarmer voor de eerste zondag van het festival waren de mannen van Ninety Miles die met ” Cubaanse”  klanken hun best deden de zomer terug te brengen. Maar de meeste eer was toch echt weggelegd voor Melody Gardot die aan het einde van de avond een prachtige show weggaf. Op www.femuz.nl is een verslag te lezen van deze dag. Hier een paar foto’s.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑