Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Projazz

Estafest on tour doet Den Haag aan..

9.3.2019. Estafest, met 4 van de meest interessante namen uit de Nederlandse (geïmproviseerde) jazzscene timmert Estafest al jaren aan de weg. Dit jaar bestaan ze 10 jaar en om dit te vieren spelen ze in het hele land. Dit doen ze samen met zangeres Sanne Rambags. Een zangeres die, zo vertelt ze op het podium, al jaren een groot fan is van deze heren en het als een droom ervaart met hen te mogen optreden. Een rijzende ster tussen vier gearriveerde namen met bijna allemaal een Boy Edgar Prijs achter hun naam.

Het concert van gisteren was even wennen in het begin, maar daarna een prachtige uitdaging. Veel improvisaties en klankenspel (met Rambags als aanjager vaak), ritmiek en verrassingen. Muzikaal altijd goed. Soms ook brutaal en provocerend; maar dat is leuk. Mooie stukken soms stemmig, maar meestal met veel ritme en drive. Geen uitschieters; iedereen was even goed!  Uitstekend concert.

 

 

gezien: 8 maart 2019. Estafest 10 jaar; Koorenhuis Den Haag, Projazz

 

tekst en beeld;

 

maurits van hout

all rights

reserved

 

Yodok III zoekt de grenzen op!

24.2.2019. Er zijn muzikanten die iets moois willen doen. Die op onderzoek uitgaan en kijken hoe breed en hoe ruim muziek eigenlijk wel is. Geen geijkte paden; geen commercie; maar improviseren en proberen. Zo ook de mannen van Yodok III. Twee Noorse muzikanten met een Belgische producer/muzikant die zijn sporen meer dan verdiend heeft. Hun muziek? Klanken uit een drumset, een gitaar, een tuba en een flugabone (flügel/Trombone) en dat alles opslaan, samplen, vermengen en ritmisch inzetten. Zodat er iets totaal nieuws ontstaat. Soms hoor je kerkklokken denk je, dan weer symfonische muziek. Het lijkt soms een hoogmis, en dan weer meer opzwepend. Maar het is diep en donker en het slurpt je op. Geen nummers of delen, maar één groot project. Het lijkt gek en spelen, maar niks is minder waar, ze weten wat ze doen. Het eindresultaat is bijzonder. Voor een handjevol liefhebbers in het Paardcafé, maar who cares… Een gewaagde programmering van het Paard en ProJazz. Zeker de moeite waard voor wie goed kan en wil luisteren.

In het voorprogramma: Lärmschutz. Deze band maakt werk in dezelfde richting, maar dan veel rauwer. Zoals bijvoorbeeld de gitarist Stef Brans die zijn klanken uit zijn gitaar opwekt door er met een pannendeksel op te slaan en nog veel meer.. Maar daarna weer aangevuld met snoeiharde metal-klanken. Persoonlijk spreekt Yodok III me meer aan, omdat het meer gestileerd is. Desondanks zeker ook prima!

Den Haag, 24 februari 2019 Lärmschutz treedt op in het Paard van Troje

 

 

Gezien: Yodok III met voorprogramma in Paard van Troje Den Haag. 24-2-2019. Tekst en beeld: Maurits van Hout

Big Band is “big” geworden….

30.11.2018 In het altijd gezellige Dakotatheater in Den Haag stond deze avond de Royal Conservatoire Big Band op het programma. Oftewel de Big Band van het conservatorium. Maar die Engelse benaming is wel ok. Immers de meerderheid van de muzikanten komt niet uit Nederland. Voor deze avond waren er bijzondere stukken ingestudeerd. Zo kwamen er stukken van onder andere John Scofield en Tom Harrel voorbij en uiteraard stukken van saxofonist/klarinettist John Ruocco die vandaag als solist van de partij was.

Dirigent Michael Abene speelde een bijzondere rol. Naast het dirigeren van de band zorgde hij ook voor ontspanning. Zijn grappen tussendoor zorgden voor een relaxte sfeer waarin er geen plankenkoorts nodig was en alle bandleden perfect konden spelen. Mooie solo’s en ook gewoon een sluitend samenspel. Daar waar ik eerder ooit studenten zag die me iets te braaf speelden “vanuit het boekje”, was het nu gewoon goed, met gevoel en technisch prima in orde.

Niet gek dat mensen moesten lachen toen Abene bij het laatste nummer uitriep: “hold on, don’t leave, lock the doors”. Bij dit laatste nummer liet hij zelf overigens met een mooie intro horen uitstekend piano te spelen. Al met al een prima avond! Chapeau.

 

gezien: Royal Conservatoire Big Band in theater Dakota in Den Haag

Beeld en tekst: Maurits van Hout

 

 

 

 

Soul of Spanish Harlem deed Den Haag aan..

24.11.2018 In de De Nieuwe Regentes dit keer iets anders. Een wat commerciëler opgezet programma. Een avondvullend programma met The Soul of Spanish Harlem. Een programma rondom de zangeressen Lilian Vieira,Gianna Tam en Shirma Rouse. Met als rode draad de geschiedenis van Spanish Harlem en de muzikale ontwikkelingen in New York. De avond werd aangekleed met mooie projecties van beelden uit Spanish Harlem en dansers en danseressen die telkens gekleed waren op die tijd. Verteller tussendoor was drummer Lucas van Merwijk die met zijn eigen productiebedrijf Tam Tam ook het idee bedacht. Door deze constructie was het een vermakelijke avond die voelde als een echt avondje uit. En muzikaal gezien? Naast de uitstekende vocale kwaliteiten van de dames speelde ook de begeleidingsband met onder andere de uitstekende Ilja Reijngoud op trombone een perfecte rol. Was het dan allemaal perfect? Ach. In het begin kwam de stem van Shirma Rouse iets minder uit de verf en de choreografie van de dansers liep niet altijd perfect, maar gelet op het totale project waren dit echt maar hele kleine dingen. Fantastisch dat Van Merwijk hiermee zijn nek uitsteekt en zoiets neerzet! Ook weer een voorbeeld van de mooie cross-over programmering van ProJazz!

 

gezien: The Soul of Spanish Harlem

beeld en tekst: maurits van hout

all rights reserved

 

 

 

Mike Stern raast door het Paard in Den Haag…

11.11.2018 ProJazz Den Haag timmert behoorlijk aan de weg. Dit keer was het ze (in samenwerking met anderen) gelukt om Mike Stern in de programmering op te nemen. Locatie; de kleine zaal van het Paard van Troje in Den Haag. Mike Stern speelde met vele grote muzikanten, maar dat maakt niet dat hij naast zijn schoenen loopt. Hoeft ook niet want Mike Stern is zelf een fenomeen. En nog steeds heel gewoon. Tijdens het concert, dat liep als een trein, maakt hij regelmatig contact met de zaal. “Let;’s kick some ass… you are great motherfuckers etc etc.” En hoe relaxed en ontspannen het er ook uit zag, des te perfectionistischer speelde Stern. Hij was tijdens het hele optreden op geen enkel foutje te betrappen. Hij gaf alle ruimte aan zijn band om uit te blinken en dat was ook de moeite waard. Wat een band had ie meegenomen. Darryl Jones op bass, Keith Carlock op drums en Bob Malach op sax maakten dat hij prima af en toe een stapje naar achteren kon zetten. In de zaal veel gitaarfreaks die met volle teugen genoten. Niks aan toe te voegen verder. Grote klasse.

 

 

Gezien: Mike Stern en band in Paard van Troje Den Haag

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

 

Dinosaur, verfrissend en inspirerend

1 november 2018. Wat een heerlijke avond muziek zette het kwartet van Dinosaur neer in het Koorenhuis. De inmiddels in Den Haag gevestigde naam ProJazz lukt het telkens weer om een schitterend jazzconcert te organiseren in het Koorenhuis. Deze verfrissende Britse band met jonge honden bestaat inmiddels al 8 jaar en timmert behoorlijk aan de weg. Afgelopen zomer stonden zij al op North Sea Jazz.

De grote drijvende kracht achter Dinosaur is wat mij betreft Laura Jurd, een dame die niet alleen goed kan spelen op een synthesizer maar ook voortreffelijk haar weg vindt op een trompet. Maar wie denkt het dan al te weten zit er langs. In hun concert ging het heen en weer. Van jazz naar pop (jaren 80 geluiden a la New Wave) en een mengvorm. Soms heel duidelijk ritmisch en in lijn en het andere moment weer juist heel verrassend en minimaal met slechts een enkele klank die uitgerekt wordt. En telkens met volop ruimte voor improvisatie. Inherent aan bovenstaande is dat natuurlijk niet alle stukken even goed bevallen, maar dat kan ook niet. Desondanks was het een heerlijke verfrissende avond in een wederom goed gevulde grote zaal van het Koorenhuis in Den Haag.

 

 

Gezien: Dinosaur (UK) in Het Koorenhuis Den Haag

organisatie ProJazz Den Haag

beeld en tekst: Maurits van Hout

all rights reserved

Shai Maestro opende nieuw jazzfestival in Den Haag..

Op 12 oktober 2018 trad Shai Maestro met zijn trio op in het Koorenhuis in Den Haag. Het optreden was tevens het openingsconcert van het nieuwe jazzfestival Mondriaan Jazz in Den Haag. Met prachtige nummers van zijn laatste cd “The dream Thief zoals: “A moons tale” en “The forgotten city” wist een een energieke en enthousiaste Shai Maestro de zaal in te pakken. Opvallend was het plezier waarmee het trio elkaar opjutte om telkens tot een mooi geheel te komen. Gedurende het concert ging Maestro van subtiel naar overweldigend pianospel, waarbij zijn enorme kwaliteiten recht werden gedaan. Topconcert en mooie starter van het festival!

 

Gezien: Shai Maestro

Koorenhuis Den Haag

Projazz

 

tekst en beeld: Maurits van Hout

Topoptreden Craig Taborn Quartet in Koorenhuis

12.5.2018 Geen mooier einde van Hemelvaartsdag dan inspirerende jazz in het Koorenhuis moet de leiding van ProJazz Den Haag gedacht hebben. Craig Taborn werd gestrikt en met een goed gevulde zaal was het wachten op het concert. Een prima concert. Tuurlijk, de muziek van Taborn en zijn kwartet is niet heel toegankelijk en zelf de meest geoefende jazzluisteraar (en die zaten er voldoende in de zaal) moet er echt even in komen. In het begin leken de bandleden elkaar zelfs in een soort van roes te spelen, terwijl het publiek moeite had de aanknopingspunten te vinden. Maar het loonde om verder te luisteren en het werd beter en beter. Subtiele tempowisselingen werden moeiteloos door elkaar overgenomen en bij vlagen leek het wel een perfect ingespeelde machine. Saai werd het nooit want de stukken kenden rustige fases (ballad-achtig) met veel compositie en ritmiek, maar ook stormachtige delen met een electronisch klankenspel gestuurd vanuit improvisatie. Dit echter zonder de controle te verliezen of door het dak te schieten. Terecht aan het einde een staande ovatie.

gezien: Chris Taborn Quartet Koorenhuis Den Haag, organisatie ProJazz

beeld en tekst: Maurits van Hout

 

 

 

 

Cutting Edge Jazzfestival was super!

21.11.2017 Wat een feestje was dat Cutting Edge Jazzfestival afgelopen zaterdag! De vijfde editie had een wat andere opzet dan vorig jaar. Grote nadruk lag bij de hoofdact saxofonist Chris Potter en zijn trio. Er was extra publiciteit en dat bleek! Het was gewoon vol in alle zalen en mensen genoten.

De avond begon met een film over Coltrane in de bijzondere zwembadruimte genaamd het Diepe (De Nieuwe Regentes is een voormalig en omgebouwd zwembad) en vrijwel meteen ook het eerste optreden van Marzio Scholten in het sfeervolle Ketelhuis. Mooi fragiel gitaarspel waarbij het publiek zich liet meenemen van noot naar noot en kon ervaren hoe verhalend het spel op slechts 1 enkele gitaar kan zijn. Marzio is een absolute vakman en zijn twee korte optredens deze avond waren pareltjes.

 

Marzio Scholten gefotografeerd door fotograaf maurits van hout uit den haag rijswijk
Cutting Edge Festival Den Haag Marzio Scholten

Tegelijk met Marzio Scholten speelde het Spoken Saxophone Quartet in de Kleine Zaal. Dit gezelschap is bijzonder omdat het muziek kiest als een middel om een verhaal te vertellen. Beetje zoals Marzio Scholten, maar nog uitgebreider door meerdere instrumenten. Het optreden  begon met het opkomen van achter uit de zaal van de groep al spelend. Spannende muziek die direct kon passen bij bijvoorbeeld een detective. Belangrijke rol voor de “plus” Sanne Huijbregts, die naast zang ook diverse instrumenten voor haar rekening nam en veel van de stukken schreef. Bijzondere vrouw die lastige zaken niet uit de weg gaat. Boeiend optreden.

Spoken Saxophone Quartet gefotografeerd door fotograaf maurits  van hout
Cutting Edge Festival Den Haag Spoken Saxophone Quartet

 

Genieten met Chris Potter

Na een korte pauze tijd voor de hoofdmaaltijd Chris Potter met zijn partners in crime; Reuben Rogers op bas en Eric Harland achter de drums. De grote zaal zat stampvol en het was even de vraag hoe de heren zich zouden houden, want ze kwamen immers ’s middags uit Polen en had nauwelijks geslapen. Een korte powernap in Den Haag deed echter wonderen. Want wat een geweld barstte er los. Zelden een optreden gezien waar zo’n energie en power in zat. En nooit was er een moment van verslapping. Geen traditionele jazz, maar modern. Experimenten met klanken (herhaling en vervorming via de computer en een sampler) en elkaar uitdagen tot de mooiste solo’s zonder ooit die alsmaar doorrazende trein uit het oog te verliezen. Alles was even goed. En hoe moe de heren ook waren na afloop was er gewoon nog een uitstekende toegift. Alledrie de heren waren uitstekend! wat een topoptreden hadden de mensen van ProJazz naar de Nieuwe Regentes gehaald!

 

Na Chris Potter bleven de liefhebbers nog even voor de Haagse Jazzschool en de Greyheads. De Haagse jazzschool trad op met verschillende settings en solisten. In de binnenkomst foyer ook wel tearoom genoemd was het podium vandaag aan Vitopol en Patricia Lopez om de mensen tussendoor te vermaken. Dat was zeker na Chris Potter lastig, maar ze deden het prima.

 

Ten slotte. Tijdens het festival was er een expo van portretten van jazzmuzikanten uit het stadsdeel Segbroek. Foto’s afkomstig van ondergetekende.

Cutting Edge Festival Den Haag Expositie muzikanten uit Segbroek

 

foto’s en tekst: maurits van hout

all rights reserved.

 

 

 

 

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑