Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Labtrio

Dag 3 en 4 Gent Jazz 2017; de passie van Enrico Rava vs een vlakke Norah Jones

13.7. 2017 Op de dag dat het tweede deel van Gent Jazz begint, even een terugblik op dag 3 en 4 van de eerste week van 2017.

Tomasz Stańko en Enrico Rava matchen prima samen!

Op de zaterdag was de kick-off voor Tomasz Stańko en het Enrico Rava Quintet. Ondanks het vroege tijdstip, waren er al redelijk wat mensen en die kregen meteen een uitstekend concert. Grijze Eminentie Rava staat namelijk garant voor goede muziek. Jazz die makkelijk te volgen is en altijd plezierig te beluisteren is. Tomasz Stańko was een prima aanvulling. Hij zorgde muzikaal voor de extra afslag op de weg die Rava en co aflegden.

 

BassDrumBone viert jubileum on stage in Gent

De heren van BassDrumBone spelen 40 jaar samen. Ter gelegenheid daarvan een dubbelcd met bekende muzikanten. Op Gent Jazz wel het “feestje” maar zonder deze anderen. Desondanks een prima set. Na 40 jaar voelen ze elkaar uiteraard uitstekend aan. Wat mij betreft mag het contact met het publiek echter wel wat enthousiaster.

Prachtig eerbetoon tijdens concert McCoy Tyner trio door Craig Taborn

Het McCoy Tyner Trio zou spelen met Craig Taborn en Geri Allen, maar de laatste overleed een week eerder. En net op het moment dat Craig Taborn (die het eerste stuk van het optreden voor zijn rekening nam) zijn solo ging spelen werd Geri Allen aan de andere kant van de oceaan begraven. Niet gek dat zijn solostuk een eerbetoon werd aan Geri Allen, de vrouw die hem zo geïnspireerd had. Het werd een schitterend stuk “When Kabuya dances”, een compositie van Geri Allen. McCoy Tyner zette daarna een prima concert neer, maar de hoofdrol van de avond was voor Craig Taborn. Helaas mocht er toen nog niet gefotografeerd worden.

McCoy Tyner live at Gent Jazz 2017
Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt het McCoy Tyner Trio op

Wayne Shorter speelt bijrol in uitstekende setting met Casco Philharmonic.

Natuurlijk kon Wayne Shorter zijn noten uit de sax laten rollen tijdens het voorstuk met zijn eigen trio. Maar hij oogde wat vermoeid. Het leek erop dat hij zich ook bewust was van de setting met het grote orkest van Casco Philharmonic. Zijn opstelling was bescheiden en hij was niet veel te horen. Als totaalplaatje was het muzikaal toch prima in orde en de moeite waard. Interessante composities en mooie rollenwisselingen.

Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt het wayne Shorter quartet op met het Casco Philharmonic

Trio Grande uitstekend

In de Garden Stage speelde de hele dag het Trio Grande een prachtige rol. De uitermate toegankelijke en charismatische Michel Massot liet zelfs kinderen genieten en bracht ze aan het lachen met zijn “gekke instrumenten”. Uiteraard was het spel gewoon heel goed van het Trio Grande met als toetje het optreden aan het einde van de avond met het Rêve  d’Elephant Orchestra.

Labtrio te perfect?

Op zondag de 9e begon de dag al vroeg (13.30 uur) met een optreden van het Labtrio. Zij hebben een groei doorgemaakt en spelen ingewikkeldere stukken en zoeken de uitdaging op. Toch lijkt het soms te perfect, waardoor het de passie mist en je dus als kijker/luisteraar afhaakt. Maar gelet op de jonge leeftijd gaat dit zeker goed komen in de toekomst.

Labtrio live op Gent Jazz 2017
Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt het Labtrio op.

Omer Avital Quintet brengt vuurwerk naar Gent

Na een wandelingetje op het nog heerlijk rustige terrein was het tijd voor wat meer vuurwerk on stage. Die wens werd ingevuld door het Omer Avital Quintet, die heerlijk gepassioneerd speelden met als grote drijvende kracht bassist Omer Avital. Wat een energie heeft die man! Hij geeft de rest van de groep echter volop de gelegenheid te soleren en hoofdrollen te pakken, zonder dat de muzikale context uit het oog wordt verloren. Prachtig concert.

Peirani en Parisien hebben weinig poespas nodig op hun podium

Terwijl het al tijd leek te gaan worden voor een avondmaaltijd, stond er nog een hapje klaar op het hoofdpodium. Niet visueel, want de heren brachten slechts een stoel, een accordeon en een sax mee en moesten dus geheel zelf voor het vuurwerk zorgen. De muziek was heel gevarieerd en het was spannend om te zien waar een stuk naartoe ging leiden. Door de enorme passie waarmee beide heren speelden, bleef het aantrekkelijk om naar te kijken. Prima optreden.

 

Norah Jones; alsof je een cd aanzet..

Norah Jones mocht de dag afsluiten in Gent op het hoofdpodium. Zij was één van de grote publiekstrekkers op het festival en op haar schouders rustte de nobele taak dit waar te maken. Na een aarzelend begin achter de piano leek ze los te komen, maar dit was maar even. De begeleiding was perfect, Norah zong perfect en eigenlijk gewoon te perfect. Ofschoon het wel allemaal heel vlak was. Haar stem was vaak monotoon en zelden wist ze echt contact te maken met het publiek. Het laatste nummer was “Come away with me”. Een grote hit van haar en de mensen vonden het prachtig. Voor aanvang van dit nummer had ze nog even aangegeven hoe fantastisch het was om in Gent te spelen, maar het kwam niet over. Het leek net als het concert niet doorleefd. Het geluid en de zang was vlak maar perfect, alsof er een cd opstond. Maar op een festival mag er echt iets meer leven in Norah! Overigens maar 1 foto. Er golden dusdanige beperkingen voor de fotografen, dat dit is wat er mocht. Helaas.

Gent, 9 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt Norah Jones op.

 

Geen mineurstemming door Yves Peeters

Maar ondanks het ietwat tegenvallende concert van Norah Jones geen mineurstemming, want Yves Peeters trad 4 keer op in de Garden Stage en deed dit met veel passie en vuurwerk. Een ondankbare taak zo tussen de bedrijven zou je denken, maar voor Yves Peeters geen punt. Van rauwe songs met een hoofdrol voor de pianist/zanger, tot gevoelige nummers die je raken.

Yves Peeters met zijn "Gumbo" tijdens Gent Jazz 2017
Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt Yves Peeters op met “Gumbo”

 

 

Gezien; dag 3 en 4 Gent Jazz 2017

beeld en tekst: Maurits van Hout

all rights reserved.

 

 

Gent jazz 2014 dag 1

14 juli 2014. Dag 1 Gent Jazz 2014 donderdag 10 juli 2014

Manu Katché en co gaven de donderdag een perfecte afsluiter

Startact op de donderdag was het Labtrio, een enthousiast gezelschap jonge muzikanten met onder hen Lander Gyselinck. Ondanks zijn jonge leeftijd wist Gyselinck al vaak te overtuigen, zo speelde hij onder andere in New York al met John Zorn. Het trio, met pianist Bram De Looze en bassiste Anneleen Boehme, zorgde voor spannende stukken meteen aan het begin van de donderdag. Ze spelen sinds 2007 samen en passen goed bij elkaar. Alledrie durven ze oude stukken nieuwe invullingen te geven en tegelijkertijd met nieuwe stukken openingen te forceren. Mooi is het klankenspel dat ze samen perfect beheersen. Helaas stonden ze erg vroeg geprogrammeerd waardoor het voor veel bezoekers te vroeg kwam.

labtrio
Labtrio, foto copyright Bruno Bollaert

 

Na het Labtrio was het de beurt aan Kellylee Evans, een mooie slanke, donkere verschijning met een stem die vergeleken wordt met Erykah Badu of Lizz Wright. Als je dit soort dingen leest, dan ga je onbewust vergelijken en dat moet je eigenlijk niet doen. Immers dat haalt de authentieke beleving eraf. Gek genoeg covert ze ook weer een groot aantal bekende nummers waardoor ze eigenlijk zelf wel vraagt om vergelijking. In ieder geval slaagde ze erin het aanwezige publiek enigszins op te warmen en op te vrolijken, iets waar het miezerige weer echt om vroeg. Haar stem is krachtig en hiermee kan ze  wat mij betreft uitgroeien tot  een gevestigde waarde.

 

Kellylee Evans. copyright Bruno Bollaert
Kellylee Evans. copyright Bruno Bollaert

 

Aansluitend werden de SABAM Jazz Awards uitgereikt. Sabam, het equivalent van de Nederlandse Buma Stemra keert jaarlijks een bedrag van 5000 euro uit aan aanstormend jazztalent en 10.000 euro aan een gevestigde waarde in de jazz. Dit jaar gingen de prijzen naar trompettist Bart Maris als gevestigde waarde en talent pianist Seppe Gebruers. Daarnaast kreeg fotograaf Jos L Knaepen de muzeprijs voor zijn verdiensten voor de jazz.

Sabam Awards
De winnaars van de Sabam awards. Links Fotograaf Knaepen, derde van links Seppe Gebruers en derde van rechts Bart Maris. foto: copyright Maurits van Hout

 

Na deze prijsuitreiking de naam waar toch velen voor kwamen: Bobby McFerrin die met zijn “Spirityouall”  programma iets nieuws bracht. Niet de klanken die we kenden van “Don’t worry be happy”, of de rustige jazzynummers maar iets anders. Een optreden met verrassingen zoals bijvoorbeeld het bluesnummer ‘Psalm 25:15″. Juist in dit soort nummers haalt McFerrin de intensiteit die nodig is. Ondanks dat Mcferrin op het podium een erg rustige indruk maakte en zittend op een kruk regelmatig tussendoor een kop thee dronk wist hij uiteindelijk toch de mensen mee te nemen op een muzikale reis vol spiritualiteit. Het was even wennen, maar uiteindelijk toch zeker de moeite waard.

Tussen de bedrijven door trad in de Garden Stage als main act Zara McFarlane op. Een vrouw met een prachtige diepe volle stem, die zowel met jazzstandards als prachtige soulnummers uitstekend uit de voeten kan. Ik zou deze vrouw (die voor mij nu al de ontdekking van het festival is) graag eens op een groter podium zien, want deze stem gaat er zeker komen!

Zara McFarlane live at Gent Jazz 2014
Zara McFarlane live at Gent Jazz 2014

 

Andere Garden Stage acts waren: Blackflower en Jukwaa.

 

De afsluiter van dag 1 was echter muzikaal het hoogtepunt en dus buitengewoon goed geprogrammeerd.

Drummer Manu Katché, (bas)gitarist Richard Bona, pianist Eric Legnini en saxofonist Stefano di Battista brachten namelijk een zeer strakke set van uptempo jazz waarin de ene na de andere solo over het podium vloog en men elkaar uitdaagde om iets moois neer te zetten. Geen pure klassieke jazz, niet uitsluitend bop, maar verfrissende klanken die van bijna blues liepen tot prachtige wereldmuziek. Iedere muzikant had zijn eigen inbreng in de richting van de muziek en uiteindelijk bleek het telkens weer een meeslepend geheel zonder dat de heren op een foutje te betrappen waren. Ingespeelde topmuzikanten die lastige composities smeedden tot iets bijzonders. Uniek concert.

 

gezien: Gent Jazz donderdag 10 juli 2014

tekst: Maurits van Hout

Beeld: Maurits van Hout, tenzij anders vermeld.

all rights reserved Maurits van Hout

 

 

 

 

Gent Jazz is gestart!

11.07.2014. Met een wat druilerige, klamme dag is Gent Jazz editie 2014 gestart. Muzikaal gezien was het echter prima, met voor de een Zara McFarlane als grote ontdekking en voor de ander Kellylee Evans. of ging het Belgische Labtrio met die prijs er vandoor? Prijzen waren er in ieder geval voor een aantal artiesten en een fotograaf. Zij kregen de SABAM awards. Hier alvast een paar beelden van donderdag 10 juli 2014. Later een volledig verslag van Gent Jazz.

foto’s copyright maurits van hout, behalve waar anders aangegeven.

 

 

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑