Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Hoog Catharijne

Bite the gnadze, een leuke volle bak in Utrecht!

08.02.2013. Het was al een prestatie op zich, om het zevenkoppige gezelschap van  Bite the gnadze op het kleine Mirlitonpodium te proppen, maar eenmaal geïnstalleerd kon de show toch beginnen. Het kleurrijke gezelschap van Paul Pallesen bracht dit keer weer een hele andere kant van de jazz naar Utrecht; jazz met een stevig randje Folk. Die veelzijdigheid maakt het interessant om bij de clubconcerten van U-Jazz te gaan kijken en luisteren.

Ik wist om eerlijk te zijn weinig af van Bite the gnadze, behalve de typische naam. De band bestaat weliswaar al sinds 1995, optreden doen ze maar heel sporadisch. De start van het optreden was zoals het podium oogde, druk en chaotisch en ik vond het echt wennen. Het is geen muziek om direct makkelijk in te stappen. In eerste instantie lijkt het een kakofonie van geluid, maar al snel blijkt de muziek van een hoog niveau en absoluut muziek voor fijnproevers.

In bijna elk stuk is er een gelegenheid voor één van de muzikanten om te excelleren middels een solo. Zo vond ik bij “Soforti” net na de pauze de pianosolo intro erg mooi, net als de drumsolo waarmee werd besloten. Maar telkens waren  de stukken goed opgebouwd en kon je er uiteindelijk een prachtig verhaal uit halen. En als dit dan nog niet lukte, dan was er altijd nog Pallesen die met droge humor en een verhaaltje de luisteraar meenam naar het verhaal achter een stuk. Zoals “Pallies Chord”, dat ging over zijn vader die vroeger piano speelde en vaak met een vast riedeltje begon te spelen.  In dit nummer een sterke intro op de gitaar met een mooie subtiele rol van de lapsteel en een ijzersterk einde van Steven Kamperman op sopraansax. De toevoeging van klankenvirtuoos Marcos Baggiani achter de drums was een succes en voegde echt iets toe. Zie ook mijn recensie van zijn optreden op het U-Jazz festival!

Bite the gnadze

gezien: Mirliton theater Utrecht dd 31-1-2014

organisatie: U-jazz

Paul Pallesen: gitaar en banjo
Meinrad Kneer: contrabas
Steven Kamperman: altklarinet
Frank van Bommel: piano en vibraphonette
Joost Buis: trombone en lapsteelguitar
Michel Duijves: klarinet en basklarinet

speciale gast: Marcos Baggiani: drums

tekst en beeld: maurits van hout

Han Bennink, muzikant pur sang..

Het gaat goed met U-Jazz in Utrecht. Na de geslaagde tweede editie van het U-Jazzfestival timmert U-Jazz nu aan de weg met de cluboptredens. Dit keer stond Han Bennink met zijn trio op het programma. In de krochten van Hoog Catharijne bevindt zich namelijk een klein intiem theatertje genaamd Mirliton. “Stijf” uitverkocht (70 plaatsen) ruim van tevoren beloofde het een mooie avond te worden. Han Bennink is inmiddels de 70 gepasseerd, maar speelt nog steeds de sterren van de hemel. Hij bracht mee:  Michael Moore op alt sax en klarinet en Ernst Glerum op bas. Samen vormen zij het ICP trio.

Uiteraard was het Han Bennink die de show stal. Han Bennink is enorm veel expressie. Hij doet alles met een drumstel wat god verboden heeft en gebruikt werkelijk alles waar je op kan slaan. Echter zijn grote kwaliteit is dat het altijd muzikaal klopt. Ook in samenspel met de rest in zijn trio. Michael Moore was wat mij betreft de grote man deze avond. Hij wist telkens subtiel de soms snoeiharde slagen van Bennink te combineren met melodieuze noten uit zijn altsax. Hij boeide door de verrassing in zijn spel en de perfecte timing. Al met al een hele geslaagde avond. 

Deze diashow vereist JavaScript.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑