Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

David Murray

Jazz Middelheim 2019, een terugblik in beeld…

23.09.2019. Alweer even terug, maar hierbij dan toch een mooie terugblik in beeld op Jazz Middelheim 2019.

Jazz Middelheim had een hoog kwaliteitsniveau

Jazz Middelheim werd dit jaar gekenmerkt door een enorm hoog kwaliteitsniveau van de concerten en helaas een wat druilerig weer. Daarom niet de grote publieksopkomsten van andere jaren, maar wel maximaal muzikaal genieten voor de bezoekers.

De variatie aan eten op het terrein was ook dit jaar prima in orde.Uitstekend eten met als bijzondere publiekstrekker de “krokettenmuur” met wel bijzondere hapjes zoals een verse garnalenkroket. Het prijskaartje daarvan in mijn optiek ietwat aan de hoge kant, maar goed ik ken niet alle afwegingen.

 

Op dag 1 begon de dag met Idris Ackamoor and the Pyramids. Een solide draaiend muzikaal rariteitenkabinet vol verrassingen. Wat een energie brengt die man op het podium met zijn 68 jaar. Zijn band bestaat als sinds 1971 en draait recent weer als een geoliede machine.

Idris Ackamoor and the pyramids

 

Daarna een uitstekende David Murray on sax met zijn kwartet en “spoken word” guest Saul Williams. Rauw en direct maar inhoudgevend aan de muziek.

david murray quartet

 

Ambrose Akinmusire (artist in residence dit jaar) zorgde voor een prima eerste contact met Jazz Middelheim, mede door de prachtige stukken zang van Carl Walker (iets meer neigend naar rapmuziek) en een groep strijkers erbij.

ambrose akinmusire

Het slotakkoord van dag 1 was voor Pharoah Sanders 79 jaar en nog steeds zeer goed op zijn saxofoon. Fysiek iets minder en tussendoor regelmatig rust, maar de noten die hij blies werden perfect geraakt. Klassiekers van Coltrane en eigen werk. Alles even sterk. Mooie persoonlijkheid deze legende.

pharoah sanders

Tevens op dag 1 een prima Reggie Washington die op het bijpodium een aantal verschillende sets speelde met wisselende muzikanten (ook met Ambrose) en bescheiden op de achtergrond toch vaak de hoofdrol pakkend.

 

Charles Lloyd blies alles omver…

Dag 2.

Wederom een dag met vele hoogtepunten. Uitstekend begonnen met Eric Legnini die een uitstekende set speelde met zijn “tribune to Less Mccann”,  het Kenny Werner Quartethet hoogtepunt voor mij met Charles Lloyd (die werkelijk alles en iedereen omver blies (die man speelt geen saxofoon, die praat door zijn saxofoon; met een enorme variatie en een schitterend verhaal) en tenslotte Enrico Rava die zijn 80e verjaardag opluisterde met een prachtig concert.

Antwerp, Eric Legnini performs live at Jazz Middelheim 2019
Charles Lloyd live at Jazz Middelheim

 

Enrico rava live at Jazz Middelheim

 

Dag 3 Een dag met meerdere gezichten

Dag 3 was er één met meerdere gezichten. Allereerst “De Beren Gieren” op het hoofdpodium. De band met die bijzondere naam wordt ieder jaar beter. Hun muziek is ontwikkeld van zeer experimenteel naar nu zelfs filmische meeslepende muziek. Perfecte opwarmer. Daarna Ambrose Akinmusire met Mae Mae een mooie project met zanger Dean Bowman in een stevig blues-sausje.

Antwerpen, 17 augustus 2019. Jazz Middelheim. Artist in residence Ambrose Akinmusire performs. photo: ambrose and singer Dean Bowman.
Antwerpen, Jazz Middelheim 2019. De Beren Gieren

Nubla Garcia is de stijgende ster in de jazzscene en het bijzonder de Londense jazzscene. Ze pakte de tent redelijk eenvoudig in bracht jazz in een jasje dat ook de veelal jonge Belgische bezoekers kon boeien. Energiek en ook gewoon goed.

Antwerpen, 17 augustus 2019. Jazz Middelheim. Nubia Garcia performs at Jazz Middelheim photo: Nubia Garcia (r) with drummer Sam Jones

 

Tijd daarna voor Stuff. In België een hele populaire band met onder andere drummer Lander Gyselinck. Harde electronische geluiden, een set vrijwel in het donker met sterke lichteffecten en een band qua podiumopstelling in zichzelf gekeerd. Het jonge publiek dat speciaal voor hen kwam genoot. Voor de echte jazzliefhebber een glimlach op de mond en kijken wat de Louis Cole Big Band ging brengen.

De Louis Cole Big Band was vooral een visueel spektakel. Louis Cole en zijn band waren in skeletkleding aangeland op het podium en even zat ik in een cultact. Muzikaal gezien moest ik er even inkomen, maar daarna was het prima in orde.

 

Dag 4 bracht een passend slot

Dag 4 bracht een passend slot van dit festival. Om te beginnen het Ragini Trio aangevuld met de prachtige Indiase zangeres Sawani Mudgal en Bojan Z. Jazz met een “werelds randje”. Gevolgd door Ambrose Akinmusire die liet zien studenten te kunnen brengen in een serieuze set.

Antwerpen, 18 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt Ambrose Akinmusire op met studenten van het Antwerps conservatorium op.

 

Joe lovano mocht de mensen opwarmen voor het slot van dit festival en dat deed hij prima. Terwijl velen gingen eten of net gegeten hadden zette hij een stevige set neer. Zoals hij dat kan. Joe Lovano weet de noten meestal goed en hard te raken. Een degelijke set zoals we van hem kennen. Iets minder verrassend, maar gewoon wel goed.

Antwerpen, 18 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt Joe Lovano op.

Als afsluiter van de zondag stond het Tribune to Toots op het programma.

in eerste instantie Kenny Werner (piano) en mondharmonica speler Grégoire Maret en later met andere vrienden van Toots zoals Philip Catherine (gitaar) en Dré Pallemaerts (drums). Toots die zo vaak op Middelheim de tent plat speelde en later festival vader werd zal het met een glimlach hebben aangezien. Ik miste die kenmerkende hoge stoel in het midden van het podium net als de grapjes en de glimlach van Toots. Want Toots was veel meer dan goed kunnen spelen. Toots was een bijzonder mens, die je na een concert altijd met een glimlach naar huis liet gaan. Desondanks een mooi einde aan een muzikaal uitstekende editie van Jazz Middelheim.

 

 

gezien: Jazz Middelheim Antwerpen

beeld en tekst: maurits van hout

all rights reserved

 

a broader review and photos can be found at jazz in europe

 

Jazz Middelheim 2019 gestart met uitstekende concerten!

16.8.2019 Met uitstekende concerten van Ambrose Akinmusire, Pharoah Sanders, Reggie Washington, David Murray en Idris Ackamoore is gisteren Jazz Middelheim van start gegaan. Hierbij een paar foto’s… later meer… Nog gaan kijken/luisteren op Jazz Middelheim? Kijk op

https://www.jazzmiddelheim.be

 

Jazz Middelheim 2016 zit erop! dag 4..Power all the way!

Rijswijk, 16.8.2016. Het zit erop! editie 2016 is klaar. Nou ja, bijna klaar want in Antwerpen loopt er nog de expositie 35 jaar Jazz Middelheim. Wat een uitstekend festival dit jaar! Alles zat mee. Veel publiek (21.000 een record), uitstekende optredens en heerlijk weer. Muziek luisteren in een park, genieten in de buitenlucht wat wil je nog meer.

Dag 4 werd begonnen met een interview met het Powertrio. Altijd interessant om te horen wat artiesten mee hebben gemaakt, hoe ze tot samenwerking komen en wat muziek voor hen betekent.

JT powertrio_003.jpg
Antwerpen, 15 augustus 2016. Tijdens Jazz Middelheim interviewt Ashley Kahn Geri Allen en David Murray van het Power Trio

 

Om half 1 stond Craig Taborn op het programma. Een man en zijn piano meer was er niet, maar de uitstekend uitgevoerde ballads en nooit vervelende improvisaties maakten dat het publiek ademloos luisterde. Vandaag de echte jazzliefhebbers in de tent. Minder maar zeker zo enthousiast.

craig taborn_013
Antwerpen, 15 augustus 2016, Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim Festival treedt Craig Taborn op.

 

Daarna het optreden van Dré Pallemaerts één van Belgisch meest gewaardeerde drummers met een geheel eigen stijl. Zijn programma “Seva” voerde hij uit met een aantal topmuzikanten zoals bijvoorbeeld Robin Verheyen (sax) en Nicolas Thys (bas). Bij vlagen was de muziek avontuurlijk en verrassend en leidden improvisaties tot hele mooie passages.

 

Was het begin van de dag nog even geplaagd door een stroomstoring met de komst van het Powertrio om half 5 was er voldoende energie voor de hele tent.

David Murray op sax, Geri Allen achter de piano en Terri Lyne Carrington op drums speelden vooral stukken van hun album “Perfection”, van rustige nummers tot hele snelle swingende jazz. Vooral Carrington leek vaak de aanjager. Het titelnummer “Perfection” aan het einde was een mooi eerbetoon aan Ornette Coleman.

 

Tussen de bedrijven door trad vandaag in de Club Stage saxofonist Ben Sluijs op in verschillende samenstellingen. Eerst met Erik Vermeulen, later met een tweetal trio’s en uiteindelijk met zijn kwartet. Verdienstelijk, waarbij voor mij het samenspel met Christian Mendoza en Brice Soniano het meeste kon bekoren.

Sluis_3_4_007
Antwerpen, 15 augustus 2016, Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim Festival treedt Ben Sluijs in verschillende samenstellingen op. In dit geval met Christian Mendoza op de piano en Brice Soniano op bas.

 

De afsluiting van het festival op het hoofdpodium was dit jaar echter voor Pharoah Sanders  , Joachim Kühn en Zakir Hussain. 

En daar waar alles rustig leek te gaan toen Sanders rustig het podium op strompelde als een oude man bleek het tegenovergestelde. Want een uur later stond de oude baas (75) als een gek te swingen op het podium, in eerste instantie rustige moves, maar daarna was ie echt los. Dat swingen deed hij voornamelijk op de muziek van  percussionist Hussain die de werkelijke show stal. Of die, beter gezegd, fungeerde als bliksemafleider voor de rustmomenten van de oude baas. Prima optreden, maar het Powertrio genoot mijn voorkeur vandaag.

Jazz Middelheim 2016 is historie.Terugkijkend een prima festival met uitstekende jazz. Uiteraard zijn er kritische geluiden hoorbaar over de programmering, maar eigenlijk is het gewoon heel goed dat er variatie tussen zit, dat er zo af en toe een kennelijk vreemde eend in de bijt is. Optredens als Patti Smith en Einaudi lieten heel veel mensen genieten van muziek en dat is gewoon heel prima. Dat het geen pure jazz is. Who cares? Juist die variatie maakt een festival de moeite waard. Misschien had zelfs een soulzangeres niet misstaan. Maar dat zal misschien volgend jaar het geval zijn. Ik denk dan aan iemand als Chloe Charles.. wat zou dat mooi zijn! Als we alleen maar improvisatiejazz hebben of bebop jazz, dan wordt het ook maar saai. Dus laten we dit festival omarmen. En ook volgend jaar weer genieten in het mooie Park den Brandt.

 

Tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑