Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Avishai Cohen

Topdrukte op geslaagd Gent Jazz Festival 2022

Melody Gardot

De organisatie Gent Jazz kan terugzien op een geslaagd 21 e festival. Corona zorgde ervoor dat er geen

festival werd gehouden (2020) of een kleinere variant (2021). Van donderdag 7 juli tot en met zaterdag

16 juli passeerden bijna 42.000 bezoekers de toegangspoort. Dat is een record. Ook muzikaal gezien was het festival een succes.

Melody Gardot ongekend populair.

Zangeres Melody Gardot trok duizenden bezoekers naar het festivalterrein. Haar optreden op 12

juli was heel gevarieerd, met Amerikaanse standards, Braziliaanse nummers (haar voortreffelijke pianist

Philippe Powell is een zoon van Baden Powell, een van de grote Braziliaanse componisten) plus een

knipoog naar het Frans. Een optreden van de Amerikaanse is een relaxte gebeurtenis, waar duizenden

fans van genoten.

Sting

Sting maakt verwachtingen waar

Popster Sting was een dag later de hoofdact. Hij zou in 2019 al optreden in Gent, maar dat ging niet door

vanwege problemen met zijn stem. In 2020 en 2021 was corona de spelbreker, maar Sting was er nu wel

en hij zorgde voor een wervelende show. Het publiek werd opgewarmd met de Police-hit “Message in a

bottle” en “Englishman in New York”. De zanger en bassist bracht oude en nieuwere nummers. Hij

eindigde met gitaar en solo op het podium. “Fragile” was een waardige afsluiter van het optreden.

Sting

Slotdag

De slotdag van Gent Jazz Festival (zaterdag 16 juli) bracht een aantal van de beroemdste bassisten op het podium. Avishai Cohen en Christian McBride behoren tot de absolute wereldtop. Eerder was het de

Trio met grote toekomst

Belgische pianist Bram de Looze aan de beurt. Hij maakte met de Duitse bassist Felix Henkelhausen en de Amerikaanse drummer Eric McPherson het fraaie album “Vice Versa. Op het podium in Gent speelden de drie meesterlijk nummers van de cd. Het is een trio met een grote toekomst voor zich.

Sterke solisten

‘s Avonds was het de beurt aan Christian McBride’s Inside Straight. Met Warren Wolf (vibrafoon) en Steve Wilson (sopraan- en altsaxofonist) heeft het kwintet twee sterke solisten, die zich vooral goed thuis voelen in snelle nummers. Ook pianist Peter Martin en drummer Carl Allen lieten zich gelden, maar

bassist en leider McBride was toch de spil waarom alles draaide. Zijn diepe sound op de bas blijft een

genot om te horen!

Cohen brengt een uitgebalanceerde mix

De muziek van Inside Straight bouwt voort op de hardbop-traditie: powerplay – dat is een groot contrast

met het spel van Avishai Cohen. De muziek van de Israëlische Amerikaan is een mix van jazz, klassiek,

Europese volksmuziek, Afro-Amerikaanse klanken en Jiddische muziek. En het is beide jazz en dat maakt

deze kunstvorm zo boeiend.

“Shifting Sands” is het laatste album van zijn trio, waarin de Azerbeidjaanse pianist Elchin Shirinov en de

vrouwelijke drummer Roni Kaspi ook excelleren. Het slotconcert in Gent was enerverend en uitbundig,

met veel ruimte voor de “assistenten” van Avishai Cohen. Er werden nummers gespeeld uit het laatste

album, maar ook oud werk, zoals “Remembering”.

tekst: Peter Beije

Beeld: Maurits van Hout

all rights reserved!

Jazz Middelheim 2021 een terugblik in beelden

Jazz Middelheim 2021 zal de boeken in gaan als een bijzondere editie. Jazz Middelheim markeert een nieuwe periode waarin we weer veilig met elkaar kunnen genieten van de allerbeste muziek. Natuurlijk moeten we ons inenten tegen een gevaarlijk virus of ons laten testen zodat we anderen niet aansteken. Maar het geweldige nieuws is dat het weer kan. Muzikanten stonden te trappelen om weer te beginnen en het enthousiasme was groot. Jazzliefhebbers troffen elkaar weer en wat hadden we het allemaal gemist. Want muziek brengt mensen samen en speelt een grote rol in ons leven.

Een wat uitgebreider verslag is te lezen op www.jazzineurope.com maar terugkijkende op 4 dagen schitterende jazz (13 t/m 16-8) kunnen we stellen dat het niveau weer zeer hoog was. Van de eerste dag, met veel moderne Belgische Jazz (electronische muziek met vele uitstapjes naar andere genres) zoals onder andere STUFF en Dans Dans, tot de laatste dag met schitterende concerten van Avishai Cohen en zijn trio, Joe lovano en Philip Catherine met een speciaal programma.

Jazz Middelheim vandaag van start!

Het is bijna niet te geloven, maar vandaag gaat Jazz Middelheim van start in Antwerpen. 4 dagen jazz in het vertrouwde Park den Brandt. Door allerlei covidperikelen met aanpassingen, maar desalniettemin. Er zal dit keer slechts sprake zijn van 1 podium en geen twee. Maar het festival kan doorgaan.

We kijken daarom uit naar prachtige livejazz in Antwerpen. Namen als John Zorn, Avishai Cohen, Stefano di Battista, Philip Catherine en Joe lovano, staan garant voor absolute topconcerten. Het festival start vandaag met veel Belgische namen die moderne wegen van de jazz volgen en het experiment niet schuwen. Denk aan Dans Dans en zeker ook afsluiter Stuff.

Er zijn nog kaarten verkrijgbaar via de website: www.jazzmiddelheim.be

later meer….

Avishai Cohen wisselvallig in Melkweg…

4.11.2018. Amsterdam.

Zagen we laatst de voormalige pianist van het trio van bassist Avishai Cohen (Shai Maestro); nu was het tijd voor een update met Avishai Cohen zelf. En deze avond  in poptempel De Melkweg geen klassieke bassist met een vooruitstrevend trio. Nee, dit keer een door de wol geverfde electrische bassist die gewoon grotendeels een popconcert neerzette, waarbij het niet schuwde een aantal nummers zelf te zingen. Uiteraard waren er nummers waarin Cohen excelleerde op de bas en liet horen waarom hij zijn status heeft. Maar het zingen hoeft van mij niet. Niet dat ie slecht zingt, maar het is nu eenmaal niet een stem waar ik naartoe zou gaan om te luisteren. Het samenspel met de band was fantastisch en de achtergrondzangeres (Karen Malka) was er een om in te lijsten zo goed. Zoals bij de schitterende toegift en het duo (Motherless Child) dat ze deed met Cohen op de bass. Mooie nummers waren A song of hope; geschreven na de verkiezing van Trump en Motherless Child dus. Een concert met twee gezichten dus waarbij het na de pauze echt beter werd. Een uitgebreider verslag is te lezen op: jazzineurope

 

Gezien:

Avishai Cohen

Melkweg Amsterdam

tekst en beeld:

 

maurits van hout

 

all rights reserved

 

 

 

Upcoming: So what’s next Eindhoven!

3,4 en 5 november 2017 is het weer So What’s Next Eindhoven. In het muziekgebouw Eindhoven (3 en 4 november) en op een aantal sublocaties in Eindhoven (5 november) is vernieuwende en ook wel een stukje gearriveerde jazzmuziek te horen en te zien. Jazzmuziek is uiteraard een ruim begrip en er is dus ook muziek die er tegenaan leunt.

Hoogtepunten die je moet gaan zien zijn:

vrijdag 3 november: uiteraard Kovacs

zaterdag 4 november: Zara McFarlane, Ambrose Akinmusire, Avishai Cohen, Mark Juiliana Jazzquartet en Kamasi Washington.

en op zondag 5 november: De Beren Gieren, Daymé Arocena en Bram Stadhouders.

informatie en kaartverkoop:

https://www.so-whats-next.nl/tickets/

 

Dit jaar geen verslag van So What’s Next, hierbij wel een paar foto’s:

Eindhoven, 7 november 2015 So Whats next festival editie 2015. Foto: Kamasi Washington

 

 

Antwerpen, 14 augustus 2016. Avishai Cohen speelt met studenten van het conservatorium van Antwerpen tijdens Jazz Middelheim 2016.

Zara McFarlane live at Gent Jazz 2014

 

Foto’s zijn uiteraard te koop. Zowel in hoge als lage resolutie. Ook deze getoonde foto’s kennen copyright en mogen dus niet zomaar gebruikt worden. Interesse in een foto? info@mauritsvanhout.com of bel: 06-50624221

 

Jazz Middelheim dag 3; dag van extremen met een onverwacht hoogtepunt..

Antwerpen, 15 augustus 2016. Dag 3 van Jazz Middelheim was een dag van extremen. In alle opzichten. Zo was het extreem druk (zonder dat dit tot vervelende dingen leidde overigens) extreem zonnig en waren er extremen tussen de optredens.

Zoals gebruikelijk begon de dag met een interview. Dit keer had Ashley Kahn Tutu Puoane en Eric Thielemans voor de microfoon. Ze bleken opvallende overeenkomsten te hebben. Beide muzikanten zijn dyslectisch en voor beiden speelde muziek een opvallende rol in hun jonge leven. Eric Thielemans groeide op in de Marollen (volkswijk in Brussel) Tutu Puoane in een zwart township in Zuid Afrika. Was de muzikale omgeving van Thielemans “knettergek”, in de omgeving van Puoane was je knettergek als je dacht aan muziek gaan maken als beroep. Maar geen muziek maken was voor beiden al jong geen optie.

Jazztalks Jazz Middelheim
Antwerpen, 14 augustus 2016. Tijdens Jazz Middelheim 2016 interviewt Ashley Kahn artiesten. Foto: Ashley Kahn interviewt Eric Thielemans en Tutu Puoane.

Aansluitend het eerste optreden. Voor de laatste maal dit festival Avishai Cohen die de dankbare taak had studenten van het conservatorium te begeleiden naar een optreden op het mainstage en uiteraard met ze te spelen. Na een wat aarzelend begin gooiden de studenten alle schroom van zich af en vlogen de solo’s door de tent met tussen de bedrijven door een excellerende Cohen. De stukken die ze speelden varieerden. Van wat ouder werk van Cohen tot zelfs Bach. Niet alles was even goed, maar het was zeer zeker uitstekend wat ze brachten.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Na de studenten tijd voor Tutu Puoane op de clubstage. Een overvolle tent genoot van de prachtige fluwelen stem van Tutu met uitstekende gastmuzikanten uit Nederland zoals bijvoorbeeld Tineke Postma op sax. Bijzondere zangeres.

 

En terwijl veel bezoekers al aansloten bij de diverse foodtrucks op het terrein stond er meteen alweer iets anders op het programma rond half zes. Jef Neve had weer eens een bijzondere samenwerking. Dit keer een optreden met rapper Typhoon die gedichten voorlas/zong. Boeiende teksten en een leuk contact met het publiek dat tijdens een nummer/gedicht het woord nooit mocht uitspreken. Mooie combi deze heren.

 

Met op de achtergrond optreden 2 van Tutu Puoane in de clubstage was het daarna heerlijk genieten van het avondeten in het park.

Rond half 8 even iets helemaal anders. Stuff vulde het podium in de mainstage. Al kan ik beter zeggen de tent. Want er was geen ontkomen aan de harde electronische klanken die deze heren door de tent joegen. Een mix van akoestisch en electronisch met een hoofdrol voor drummer Lander Gyselinck. Maar daarmee zou ik de rest tekort doen. Niet alle stukken vond ik even mooi maar de composities zaten strak in elkaar en de muziek was vernieuwend. Jazz of geen jazz.

 

Inmiddels was daarna de clubstage weer volledig gevuld voor het Rebirth Collective. Een groep van negen topmuzikanten in een mini big band setting met veel blazers. Pittige jazz in mooie arrangementen.

Rebirth Collective live op Jazz Middelheim 2016
Antwerpen, 14 augustus 2016. Rebirth Collective op Jazz Middelheim 2016.

De laatste act van deze avond was helaas niet te fotograferen. Daarom hier geen beschrijving. Zonder beeld geen tekst en andersom.

Al met al een prima dag weer op Middelheim met een onverwacht hoogtepunt in de vorm van de heren Neve en De Randamie (Typhoon).

tekst en beeld: Maurits van Hout

All rights reserved: Maurits van Hout

 

 

 

 

 

 

 

 

Jazz Middelheim 2016;dag 2 en de geest van Ornette Coleman

14.8.2016. Even terugkijken op dag 2 van Jazz Middelheim 2016. Een bijzondere dag, waar de geest van Ornette Coleman leek rond te waren op het festivalterrein. Ornette stond voor vrijgevigheid en delen. Zowel muzikaal als zelfs qua huisvesting. Zo kwamen we althans te weten uit onder andere de jazztalks aan de start van de dag met de zoon van Ornette, Denardo Coleman. Een sympathieke rustige drummer die muziek ook duidelijk in zijn genen heeft.

Maar terug naar Ornette. Delen dus. Ornette hield van delen en gunde anderen hun plek en kansen. Datzelfde zag je bij het eerste optreden van de dag waarbij “artist in residence” Avishai Cohen dit keer optrad met jonge muzikanten die hij de kans gaf in soms snoeiharde rockstukken te excelleren en de rol van de trompet op een andere wijze in beeld te brengen. Dat past in de gedachte van Coleman.

Aansluitend het ICP orchestra met bekende mensen uit de Nederlandse improvisatiescene zoals Ab Baars en Han Bennink. Het was muzikaal zeer goed, zij het soms wat hoogdravend en te ingewikkeld voor de gemiddelde luisteraar. ICP stond vandaag voor de improvisatie en de nieuwe wegen en ook dat was Ornette Coleman.

Daarna een leuk intermezzo. Artiest van de dag op het bijpodium was Eric Thielemans en zijn tweede setting was bijzonder; een drumbattle tegen drummer Billy Hart. Al was er zeker geen sprake van een strijd. In tegendeel; ze zweepten elkaar op naar een hoog niveau. Ook hier; improvisatie ten top.

Terwijl de meeste bezoekers zich nog bekommerden om hun maaltijd was het tijd voor het hoofdgerecht van de dag het Ornette Coleman Tribute. Niemand minder dan zijn zoon Denardo Coleman had een keur aan topmuzikanten samen gebracht voor een mooi eerbetoon aan Ornette. Muzikaal zeer goed met een opvallende rol voor trompettist Wallace Roney Jr. (inderdaad..een zoon van de grote…). Soms werd het iets teveel een kakafonie van geluid met al die blazers, maar het meeste was heel bijzonder. Ornette zal hebben geglimlacht.

En was het daarmee klaar? Nee, Patti Smith mocht de avond afsluiten op het hoofdpodium. Ze was inmiddels alweer een stuk ouder geworden sinds de laatste keer dat ik haar zag (2008) maar muzikaal was er weinig veranderd. En zeker inhoudelijk niet. Het recept was nog hetzelfde . Kritische teksten over de maatschappij en al onze menselijke fouten. Een betrokken gevoelige vrouw die ook een periode huisvesting deelde met Ornette Coleman en vaker op het podium met hem stond. Goed om haar hits weer eens te horen, maar bij Patti Smith heb ik altijd wel op een x moment het gevoel dat het te ver doordraaft als het gaat om hel en verdoemenis. Spugen op een podium zou ze niet meer nodig moeten hebben op haar leeftijd. Het publiek genoot van hits als Gloria en Because the Night en vond het best.

Tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

Gent Jazz en Jazz Middelheim beloven een spannende zomer…

Gent Jazz

13.05.2016. Rijswijk. Op 22 maart, onderweg naar de perspresentatie van Gent Jazz kreeg ik een telefoontje. Door de aanslagen in Brussel was de persconferentie gecancelled. Vandaar geen voorpublicatie van Gent Jazz bij de persconferentie. Maar gelukkig is nu toch het volledige programma bekend en dus tijd om iedereen in Nederland en België te overtuigen van dit bijzondere festival in Gent (B). Daarnaast alvast een vooruitblik naar Jazz Middelheim in augustus.

Grote namen. 

Het eerste waar mensen toch naar kijken bij een festival zijn de grote namen. In Gent is er altijd een onderverdeling tussen week 1 en week 2. Week 1 is traditioneel meer gericht op het echte jazzwerk, terwijl week 2 soms ook pop- en andere muzieksoorten kent, uiteraard wel met een link naar jazz. In de volksmond vaak “fusion” genoemd.

Kijken we naar die eerste week dan vallen de volgende grote namen op:

Ibrahim Maalouf, Kamasi Washington, Terence Blanchard, John Scofield, Brad Mehldau, Mark Guiliana, Pat Metheny en de verrassende naam John Cale. Vooral die naam past niet echt bij de traditionele eerste meer “jazzy” week. Gelet echter op wat ik ken van John Cale is het altijd interessant om te zien welke ontwikkeling hij nu weer in heeft gezet. Wat mij betreft is het van deze namen ook vooral uitkijken naar Kamasi Washington die ik onlangs nog in Eindhoven zag. Een imposante “rising star” die absoluut de moeite waard is.

Kamasi_Washingto_173
Eindhoven, 7 november 2015 So Whats next festival editie 2015. Foto: Kamasi Washington

In week 2 staan uiteraard ook nog een aantal bijzondere optredens. Zo is Lianne La Havas;een absolute aanrader voor wie haar nog niet zag en Jill Scott en James Hunter zijn dit zeker ook. Voor de popliefhebbers ook nog Deus aan het einde, deze Belgische helden zullen de tent moeiteloos vullen. Ik kijk echter zeker ook uit naar een aantal verrassingen zoals: Eefje de Visser, St Germain en John Richter..

lianne la havas
Lianne La Havas

Gent Jazz is uiteraard weer op de mooie Bijloke in Gent waar heerlijk buiten zijn kan, zelfs als het onverhoopt mocht regenen. Het geluid is altijd goed en lange wachtrijen om bij een concert te komen zijn er niet. Het eten is altijd goed verzorgd en in combinatie met een weekendje Gent is Gent Jazz zeer de moeite waard.

Gent Jazz vindt plaats op de volgende data:

7 t/m 10 juli en 14 tot en met 16 juli. de officiële website is: www.gentjazz.com en tickets zijn te bestellen via deze link: tickets

Binnenkort volgt een expositie over de laatste 9 jaar Gent Jazz, later meer hierover…

 

Jazz Middelheim

Jubileumeditie

In dezelfde mooie zomer gaat ook Jazz Middelheim weer van start, dit keer met een jubileumeditie; het is de 35e editie! Dit betekent naast de grote artiesten ook een expositie van alles rondom Jazz Middelheim op 35 locaties in Antwerpen startend in juni.

Taxiwars met oa Robin Verheijen en Tom Barman live at Jazz Middelheim 2015
Kasteel Den Brandt zoals altijd decor van Jazz Middelheim..

Artiesten

Uiteraard gaat het natuurlijk over de muziek en het affiche in Middelheim (een prachtige wijk in Antwerpen) kent grote namen. Zo zien we: Avishai Cohen, Ludovico Einaudi, Marcin Wasilewski, Craig Taborn, Pharoah Sanders en het Liberation Music Orchestra met Carla Bley op piano. Artist in residence en dus vaker te horen en te zien is Avishai Cohen. Naast deze optredens kijk ik uit naar Jef Neve met rapper Typhoon en het optreden van Han Bennink met ICP Orchestra.

Carla Bley
Carla Bley live op Jazz Middelheim 2011. copyright maurits van hout

Net als in Gent kent Jazz Middelheim meerdere podia en zijn er naast de grote namen soms ook daverende muzikale verrassingen in de zogenaamde Garden Stage (Gent) en Club Stage (Middelheim). Hierdoor is er altijd boeiende muziek te beleven tussen de optredens door op het hoofdpodium.

Jazz Middelheim 12 t/m 15 augustus 2016 Antwerpen

officiële website: Jazz Middelheim.be

tickets: Tickets Jazz Middelheim

 

 

 

 

 

 

So What’s Next festival maakt reputatie waar…

15.11.2015. Op zaterdag 7 november stond alweer het derde So What’s Next festival op het programma in het Muziekgebouw in Eindhoven op het programma. En net als de eerdere edities was het weer stijf uitverkocht. Dringen om de zalen in te komen en drukte in de gangen en foyers. En dat terwijl er die avond ook de start van het grootste lichtevenement in de Lichtstad was: Glow. Voor de bezoekers van SWN geen lichtkunstwerken, maar genieten van uitstekende muziek. Jazz op een hoog niveau, maar ook een vluchtige flirt met pop en fusion hier en daar.

Zo stonden er aan het begin van de avond James Farm (beter te noemen het Joshua Redman kwartet) met de topsaxofonist Joshua Redman en Christian Scott. Later gevolgd door Kamasi Washington en het Mark Turner Quartet. Dat voor wat betreft het meer pure jazz gehalte (als je daar al van kan of mag spreken). Er was experimentele jazz; zoals de ingetogen strijkers van Zapp 4 met geluidskunstenaar Jan Bang. Er waren singer songwriters zoals bijvoorbeeld Jono McCleery en ingetogen gitaarstukken van Strootstad. Wat meer popachtige muziek van Jamie Woon en Jett Rebel en bijna rock van Hiatus Kaiyote. Een heel afwisselend programma al word je als jazzliefhebber niet zo snel opgewonden van bijvoorbeeld een Jett Rebel. Maar na een uitstekend concert van Mark Turner en zijn kwartet was het ook prima mogelijk Jett Rebel over te slaan. Meest indrukwekkend was een man die ik vreemd genoeg nooit eerder zag: Kamasi Washington. Een imposante grote man met een fantastische saxsound. Muziek die lijkt op wereldmuziek, maar toch vooral heel veel uitstekende jazz biedt. Kamasi trekt je in zijn muziek en laat je niet meer los, een aanrader. Verder door een te kleine groep beluisterd; Zapp4 en Jan Bang. Bijzondere geluidsexperimenten met klassieke strijkers. Een concert misschien om beter eens los te gaan beluisteren. Jamie Woon vond ik erg veel van hetzelfde. Zoet en weinig boeiend. Mark Turner, met een uitstekende Avishai Cohen op trompet, was een perfect hoogtepunt van de avond om mee af te sluiten.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Conclusie: So What’s Next 2015 (editie 3) was een perfect festival, goed georganiseerd, betaalbaar qua eten en drinken en veel waar voor je geld muzikaal gezien. Ondanks dat het uitverkocht was kon je met enig geduld en een glimlach alles prima zien en bijwonen en was de sfeer de moeite waard. Een aanrader dit festival.

gezien: Eindhoven Muziekgebouw: So What’s Next festival 2015

tekst en beeld Maurits van Hout

copyright maurits van hout

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑