Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Antwerpen

Jazz Middelheim 2019, een terugblik in beeld…

23.09.2019. Alweer even terug, maar hierbij dan toch een mooie terugblik in beeld op Jazz Middelheim 2019.

Jazz Middelheim had een hoog kwaliteitsniveau

Jazz Middelheim werd dit jaar gekenmerkt door een enorm hoog kwaliteitsniveau van de concerten en helaas een wat druilerig weer. Daarom niet de grote publieksopkomsten van andere jaren, maar wel maximaal muzikaal genieten voor de bezoekers.

De variatie aan eten op het terrein was ook dit jaar prima in orde.Uitstekend eten met als bijzondere publiekstrekker de “krokettenmuur” met wel bijzondere hapjes zoals een verse garnalenkroket. Het prijskaartje daarvan in mijn optiek ietwat aan de hoge kant, maar goed ik ken niet alle afwegingen.

 

Op dag 1 begon de dag met Idris Ackamoor and the Pyramids. Een solide draaiend muzikaal rariteitenkabinet vol verrassingen. Wat een energie brengt die man op het podium met zijn 68 jaar. Zijn band bestaat als sinds 1971 en draait recent weer als een geoliede machine.

Idris Ackamoor and the pyramids

 

Daarna een uitstekende David Murray on sax met zijn kwartet en “spoken word” guest Saul Williams. Rauw en direct maar inhoudgevend aan de muziek.

david murray quartet

 

Ambrose Akinmusire (artist in residence dit jaar) zorgde voor een prima eerste contact met Jazz Middelheim, mede door de prachtige stukken zang van Carl Walker (iets meer neigend naar rapmuziek) en een groep strijkers erbij.

ambrose akinmusire

Het slotakkoord van dag 1 was voor Pharoah Sanders 79 jaar en nog steeds zeer goed op zijn saxofoon. Fysiek iets minder en tussendoor regelmatig rust, maar de noten die hij blies werden perfect geraakt. Klassiekers van Coltrane en eigen werk. Alles even sterk. Mooie persoonlijkheid deze legende.

pharoah sanders

Tevens op dag 1 een prima Reggie Washington die op het bijpodium een aantal verschillende sets speelde met wisselende muzikanten (ook met Ambrose) en bescheiden op de achtergrond toch vaak de hoofdrol pakkend.

 

Charles Lloyd blies alles omver…

Dag 2.

Wederom een dag met vele hoogtepunten. Uitstekend begonnen met Eric Legnini die een uitstekende set speelde met zijn “tribune to Less Mccann”,  het Kenny Werner Quartethet hoogtepunt voor mij met Charles Lloyd (die werkelijk alles en iedereen omver blies (die man speelt geen saxofoon, die praat door zijn saxofoon; met een enorme variatie en een schitterend verhaal) en tenslotte Enrico Rava die zijn 80e verjaardag opluisterde met een prachtig concert.

Antwerp, Eric Legnini performs live at Jazz Middelheim 2019
Charles Lloyd live at Jazz Middelheim

 

Enrico rava live at Jazz Middelheim

 

Dag 3 Een dag met meerdere gezichten

Dag 3 was er één met meerdere gezichten. Allereerst “De Beren Gieren” op het hoofdpodium. De band met die bijzondere naam wordt ieder jaar beter. Hun muziek is ontwikkeld van zeer experimenteel naar nu zelfs filmische meeslepende muziek. Perfecte opwarmer. Daarna Ambrose Akinmusire met Mae Mae een mooie project met zanger Dean Bowman in een stevig blues-sausje.

Antwerpen, 17 augustus 2019. Jazz Middelheim. Artist in residence Ambrose Akinmusire performs. photo: ambrose and singer Dean Bowman.
Antwerpen, Jazz Middelheim 2019. De Beren Gieren

Nubla Garcia is de stijgende ster in de jazzscene en het bijzonder de Londense jazzscene. Ze pakte de tent redelijk eenvoudig in bracht jazz in een jasje dat ook de veelal jonge Belgische bezoekers kon boeien. Energiek en ook gewoon goed.

Antwerpen, 17 augustus 2019. Jazz Middelheim. Nubia Garcia performs at Jazz Middelheim photo: Nubia Garcia (r) with drummer Sam Jones

 

Tijd daarna voor Stuff. In België een hele populaire band met onder andere drummer Lander Gyselinck. Harde electronische geluiden, een set vrijwel in het donker met sterke lichteffecten en een band qua podiumopstelling in zichzelf gekeerd. Het jonge publiek dat speciaal voor hen kwam genoot. Voor de echte jazzliefhebber een glimlach op de mond en kijken wat de Louis Cole Big Band ging brengen.

De Louis Cole Big Band was vooral een visueel spektakel. Louis Cole en zijn band waren in skeletkleding aangeland op het podium en even zat ik in een cultact. Muzikaal gezien moest ik er even inkomen, maar daarna was het prima in orde.

 

Dag 4 bracht een passend slot

Dag 4 bracht een passend slot van dit festival. Om te beginnen het Ragini Trio aangevuld met de prachtige Indiase zangeres Sawani Mudgal en Bojan Z. Jazz met een “werelds randje”. Gevolgd door Ambrose Akinmusire die liet zien studenten te kunnen brengen in een serieuze set.

Antwerpen, 18 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt Ambrose Akinmusire op met studenten van het Antwerps conservatorium op.

 

Joe lovano mocht de mensen opwarmen voor het slot van dit festival en dat deed hij prima. Terwijl velen gingen eten of net gegeten hadden zette hij een stevige set neer. Zoals hij dat kan. Joe Lovano weet de noten meestal goed en hard te raken. Een degelijke set zoals we van hem kennen. Iets minder verrassend, maar gewoon wel goed.

Antwerpen, 18 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt Joe Lovano op.

Als afsluiter van de zondag stond het Tribune to Toots op het programma.

in eerste instantie Kenny Werner (piano) en mondharmonica speler Grégoire Maret en later met andere vrienden van Toots zoals Philip Catherine (gitaar) en Dré Pallemaerts (drums). Toots die zo vaak op Middelheim de tent plat speelde en later festival vader werd zal het met een glimlach hebben aangezien. Ik miste die kenmerkende hoge stoel in het midden van het podium net als de grapjes en de glimlach van Toots. Want Toots was veel meer dan goed kunnen spelen. Toots was een bijzonder mens, die je na een concert altijd met een glimlach naar huis liet gaan. Desondanks een mooi einde aan een muzikaal uitstekende editie van Jazz Middelheim.

 

 

gezien: Jazz Middelheim Antwerpen

beeld en tekst: maurits van hout

all rights reserved

 

a broader review and photos can be found at jazz in europe

 

Jazz Middelheim 2019 gestart met uitstekende concerten!

16.8.2019 Met uitstekende concerten van Ambrose Akinmusire, Pharoah Sanders, Reggie Washington, David Murray en Idris Ackamoore is gisteren Jazz Middelheim van start gegaan. Hierbij een paar foto’s… later meer… Nog gaan kijken/luisteren op Jazz Middelheim? Kijk op

https://www.jazzmiddelheim.be

 

Jazz Middelheim 2019; een mooi nieuw avontuur in de jazzmuziek..

14.8.2019 Morgen gaat het weer los in het prachtige Park den Brandt Antwerpen. Jazz Middelheim. Een van de grootste jazzfestivals van België bestaat 50 jaar. Dat betekent niet 50 edities, maar wel een mooie traditie van 50 jaar jazz in België. Grote namen dit keer zijn;

Kenny Werner, Charles LLoyd, Enrico Rava, Pharoah Sanders, Ambrose Akinmusire, David Murray en Joe Lovano. Uiteraard is er nog meer moois te beluisteren en te zien.

Kaarten en informatie zijn te vinden op: www.jazzmiddelheim.be

Voor www.jazzineurope.com zal ik verslag doen met foto’s en uiteraard zullen er op deze site foto’s te vinden zijn. Om alvast een beetje in de stemming te komen een aantal foto’s van vorige editie:

 

Antwerpen, 12 augustus 2018
tijdens het jaarlijkse jazz middelheim treedt Archie Shepp op. Naast speciale gast Randy Brecker spelen Hamid Drake, Reggie Washington. Carl Henri Morisset en Marion Rampal. foto: Randy Brecker rechts en Archie Shepp rechts.
Antwerpen, 12 augustus 2018
tijdens het jaarlijkse jazz middelheim treedt Archie Shepp op. Naast speciale gast Randy Brecker spelen Hamid Drake, Reggie Washington. Carl Henri Morisset en Marion Rampal.
Tutu Puoane & BJO live at Jazz middelheim 2018
Antwerpen, 10 augustus 2018. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Philip Catherine op met zijn Reunion Band
Antwerpen, 10 augustus 2018, Faye Claassen treedt samen met het Brussels Jazz Orchestra op tijdens Jazz Middelheim
Antwerpen, 10 augustus 2018. Op het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Melanie de Biasio op.
Antwerpen, 11 augustus 2018. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim trad Robin Verheyen met zijn kwartet op.
Antwerpen, tijdens Jazz Middelheim treedt Kamasi Washington op.
Antwerpen, 9 augustus 2018, Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Taxiwars op.

Jazz Middelheim 2018 zit erop!

12.8.2018. Na een wat sombere start qua weer is Jazz Middelheim 2018 een zonovergoten editie geworden. Met voor mij als hoogtepunten de optredens van Robin Verheyen, Archie Shepp, Philip Catherine en Fred Hersch. Totaal aantal bezoekers 20.000.

Op de laatste dag was de aftrap aan AKA Moon, de Belgische band bestaande uit Fabrizio Cassol, Michel Hatzigeorgiou en Stéphane Galland. Jaren terug zag ik ze voor de laatste keer. Toen met allerlei Afrikaanse muzikanten en bijzondere instrumenten. De versie van vandaag was de “basicversion” zullen we maar zeggen. De muziek beviel me wel. Funky, uptempo en ook wel opzwepend. Soms miste ik wel wat variatie, maar al met al een prima optreden.

Alles wat Robin Verheyen dit weekeinde deed veranderde in goud leek het wel, want het optreden samen met Joey Baron (drums) en jonge hond Bram de Looze was er één om in te lijsten. Toverwoorden: subtiel, improvisatie en perfect inspelen op elkaar. Van uitdagen tot excelleren, van ruimte geven tot ruimte nemen. Het zat er allemaal in. Soms was Verheyen de animator, maar net zo makkelijk deed hij een stap naar achteren. Prima set.

 

Toen de zon achter een paar wolken kroop stonden Steve Coleman en zijn Five Elements klaar om de tent te trakteren op een swingende brij noten. Met de zang van Kokayi en het strakke ritmische drumspel van Sean Rickman zorgde Coleman voor een rijdende trein waarop hij weliswaar met zijn sax machinist was, maar zeker niet de enige die mocht genieten van de rit. Ritme was het toverwoord in dit optreden. Geen zware ingewikkelde stukken, wel een ritmisch geheel met soms mooie teksten en veel plezier. Fijne muziek om naar te luisteren en op te bewegen.

Steve Coleman by Dutch Jazzphotographer Maurits van Hout
Antwerpen, 12 augustus 2018
tijdens het jaarlijkse jazz middelheim treden Steve Coleman & the five elements op.

Archie Shep sluit met een schitterende finale Jazz Middelheim 2018 af

Alles zat mee. Een volle tent, een schitterende set van Steve Coleman vooraf en een heerlijke zwoele zomeravond. Tel daarbij op de aanwezigheid van toptrompettist Randy Brecker en een hele goede band om je heen (denk onder andere aan de uitstekende bassist Reggie Washington) en je krijgt het recept voor een prachtige afsluiting van Middelheim 2018. Stukken van John Coltrane vol passie en energie gespeeld. Niet gek want Shepp kende hem persoonlijk, sterker nog adoreerde hem. Het was genieten. Shepp heeft namelijk ook gewoon veel humor en weet het publiek te bespelen. Perfect einde van een uitstekend festival! Tot volgend jaar Jazz Middelheim.

Archie Shepp by Maurits van Hout
Antwerpen, 12 augustus 2018
tijdens het jaarlijkse jazz middelheim treedt Archie Shepp op. Naast speciale gast Randy Brecker spelen Hamid Drake, Reggie Washington. Carl Henri Morisset en Marion Rampal.

 

Gezien: Jazz Middelheim 2018

foto’s en tekst:

Maurits van Hout

all rights reserved

 

 

 

Jazz Middelheim 2018, dag 2; topdag!

11.8.2018 Na een druilerige eerste dag, nu een dag waarop de zon doorbrak en ook op het podium de zon volop straalde.

De Beren Gieren lijken hun doorbraak te pakken

Zo begon voor mij de dag op het hoofdpodium met De Beren Gieren, een Belgisch-Nederlands trio met als stuwende kracht Fulco Ottervanger. Jaren terug zag ik ze in de kelder van het Belfort Hotel in Gent. Als beloftes speelden ze elke jamsessie die ze konden spelen en het kon niet experimenteel genoeg zijn. Nu een aantal jaren later lijkt alles op zijn plek te vallen en is de muziek gegroeid naar stukken die compleet zijn en uitnodigen om naar te luisteren. Muziek van een hoog niveau met meer dan volop uitdagingen in het spel. Zo mooi om deze gasten te zien genieten van wat ze bereiken!

Philip Catherine bouwt een muzikaal feestje on stage

Aansluitend de Philip Catherine Reunion Band. Philip Catherine verzamelde de muzikanten waarmee hij in 1974 een bijzonder album (September Man) opnam en ging met hen een feestje bouwen in Antwerpen. Na een wat aarzelend begin zagen we al vrij snel een enthousiaste Catherine, die vaak lachend de ene na de andere schitterende serie noten uit zijn gitaar haalde, aangevuld door een band van topmuzikanten die het onderling uiteraard ook goed konden vinden. De lol droop ervan af. Het publiek beloonde ze met een staande ovatie.

Philip Catherine by jazzphotographer maurits van hout
Antwerpen, 10 augustus 2018. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Philip Catherine op met zijn Reunion Band

Melanie de Biasio; beproeft recept voor intensiteit en diepgang

Zoals recent nog bij Gent Jazz te horen en te zien was: Melanie de Biasio brengt nummers uit het hart, uit het leven en dichtbij haarzelf. Met haar optreden kon ze de tent stil krijgen en een sfeer neerzetten die je wel moest raken. De Biasio heeft een prachtige stem en haar mimiek, bewegingen en frêle bouw ondersteunen het verhaal dat ze vertelt. Prima optreden.

Bijpodium te klein voor BJO

Tussen de bedrijven door stond op de clubstage het Brussels Jazz Orchestra met telkens een andere set geïnspireerd op thema’s als “We have a dream”. Zo was er ruimte voor literaire zang en woord door zangeres Fay Claassen en schitterende geladen songs door “Antwerpse” Tutu  Puoane. Slotakkoord was een optreden met rapper Junior Akwety. 

In alle gevallen een afgeladen tent; een veel te vol podium en schitterende muziek. Wat een feest om dit orkest te horen. Niet voor niets één van de besten van de wereld. Volgende keer graag op het hoofdpodium.

Gezien: dag 2 Jazz Middelheim 2018

tekst en beeld: maurits van hout

all rights reserved

 

 

 

 

Jazz Middelheim 2018; dag 1 een druilerige start

10.8.2018. Het was even wennen gisteren. Daar waar het mooie Park den Brandt altijd een mooie en groene plek was met een mooi kasteel en een mooie vijver ervoor, was er ineens een geel park (uitgedroogd gras) en zaten de eendjes op de kant; de vijver was voor het eerst in al die jaren uitgedroogd en weg dus. Om wellicht een positief signaal te geven zorgden de weergoden echter voor regen. Regen die misschien niet prettig voelde maar de gemiddelde festivalganger accepteerde het, gelet op de enorme droogte van de weken hiervoor. Het werd een druilerige avond.

antwerpen, 9 augustus 2018. sfeerbeeld van het jaarlijkse jazz middelheim festival.

Taxiwars, Kamasi Washington en Blackstar

Op het hoofdpodium bekeken we drie acts. Allereerst Taxi Wars een project van Robin Verheyen  (saxofonist) en Tom Barman (zanger Deus). Degelijke set met bij vlagen een uitstekende Verheyen; zeker in de solo’s. Blijft altijd boeiend om te zien hoe door middel van tekst en geluid de sfeer van een grote stad in muziek wordt omgezet.

Kamasi Washington was aansluitend aan de beurt. In de afgelopen jaren stevig doorgebroken en inmiddels al reizend met een enorme touringcar en bagagecar. Niet gek want hij betrad het podium met een grote band, een zangeres en later ook zijn vader die een noot meeblies. Kamasi Washington speelde niet zijn sterkste set en het leek soms wel iets teveel op de automatische piloot. Uiteraard kwam er tussen de bedrijven door zijn grote talent wel naar boven, maar ik heb hem wel ooit met meer passie zien spelen.

Kamasi Washington by jazzphotographer Maurits van Hout
Antwerpen, tijdens Jazz Middelheim treedt Kamasi Washington op.

Black Star zorgde voor een ware aardverschuiving op Jazz Middelheim. Immers voor het eerst op alle edities een dag zonder stoelen in de tent. Het was staan vandaag. Dat was nodig ook want er kwam veel volk speciaal voor hen. Konden bezoekers bij de eerdere concerten deze dag nog hun stoel van de catering mee naar binnen slepen; bij Black Star werden deze massaal in de kleine frontstage gemikt. Tot ongenoegen van de fotografen die hun werk probeerden te doen. De tent stond vol en werd opgewarmd door een dj die bekende stukjes R & B draaide die goed meegezongen werden. Het type publiek dat kwam voor de hiphoppers Mos Def (ik gebruik even zijn meest bekende artiestennaam) en Talib Kweli was overigens niet het bekende, beschaafde jazzpubliek. Regels rondom roken werden massaal genegeerd. Positief was wel het  enorme enthousiasme bij de mensen toen de beiden heren het podium betraden. Ofschoon ik niet thuis ben in de hip-hopscene merkte ik wel dat er echt iets gebeurde. Voor deze heren waren vooraf enorme kwalificaties, zoals: “de titanen van de hip-hop” en “opstanding van een hip-hop mirakel” uitgesproken. Persoonlijk vond ik het vermakelijk, maar niet bijzonder. Het publiek was het daar niet mee eens en bouwde terecht hun eigen feestje. De blazers die later op het podium verschenen gaven overigens in mijn optiek wel een uitstekende boost.

 

 

Jazz Middelheim 2018…. starting today!

9.8.2018. vandaag start Jazz Middelheim weer. Met onder andere topnamen als Kamasi Washington en Archie Shepp. Maar bekijk vanavond ook zeker Taxiwars met een fenomenale Robin Verheyen. Tickets en programma vind je hier:

https://jazzmiddelheim.be/nl/nieuws/9-augustus-buiten-de-lijnen-zonder-stoelen

TaxiWars live at Gent Jazz 2014
Taxiwars, op de foto: Robin Verheyen (m).

 

 

 

Jazz Middelheim 2017 was weer bijzonder!

Jazz Middelheim 2017 uitstekende editie!

Joshua Redman en Charles lloyd samen op Jazz Middelheim

08.08.2017 Jazz Middelheim zit er weer op. De tent is weer opgeruimd en het mooie park, weer het mooie park. De rust is terug bij het prachtige kasteel. Deze editie geen bezoekersrecord. Dat was verklaarbaar door de programmering en het weer. Want zondag was het stralend weer en de afsluiter Van Morrison was een absolute publiekstrekker. Daarnaast familiedag en dus een uitverkocht huis. Op de andere dagen was het weer minder en wisselvallig en 2 absolute toppers Joshua Redman en Charles Lloyd stonden op de donderdag samen. Soms kan het niet anders, maar het verklaart dat er minder bezoek was.

Kwalitatief een sterk festival dus met: Charles Lloyd, Joshua Redman, Van Morrison, Randy Weston, Mark Guiliana, Tony Allen, Bill Frisell en de Mingus Big Band. Daarnaast uitstekende muziek in de Club Stage en een uitstekende Becca Stevens als relatieve onbekende.

Van de donderdag en vrijdag geen verslag, wel waren we dit jaar aanwezig op de zaterdag en zondag.

Tony Allen brengt mooie flashback

Op zaterdag begon de dag met drummer Tony Allen en zijn kwartet met een “tribute to Art Blakey”. Op zijn eigen wijze wist Tony Allen een mooie flashback te genereren, die je af en toe mee nam naar die prachtige muziek van Blakey. Zonder al teveel echte bokkesprongen, zodat het soms wat spannender mocht.

Bill Frisell’s ode valt tegen

Aansluitend stond Bill Frisell op het hoofdpodium met zijn ode aan John Lennon. Toegegeven; hij had een uitstekende groep muzikanten meegenomen (waaronder de uitblinkende violiste Jenny Scheinman) en zijn spel liet weer eens horen waarom hij als de allerbeste wordt beschouwd, maar het was wat tegenvallend. Niet alle stukken van Lennon laten zich zo makkelijk bewerken en in een ander jasje gieten, zelfs niet als je Bill Frisell heet. Het ene stuk was prima, zoals het uitstekende “Come together”, het andere verzandde dan weer in een soort van brei zoals “Strawberry fields”. Het was dus wisselvallig.

Petje af voor Randy Weston

Randy Weston was al eerder in Middelheim en telkens was het  van een heel hoog niveau. En dat was het ook deze keer weer. Deze inmiddels 91 jarige wist het publiek in te pakken vanaf minuut 1. Bij opkomst was zijn pianokruk niet helemaal goed. Hij lacht een keer; geen man overboord en een nieuwe kruk brengt uitkomst. Onverstoorbaar begint hij met een prachtige pianosolo. Daarna komt de rest van zijn band on stage en begint een prachtige ode aan Thelonious Monk, één van zijn helden. Tussen de bedrijven door vertelt hij verhaaltjes over de Afrikanen en hoe de jazzmuziek uiteindelijk in Amerika terecht komt vanuit Cuba. Zonder echter ooit langdradig te worden. Hij geeft inzicht in waar het allemaal vandaan komt en wat de invloeden zijn. Daarmee maakt hij jazz ook toegankelijk. De muziek zit vol met uitdagingen en uitstapjes en dat is leuk! Verder een prima rol voor Billy Harper op de tenorsax. Mooiste stuk: African Sunrise met een prachtige piano-intro  van Weston.

Guiliana weet studenten te inspireren op zondag

Artist in residence schitterde al eerder deze editie en op zondag beet hij de spits af samen met de studenten van het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Mooie stukken en composities en positief; uitstekend spel van de studenten. Na een wat aarzelende start wierpen zij de schroom van zich af en gingen ze los onder de bezielende leiding van de meester en dat is knap. Prima optreden.

 

Becca Stevens prikkelt

“Best kept secret” wordt Becca Stevens in allerlei aankondigingen genoemd. Misschien geldt dit voor het grote publiek, maar Becca Stevens stond 4 jaar geleden al op Northsea Jazz en heeft inmiddels in Amerika al een grote naam. Becca Stevens toont dit ook aan op het podium in Antwerpen. Met haar band zet ze een prima optreden neer met vooral nummers van haar laatste cd; Regina. Haar nummers zijn poëtisch, maar soms ook weer rauw. In ieder geval de moeite waard en niet in het minste door haar grote vocale kwaliteiten. De muziek is heel gevarieerd. Soms jazzy, maar ook klassiek en pop komt voorbij. Prima optreden!

Dans Dans warmt tent op voor Van Morrison

Het is inmiddels etenstijd als Dans Dans opduikt in de tent om het hoofdpodium om te toveren in een psychedelische rocktempel met rook en spannend licht. Een perfecte overgang van Becca Stevens naar Van Morrison. De muziek is rauw, hard, soms snoeihard, electronisch en met verrassende composities. De heren zoeken de randen op van de muziek en durven er overheen te gaan. Het knalt van het podium af. Snoeiharde gitaren vs synthesizers en een opzwepende drum. Niet echt jazz, maar als je jazz ziet als vernieuwend en geïnspireerd, dan is het prima. Persoonlijk vond ik niet alles mooi. Mijn persoonlijke beleving ging van herrie tot interessant en uitdagend. Wisselvallig dus. Maar het kan zomaar zijn dat ik na Becca Stevens geen zit had de knop om te zetten, wat wel nodig was voor deze band.

Dans Dans
Antwerpen, 6 augustus 2017, Dans Dans treedt op tijdens Jazz Middelheim

 

Van Morrison doet het?

Het is kwart voor 8 in de avond, een kwartier voor de start van Van Morrison. Het park is afgeladen vol. Ik raak in gesprek met de buren die net als ik een heerlijke ligstoel hebben weten te bemachtigen net buiten de tent. Zij zijn speciaal vanuit Nederland gekomen om Van Morrison te zien. Van jazz weten ze weinig. De meeste namen zijn onbekend voor ze, maar Van Morrison beleven in deze setting is uniek. Zelden was een concert bezoeken zo ontspannen. Ook dat is Jazz Middelheim. Of ze ook nog iets anders moois hebben gehoord? Becca Stevens vonden ze wel iets. Wat verwachten ze van Van Morrison? Uiteraard de vele hits. De sfeer en gewoon om er te zijn. Dat lijken meer mensen gedacht te hebben, want ook buiten de tent is het heel druk dus. Om 20 uur is het dan zover. Van Morrison zet zijn trein in gang. Veel van de bekende hits komen voorbij. Leuk om te horen, maar voor mijn gevoel is het niet allemaal even zuiver. En soms lijkt het wel veel hetzelfde. Of zou ik dan gewoon een mindere fan zijn? En de tent? die interesseert het geen klap. Ze vinden het prachtig en genieten en de afsluiter “Gloria” doet het licht in de hoofdtent figuurlijk prima uit.

 

Van Morrison treedt op tijdens Jazz Middelheim 2017
Antwerpen, 6 augustus 2017 Van Morrison treedt op tijdens Jazz Middelheim 2017

 

Jazz Middelheim 2017 was ook nu weer een prima editie. Uiteraard zijn er altijd minpunten, maar in grote lijnen is Jazz Middelheim altijd een perfect feestje in de mooiste wijk van Antwerpen. Een feestje waar terecht ook veel Nederlanders terug komen. Tot volgend jaar!

 

gezien: Jazz Middelheim Antwerpen

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

 

Interesse in 1 van de getoonde beelden? neem contact op via: info@mauritsvanhout.com

Jazz Middelheim 2017: sfeer!

 

Jazz Middelheim 2017; altijd sfeervol!

6.8.2017. Dit jaar een verslag van de laatste 2 dagen Jazz Middelheim in Antwerpen. Om te beginnen een serie sfeerfoto’s. Het weer was iets minder op de zaterdag, hetgeen invloed had op de bezoekersaantallen, desondanks was de tent meestal goed gevuld. Jazz Middelheim is echter altijd sfeervol. Een paar foto’s. Later meer over Jazz Middelheim.

foto’s en tekst: maurits van hout

all rights reserved

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑