Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Categorie

zalen/podia

De geest van Joâo Gilberto waarde door Eindhoven…

27-09-2021. Wanneer je google’t op “tribute to Joâo Gilberto”, dan kom je op een aantal tributes tegen, maar vooral in 2019 toen hij in juli overleed. Joâo Gilberto was de man die ook wel de koning van de bossa nova werd genoemd, maar hij was meer. Hij schreef teksten, zong en speelde gitaar. Hij was getrouwd met Astrud Gilberto en samen zorgden ze voor het wereldberoemde “the girl from Ipanema”. Daarbij zong zij Engels en dat was redelijk uniek in die tijd. Platen van Gilberto kwamen vaak nog uit op 78 toeren. In totaal maakte hij 27 albums. Vaak met Stan Getz aan zijn zijde.

Niet gek dat de Braziliaans Nederlandse Lilian Vieira (ook bekend van Zuco 103) besloot dat het tijd was voor een ode aan Gilberto. Haar hartverwarmende en soms komische verhaaltjes over het leven Gilberto zorgden voor een schitterende rode draad door het concert in het Muziekgebouw Eindhoven. Een concert dat eerder al was uitgesteld vanwege (ik zal het er niet meer over hebben) het Corona-verhaal.

De zaal met een prachtige akoestiek was matig gevuld, maar dat maakte niet uit. Iedereen die er was genoot voor tien en het gezelschap straalde warmte en plezier uit. Ook voor het eerst sinds lange tijd weer een concert met publiek en wat een verademing. Dat merkte je. Ze speelden goed en geconcentreerd en wilden de mensen echt iets bieden. Dat was echt mooi om te zien.
Prachtige solo’s van lilian Vieira/Mike Boddé en Hermine Deurloo op de chromatische mondharmonica.

En uiteraard “The girl from Ipanema”.

De hele groep op het podium straalde rust en plezier uit. Echt leuk om te zien en ik denk dat ik namens de zaal spreek als ik zeg dat iedereen het ze zo gunde. Want muziek hoort bij ons. Verwarmt onze harten en maakt ons blij. Laten we hopen dat zo’n periode zonder livemuziek nooit meer voorkomt. En aan de muzikanten: genieten, genieten en nog eens genieten de komende tijd!

En het Muziekgebouw? Dat liet zien hoe belangrijk jazzmuziek is in Eindhoven en zal binnenkort weer (eind oktober) het prachtige So what’s next” festival aanbieden aan de liefhebbers.

gezien:

Ode aan Joâo Gilberto. 24-9-2021. Muziekgebouw Eindhoven

Met: Lilian Vieira, Mike Boddé, Hermine Deurloo, Breno Viricimo en Enrique Firpi.
ook nog te zien in De Doelen Rotterdam voor wie het nu heeft gemist.

Beeld en tekst:

Maurits van Hout

Happy B-day Ellister!

12.3.2020. De meeste mensen zitten op hun verjaardag thuis. Zo niet trompettiste Ellister van der Molen. Zij vierde haar verjaardag samen met haar (muzikale) vrienden in het intieme Pianino theater in Den Haag. Samen met onder andere trompettiste Suzan Veneman speelde zij verschillend werk omlijst met leuke anekdotes over muzikanten die haar inspireren. Kun je haar eens zien spelen? Ik zeg doen!

 

gezien: Ellister’s birthday.

5.3.2020 Pianino Theater Den Haag

Ellister van der Molen

Suzan Veneman

Jos Machtel

Sander Smeets

 

Flashback Christina Branco

12.3.2020. terwijl de namen steeds meer bekend raken van alle festivals en dus ook Gent Jazz en Jazz Middelheim, een flashback naar de voorloper van Gent Jazz Festival; het Blue Note Records Festival. Op 15 juli 2007 stond daar op het hoofdprogramma Christina Branco. Wat een   geweldig concert was dat. Geniet nog even mee van deze foto. Inmiddels staat Christina Branco uiteraard nog op allerlei podia. Zo speelt ze op 16 april aanstaande in de Doelen in Rotterdam. Klik hier om een kaartje te bestellen!

 

Sfeervol intiem concert Van Vliet en Erker in Pianino theater

 

23.9.2019 Afgelopen vrijdag een bijzonder (projazz) concert meegemaakt. Pianist Jeroen van Vliet en saxofonist Mete Erker speelden in het kleinste juweeltje uit de Haagse jazzscene het Pianino theater. Een kleine ruimte in broedplaats Mooof waar vroeger militairen huisden. Ze presenteerden hun nieuwe cd “Pluis” en die was zeker wél pluis! Mooie beeldende stukken en beide heren lieten het publiek delen in hoe stukken ontstaan en wat hun geschiedenis op het podium was. Contact maken met het publiek en excelleren. Een mooie mix. En het meeste was subtiel en breekbaar.

Daarom slechts een tweetal foto’s.

gezien: Erker/Van Vliet Pianino Theater Den Haag

projazz concerts

tekst/beeld: maurits van hout

all rights reserved

 

Gilad Hekselman speelt Koorenhuis plat!

24.5.2019. ProJazz organiseert uitstekende concerten in Den Haag. Dit keer een stijf uitverkocht Koorenhuis met vooral heel veel liefhebbers van schitterend gitaarspel van Gilad Hekselman. Gilad Hekselman maakte het allemaal waar. Wat een geweldige (jazz)gitarist is dit.

Met zijn band Super Octave een mix van subtiliteit, improvisatie, uitdaging en pure virtuositeit. Ik vind vergelijkingen altijd lastig, maar dit is een hele grote. Leuke electronische toevoegingen en leuk hoe de bandleden elkaar continu triggeren. Van heel rustige stukken (“Doremi fa sol” of “it will get better”) tot wat meer indringende, snellere stukken. Hekselman speelde met hele grote en wordt geïnspireerd door hele groten. Dat hoor je terug.

Uitstekend optreden.

 

gezien: Gilad Hekselman live in het Koorenhuis Den Haag

tekst en beeld: maurits van hout

all rights reserved

Bill Laurance, soms is solo beter..

Op 17 april j.l. stond Bill laurance op het podium van het Koorenhuis in Den Haag. Bill Laurance is bij het grote (jazz-) publiek vooral bekend als toetsenist van Snarky Puppy, maar is de laatste tijd ook heel veel solo te bewonderen. Zoals hij deze avond vertelde krijgt hij wel vaker de vraag of ie zijn maatjes niet mist, ook onderweg. Juist het volledig je eigen gang kunnen gaan en de absolute vrijheid ook op het podium voelt voor hem bevrijdend en is dus zeer bevredigend.

In de set die hij speelde in het Koorenhuis begint hij met rustige stukken (vandaar ook weinig foto’s) met puur pianospel en daarna komt er langzamerhand steeds meer electronica bij.

De rustige ballads in het begin krijgen het publiek muisstil en langzamerhand schuift de electronica erin. De cd waar de stukken vandaan komen heet “Cables” met een knipoog naar de vele electronica kabels die bij zijn optredens komen kijken. De opbouw is subtiel zodat je eigenlijk nauwelijks lijkt te merken hoeveel electronica erin de stukken verwerkt zit. Soms lijkt het even te bombastisch te worden, maar telkens keert Laurance dan weer snel terug op zijn pad. Naarmate het einde vordert zit eraf een stukje in dat iets te commercieel klinkt, maar het past allemaal net, alsof hij zelf nauwgezet de bandbreedte van zijn optreden bewaakt. Laurance is een wonderkind en heel plezierig om naar te luisteren.

Mooiste stuk vond ik “December in New York”. Bijzonder concert.

 

Den Haag, 17 april 2019. Bill Laurance (Snarky Puppy) treedt solo op in het Koorenhuis.

 

gezien: Bill Laurance in Het Koorenhuis Den Haag (ProJazz)

tekst en beeld: Maurits van Hout (all rights reserved)

 

Mooie cd presentatie Peter Beets Trio

Op 7 april bezocht ik de cd presentatie van het Peter Beets Trio in het Dakota Theater in Den Haag. Tegenwoordig bij alle optredens vanuit ProJazz stijf uitverkocht. Deze middag stond in het teken van de nieuwe cd “Our love is here to stay”. Een cd met voornamelijk stukken van Gerschwin. Het trio bestond deze dag uit Peter Beets, Frans van Geest (bas) en Wouter Kuhne op drums.

Peter Beets is altijd overtuigend en dat al jaren lang. Stukken van Beets zijn meestal perfectionistisch. Beets analyseert stukken volledig en kijkt altijd welke nuances ruimte bieden voor de uitdaging en durft ook een zijweg te bewandelen. Het leuke daarvan is dat hij tussen de stukken door vaak het gesprek aan gaat met het publiek en uitlegt welke keuzes hij maakt.

In de stukken is Peter Beets virtuoos en duidelijk zichtbaar is dat hij zijn metgezellen op het podium meesleurt in de trein die hij opstart met zijn pianospel. Zeker “jonkie” Wouter Kuhne (ook bekend van Red) had het af en toe hard te halen qua tempo, maar kwam uitstekend uit de verf.

Prima concert.

 

 

Estafest on tour doet Den Haag aan..

9.3.2019. Estafest, met 4 van de meest interessante namen uit de Nederlandse (geïmproviseerde) jazzscene timmert Estafest al jaren aan de weg. Dit jaar bestaan ze 10 jaar en om dit te vieren spelen ze in het hele land. Dit doen ze samen met zangeres Sanne Rambags. Een zangeres die, zo vertelt ze op het podium, al jaren een groot fan is van deze heren en het als een droom ervaart met hen te mogen optreden. Een rijzende ster tussen vier gearriveerde namen met bijna allemaal een Boy Edgar Prijs achter hun naam.

Het concert van gisteren was even wennen in het begin, maar daarna een prachtige uitdaging. Veel improvisaties en klankenspel (met Rambags als aanjager vaak), ritmiek en verrassingen. Muzikaal altijd goed. Soms ook brutaal en provocerend; maar dat is leuk. Mooie stukken soms stemmig, maar meestal met veel ritme en drive. Geen uitschieters; iedereen was even goed!  Uitstekend concert.

 

 

gezien: 8 maart 2019. Estafest 10 jaar; Koorenhuis Den Haag, Projazz

 

tekst en beeld;

 

maurits van hout

all rights

reserved

 

Yodok III zoekt de grenzen op!

24.2.2019. Er zijn muzikanten die iets moois willen doen. Die op onderzoek uitgaan en kijken hoe breed en hoe ruim muziek eigenlijk wel is. Geen geijkte paden; geen commercie; maar improviseren en proberen. Zo ook de mannen van Yodok III. Twee Noorse muzikanten met een Belgische producer/muzikant die zijn sporen meer dan verdiend heeft. Hun muziek? Klanken uit een drumset, een gitaar, een tuba en een flugabone (flügel/Trombone) en dat alles opslaan, samplen, vermengen en ritmisch inzetten. Zodat er iets totaal nieuws ontstaat. Soms hoor je kerkklokken denk je, dan weer symfonische muziek. Het lijkt soms een hoogmis, en dan weer meer opzwepend. Maar het is diep en donker en het slurpt je op. Geen nummers of delen, maar één groot project. Het lijkt gek en spelen, maar niks is minder waar, ze weten wat ze doen. Het eindresultaat is bijzonder. Voor een handjevol liefhebbers in het Paardcafé, maar who cares… Een gewaagde programmering van het Paard en ProJazz. Zeker de moeite waard voor wie goed kan en wil luisteren.

In het voorprogramma: Lärmschutz. Deze band maakt werk in dezelfde richting, maar dan veel rauwer. Zoals bijvoorbeeld de gitarist Stef Brans die zijn klanken uit zijn gitaar opwekt door er met een pannendeksel op te slaan en nog veel meer.. Maar daarna weer aangevuld met snoeiharde metal-klanken. Persoonlijk spreekt Yodok III me meer aan, omdat het meer gestileerd is. Desondanks zeker ook prima!

Den Haag, 24 februari 2019 Lärmschutz treedt op in het Paard van Troje

 

 

Gezien: Yodok III met voorprogramma in Paard van Troje Den Haag. 24-2-2019. Tekst en beeld: Maurits van Hout

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑