Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Datum

juli 14, 2017

Dag 5 Gent Jazz 2017; Kamasi Washington!

Op donderdag 13 juli begon de tweede week van Gent Jazz. Hierin traditioneel fusion jazz oftewel alles met raakvlakken aan jazz. Absoluut hoogtepunt was het optreden van Kamasi Washington.

Jong talent bijt de spits af

Maar voor het zover was begonnen we de dag met Hoera, winnaar van de Jong Jazztalentprijs van Gent vorig jaar. Zij stonden op het podium met Hiele een electronicaproducer aldus de programmagids. Wat er bij Hoera op het podium gebeurt is veelal niet zichtbaar. Klanken van een koor uit Litouwen worden verwerkt in de muziek en improvisatie zorgt voor een ruim muzieklandschap. Niet altijd goed te volgen voor de liefhebber die niet ingewijd is. Dat maakt het wat moeilijk. Toch biedt een optreden als dit perspectief.

hoera live at gent jazz 2017

Robert Glasper Experiment vooral visueel vermakelijk

Met de kapitein achter de toetsen was het Robert Glasper Experiment zeker geen dolend schip. Saxofonist Casey Benjamin soleerde dat het een lieve lust was en daar waar nodig werd het totaal aan geluid bijgestuurd door Glasper. Op het podium gebeurde veel. Benjamin was namelijk niet het enige podiumbeest. De boodschap was dan ook: “Wij komen jullie vermaken”. Dat was het optreden ook wel, maar muzikaal kon het soms wat spannender. Het elkaar uitdagen en opzwepen, zoiets…

Hot STUFF?

Nog meer jonge gasten op het podium. Jong, ja, maar inmiddels al behoorlijk ervaren. Stuff laat zien weer progressie gemaakt te hebben. In een soort van set op de vierkante meter (5 muzikanten op een vierkant tegen de rand van het podium aan, niet groter dan 4 x 4 meter) bonkt, giert en schuurt het alle kanten op met electronische klanken, beats, een stevige drum en af en toe een speciale sax. En wel met een samen afgesproken doel; die compositie waar zo lang aan gesleuteld is. Boeiend en verrassend of je nu van electronische muziek houdt of niet.

 

Makaya McCraven daagt het publiek uit

Met een drietal sets kreeg drummer Makaya McCraven de kans de Garden Stage te betoveren. Ofschoon de eerste ietwat tegenviel door het geluid van de sax aan het begin, wist hij grotendeels toch te boeien. Als publiek wist je niet precies wat je kon verwachten en iedere set was weer compleet anders. En de tent stond telkens weer goed vol. Het was soms even doorbijten, maar wel de moeite waard. Zijn composities waren prima. Zo zag hij zelf ook vanaf de zijkant.

Kamasi Washington pakt de hoofdrol op dag 5

Tussen de bedrijven door zag ik de imposante goedaardige reus al genieten op het festivalterrein. Iedereen kon met hem op de foto; een handtekening was een kleine moeite en ook voor een gezellig praatje was Kamasi in. Datzelfde zette zich voort op het podium. Toen de band inclusief Washington het podium oprende ging er een golf van enthousiasme door de tent. Breeduit lachend werd duidelijk dat Washington en co trek hadden in een feestje. Alles gingen zij daarvoor doen. En het werd een feestje. Van een prachtig jazzoptreden met Washington in de hoofdrol tot een soulconcert als zangeres Patrice Quin een nummer voor haar rekening neemt. En altijd is daar dat genieten. Washington geniet als zijn toetsenist los gaat. En het publiek geniet als hij samenspeelt met zijn vader. Washington weet waar hij vandaan komt en laat ook zien als mens mee te tellen. Later nog eens bevestigd door het vrijwillig meespelen tijdens het concert in de kleine tent van Shabaka and the Ancestors.

 

 

Gezien: dag 5 Gent Jazz 2017 Gent (B)

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

 

 

Dag 3 en 4 Gent Jazz 2017; de passie van Enrico Rava vs een vlakke Norah Jones

13.7. 2017 Op de dag dat het tweede deel van Gent Jazz begint, even een terugblik op dag 3 en 4 van de eerste week van 2017.

Tomasz Stańko en Enrico Rava matchen prima samen!

Op de zaterdag was de kick-off voor Tomasz Stańko en het Enrico Rava Quintet. Ondanks het vroege tijdstip, waren er al redelijk wat mensen en die kregen meteen een uitstekend concert. Grijze Eminentie Rava staat namelijk garant voor goede muziek. Jazz die makkelijk te volgen is en altijd plezierig te beluisteren is. Tomasz Stańko was een prima aanvulling. Hij zorgde muzikaal voor de extra afslag op de weg die Rava en co aflegden.

 

BassDrumBone viert jubileum on stage in Gent

De heren van BassDrumBone spelen 40 jaar samen. Ter gelegenheid daarvan een dubbelcd met bekende muzikanten. Op Gent Jazz wel het “feestje” maar zonder deze anderen. Desondanks een prima set. Na 40 jaar voelen ze elkaar uiteraard uitstekend aan. Wat mij betreft mag het contact met het publiek echter wel wat enthousiaster.

Prachtig eerbetoon tijdens concert McCoy Tyner trio door Craig Taborn

Het McCoy Tyner Trio zou spelen met Craig Taborn en Geri Allen, maar de laatste overleed een week eerder. En net op het moment dat Craig Taborn (die het eerste stuk van het optreden voor zijn rekening nam) zijn solo ging spelen werd Geri Allen aan de andere kant van de oceaan begraven. Niet gek dat zijn solostuk een eerbetoon werd aan Geri Allen, de vrouw die hem zo geïnspireerd had. Het werd een schitterend stuk “When Kabuya dances”, een compositie van Geri Allen. McCoy Tyner zette daarna een prima concert neer, maar de hoofdrol van de avond was voor Craig Taborn. Helaas mocht er toen nog niet gefotografeerd worden.

McCoy Tyner live at Gent Jazz 2017
Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt het McCoy Tyner Trio op

Wayne Shorter speelt bijrol in uitstekende setting met Casco Philharmonic.

Natuurlijk kon Wayne Shorter zijn noten uit de sax laten rollen tijdens het voorstuk met zijn eigen trio. Maar hij oogde wat vermoeid. Het leek erop dat hij zich ook bewust was van de setting met het grote orkest van Casco Philharmonic. Zijn opstelling was bescheiden en hij was niet veel te horen. Als totaalplaatje was het muzikaal toch prima in orde en de moeite waard. Interessante composities en mooie rollenwisselingen.

Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt het wayne Shorter quartet op met het Casco Philharmonic

Trio Grande uitstekend

In de Garden Stage speelde de hele dag het Trio Grande een prachtige rol. De uitermate toegankelijke en charismatische Michel Massot liet zelfs kinderen genieten en bracht ze aan het lachen met zijn “gekke instrumenten”. Uiteraard was het spel gewoon heel goed van het Trio Grande met als toetje het optreden aan het einde van de avond met het Rêve  d’Elephant Orchestra.

Labtrio te perfect?

Op zondag de 9e begon de dag al vroeg (13.30 uur) met een optreden van het Labtrio. Zij hebben een groei doorgemaakt en spelen ingewikkeldere stukken en zoeken de uitdaging op. Toch lijkt het soms te perfect, waardoor het de passie mist en je dus als kijker/luisteraar afhaakt. Maar gelet op de jonge leeftijd gaat dit zeker goed komen in de toekomst.

Labtrio live op Gent Jazz 2017
Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt het Labtrio op.

Omer Avital Quintet brengt vuurwerk naar Gent

Na een wandelingetje op het nog heerlijk rustige terrein was het tijd voor wat meer vuurwerk on stage. Die wens werd ingevuld door het Omer Avital Quintet, die heerlijk gepassioneerd speelden met als grote drijvende kracht bassist Omer Avital. Wat een energie heeft die man! Hij geeft de rest van de groep echter volop de gelegenheid te soleren en hoofdrollen te pakken, zonder dat de muzikale context uit het oog wordt verloren. Prachtig concert.

Peirani en Parisien hebben weinig poespas nodig op hun podium

Terwijl het al tijd leek te gaan worden voor een avondmaaltijd, stond er nog een hapje klaar op het hoofdpodium. Niet visueel, want de heren brachten slechts een stoel, een accordeon en een sax mee en moesten dus geheel zelf voor het vuurwerk zorgen. De muziek was heel gevarieerd en het was spannend om te zien waar een stuk naartoe ging leiden. Door de enorme passie waarmee beide heren speelden, bleef het aantrekkelijk om naar te kijken. Prima optreden.

 

Norah Jones; alsof je een cd aanzet..

Norah Jones mocht de dag afsluiten in Gent op het hoofdpodium. Zij was één van de grote publiekstrekkers op het festival en op haar schouders rustte de nobele taak dit waar te maken. Na een aarzelend begin achter de piano leek ze los te komen, maar dit was maar even. De begeleiding was perfect, Norah zong perfect en eigenlijk gewoon te perfect. Ofschoon het wel allemaal heel vlak was. Haar stem was vaak monotoon en zelden wist ze echt contact te maken met het publiek. Het laatste nummer was “Come away with me”. Een grote hit van haar en de mensen vonden het prachtig. Voor aanvang van dit nummer had ze nog even aangegeven hoe fantastisch het was om in Gent te spelen, maar het kwam niet over. Het leek net als het concert niet doorleefd. Het geluid en de zang was vlak maar perfect, alsof er een cd opstond. Maar op een festival mag er echt iets meer leven in Norah! Overigens maar 1 foto. Er golden dusdanige beperkingen voor de fotografen, dat dit is wat er mocht. Helaas.

Gent, 9 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt Norah Jones op.

 

Geen mineurstemming door Yves Peeters

Maar ondanks het ietwat tegenvallende concert van Norah Jones geen mineurstemming, want Yves Peeters trad 4 keer op in de Garden Stage en deed dit met veel passie en vuurwerk. Een ondankbare taak zo tussen de bedrijven zou je denken, maar voor Yves Peeters geen punt. Van rauwe songs met een hoofdrol voor de pianist/zanger, tot gevoelige nummers die je raken.

Yves Peeters met zijn "Gumbo" tijdens Gent Jazz 2017
Gent, 8 juli 2017. Tijdens het jaarlijkse Gent Jazz Festival treedt Yves Peeters op met “Gumbo”

 

 

Gezien; dag 3 en 4 Gent Jazz 2017

beeld en tekst: Maurits van Hout

all rights reserved.

 

 

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑